Woonwagenbewoners protesteren tegen het schrappen van standplaatsen

Een woonwagenkamp op de grens van Den Haag en Leidschendam.Beeld Wikimedia

In bijna dertig plaatsen in­ Nederland voeren woonwagenbewoners actie. Ze eisen meer permanente standplaatsen voor hun huizen op wielen.

Van Elst tot Drachten, in Maastricht en in Den Haag: Sinti, Roma en andere woonwagenbewoners laten van zich horen in de strijd voor een groter aantal permanente standplaatsen en tegen het schrappen van dit soort plekken door gemeenten. Met woonwagens, caravans en tenten veroveren de demonstranten braakliggende terreinen, waar in het verleden woonwagenkampen gevestigd waren. Ze uiten er hun ongenoegen mee over de lange wachttijd voor een standplaats, die kan oplopen tot dertig jaar.

Lege plekken

De landelijke acties lijken een voortvloeisel van een oproep van een familie uit Capelle aan den IJssel, die met succes protesteerde tegen de leegstand van vijf van de zes sociale huurstaplaatsen op een woonwagenlocatie in de Zuid-Hollandse gemeente. Dat zegt Piet van Assendorp van de Vereniging Behoud Woonwagencultuur in Nederland.

Op een facebookpagina houdt Van Assendorp een lijst bij, waarop inmiddels 28 protestlocaties in het land zijn opgesomd. Op de ene plek staan twintig caravans, op een andere enkele tenten. “Facebook is voor ons een openbaring. Het is een plek om te communiceren, maar ook om aan de buitenwereld te laten zien dat deze protesten vredelievend zijn”, zegt Van Assendorp. 

Zelf woont hij in een woonwagen op een kamp in Arkel, de vergunning voor een plek voor zijn zoon kostte zes jaar strijd . “Met de acties laten we zien dat de woningnood erg hoog is. De vijfhonderd tot zeshonderd op­geheven standplaatsen willen we in ieder geval terug, in totaal zijn er zelfs drieduizend nodig.” 

Uitsterfbeleid

Woonwagenbewoners maken aanspraak op een permanente staplaats sinds minister Kajsa Ollongren (binnenlandse zaken) afgelopen zomer gemeenten de opdracht gaf om voldoende staplaatsen te creëren. Het schrappen van woonwagenplaatsen die vrijkwamen door overlijden, het uitsterfbeleid, moest direct stoppen.

Het Nederlandse beleid ten aanzien van Sinti, Roma en overige woonwagenbewoners lokte afgelopen jaren kritiek uit. Het College voor de Rechten van de Mens tikte gemeenten op de vingers, omdat ze woonwagenbewoners discrimineerden; eind augustus nog de gemeente Heusden. De woonwagencultuur is erkend als immaterieel erfgoed.

Vorig jaar mei publiceerde de Nationale Ombudsman een rapport na klachten over het uitsterfbeleid. Voor veel jonge woonwagenbewoners zou het onmogelijk zijn om een standplaats te vinden. 

Lees ook: Waar eens een wagen stond, is nu een plantsoen (2016)

Ze worden weggepest, voelen bewoners van het kamp in Vlaardingen. Terwijl ze al dertig jaar stageld betalen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden