Woede over Sjaron is snel te selectief

De bijdrage van hoofdredacteur Cees van der Laan, onder de titel 'We blijven, ondanks alles, kritisch naar Israël kijken' (Opinie, 18 januari) roept om een reactie.

Van der Laan meent columniste Nuweira Youskine in bescherming te moeten nemen. Dat ze haar visie geeft: soit. Dat ze echter de rechterstoel van de Eeuwige erbij haalt in haar oordeel over Ariël Sjaron acht ik beneden het niveau van een kwaliteitskrant als Trouw, een krant met bovendien christelijke wortels. Met het verhaal van Youskine hoeft Israël geen betere vijanden meer te hebben.

Van der Laan zegt dat de krant kritisch wil blijven naar Israël, zonder dat hij ook maar ergens de meetlat langs de Palestijnse autoriteiten legt. Zijn argumenten zijn echter belegen, stammend uit de sfeer van de anti-Israëllobby, in Nederland vertegenwoordigd door Sabeel en helaas ook door Kerk in Actie. Maar hij beroept zich ook op eigen contacten bij (vijf) bezoeken aan Israël. Wordt men dan deskundig geacht? Of hangt je oordeel ook daar af van je referentiekader?

Zelf ben ik ettelijke tientallen keren in Israël geweest. Werp ik me dan als deskundige op? In genen dele. Alleen als je de situatie van binnenuit kent, ben je deskundig, al betekent dat nog niet onpartijdig. Maar ook ik heb oren. Ik heb daar tientallen slachtoffers van het drama in Gaza gesproken, die in Jeruzalem een ziekenhuis bezochten voor zichzelf of hun getroffen verwanten. Vele keren vernam ik dat ze zich geslachtofferd voelden door hun leiders, c.q. Hamas.

En dan Ariël Sjaron. Zijn wandaden in Sabra en Shatila moeten eerlijk worden benoemd. Ik zeg dat niet nu, maar deed dat ook voor de radio direct na de aanslagen in 1982. Maar noem dan ook het historische begin. De christelijke Libanese president Bashir Gemayel riep de christelijke bevolking op niet te wijken voor islamitische overheersing. Hij kwam om bij een bomaanslag. Daarop keerden de christelijke falangisten zich tegen de kampen die vrijplaatsen waren van het Libanese leger en militante Palestijnen. Dat de kampen met steun van Sjaron in een bloedbad met een ongekend (en onbekend) aantal doden veranderden, is onverminderd dramatisch!

Ooit zei echter op de hervormde synode de secretaris van de Raad voor de Zaken van Overheid en Samenleving: "Elke vorm van antisemitisme is ons vreemd." De reactie van Israël-theoloog dr. Sam Gerssen was: "Dan kent u uw eigen hart niet." Ook onze generatie is er niet te goed voor. Kritiek op Israëlbeleid valt er niet mee samen. Maar selectieve verontwaardiging scheert er wel rakelings langs.

Er komen vandaag te veel gebeurtenissen tegelijk samen. Hopelijk houdt Trouw daar oog voor. Wat is 'ondanks alles' waard in de titel van het verhaal van Cees van der Laan? Leren van de geschiedenis, hopelijk? Israël: geen blanco cheque, schreef ooit Martin van Amerongen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden