Woede en verdriet bij herdenking Dink

Nog steeds zijn de echte moordenaars van de Armeense journalist Dink niet gepakt, denken de duizenden die zijn dood herdachten.

’Duiven zijn ook bang net als ik, maar ik weet dat Turken de duiven niet doden’, schreef Hrant Dink in zijn laatste column. Kort daarna werd hij vermoord. Zaterdag herdachten duizenden mensen hem voor het gebouw van de Armeens-Turkse krant Agos.

Zij waren niet alleen verdrietig, maar ook woedend. Volgens hen worden de krachten achter de moord op de Armeense journalist beschermd door de ’diepe staat’, een schimmige club ultranationalisten die zich diep in de Turkse staat zou hebben genesteld.

Een jaar geleden werd de dissidente hoofdredacteur van Agos voor de deur van de krant neergeschoten. De dader werd in de bus naar zijn woonplaats Trabzon gearresteerd. De meer dan honderdduizend mensen die met de begrafenisstoet meeliepen, geloofden toen al niet dat de moord het werk was van een paar jongens uit een stadje aan de Zwarte Zee. Nu een jaar later is de roep om gerechtigheid springlevend.

Nazan Galip, secretaresse bij een klein bedrijf, draagt een tekst bij zich: ’Waar zijn de echte daders?’ Ze zegt: „Zoals altijd hebben ze een paar zielige jongens gebruikt om een held van de Turkse democratie uit de weg te ruimen. Wat me vooral bij is gebleven is dat de politie, de gendarmerie en de gouverneur van Trabzon er alles aan doen om de degenen die deze moord hebben gepland, te beschermen.”

Weduwe Dink staat bij het raam en houdt een toespraak. Zoals vorig jaar, net voor de start van de begrafenisstoet. Haar stem is net zo bedroefd als toen. Ze schreeuwt in de microfoon: „De pijn die met bloedvergieten is veroorzaakt, kan alleen verzacht worden wanneer er gerechtigheid is.” Velen geloven daar niet meer in. „Dink was een zeer moedige intellectueel die een taboe doorbrak”, zegt een langharige jongen. Met een kleine groep gaat hij naar het gebouw van een nationalistische partij. „Dink begon over de Armeense genocide te praten. De ultra-nationalisten hebben veel ervaring met moedige intellectuelen. Al honderd jaar lang vermoorden ze hen. En ze worden door hun medestanders binnen de staat beschermd.” Woede heeft zich opgekropt bij deze groep: ze vallen de nationalisten aan. De politie komt en schiet in de lucht. Het loopt allemaal met een sisser af.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden