Woede en ontzetting om moorden België

SARS-LA-BUISSIERE - “Ze moeten dat monster niet opsluiten, maar doodmaken.” Een woedende vrouw wijst naar het huis van de 39-jarige Marc Dutroux, waarachter zaterdag twee kinderlijkjes werden gevonden. Dutroux schuift de schuld van de dood van Julie en Melissa in de schoenen van anderen. Hij heeft wel bekend nog vier andere meisjes opgesloten te hebben: Sabine en Laetitia, die weer thuis zijn, en An en Eefje, die nog vermist worden.

De verontwaardiging en ontzetting is groot, zondagmiddag in het Belgische dorpje Sars-la-Buissière, niet ver van de Franse grens. Honderden mensen dolen rond in het plaatsje waar volgens inwoners 'nooit iets gebeurt'. Onder de bezoekers zijn luidruchtige 'ramptoeristen' die eruit zien alsof ze net van de camping komen, maar ook mensen die stilletjes bloemen neerleggen, en daarmee hun medeleven tonen met de slachtoffertjes.

Hongerdood

Julie en Melissa, beiden acht jaar oud toen ze vorige zomer ontvoerd werden, zijn dit voorjaar tijdens hun gevangenschap van honger omgekomen. Hun lichamen werden dit weekeinde gevonden tijdens een zoekactie van politie en justitie in en om het huis van de werkloze metaalarbeider Dutroux.

In de enorme tuin annex autokerkhof werd nog een derde lijk aangetroffen: dat van de Fransman Bernard Weinberg, die de meisjes op verzoek van Dutroux ontvoerd zou hebben. Dat deed hij samen met Michel Lelièvre, die evenals Dutroux is aangehouden. Weinberg zou door Dutroux verdoofd en vervolgens levend begraven zijn. Volgens Dutroux waren het Weinberg en Lelièvre die de meisjes verwaarloosden, en daardoor hun dood veroorzaakten.

Dorpsbewoners zeggen nooit 'iets vreemds' gemerkt te hebben. Een overbuurvrouw vertelt dat ze Dutroux en diens vrouw, die eveneens is aangehouden, hooguit twee of drie keer heeft gezien, 'maar nooit gegroet'. Of ze dan toch vermoedde dat het echtpaar niet deugde? “Nee, je kunt je toch absoluut niet voorstellen dat zoiets...”

De woede in de straten van Sars-la-Buissière geldt niet alleen Dutroux en de andere verdachten. Ook de Belgische justitie, in het bijzonder de vorige minister van justitie, Melchior Wathelet, moet het ontgelden.

Wathelet besloot de veroordeelde kinderverkrachter Dutroux in 1992 in vrijheid te stellen, wegens diens 'goede gedrag' in de gevangenis. Wathelet legde een negatief advies van het openbaar ministerie naast zich neer. Daardoor ontliep Dutroux negen jaar celstraf, en kon hij zich opnieuw vergrijpen aan jonge meisjes. Justitie lijkt er niet meer aan te twijfelen dat Sabine en Laetitia, de meisjes van 12 en 14 jaar die vorige week door de rijkswacht bevrijd werden uit een betonnen kooi in een ander huis van Dutroux, seksueel misbruikt zijn.

“Het is schandalig”, roept de een na de ander in het stampvolle café van Sars-la-Buissière, dat aanleunt tegen de woning waar Julie en Melissa de hongerdood stierven. “Hoe is het mogelijk dat een gevaarlijke pedofiel werd vrijgelaten?”

Voor de verhitte cafébezoekers, en ook voor een deel van de Belgische pers, is iedere pedofiel een kinderverkrachter. De media berichten over een 'pedofielen-netwerk' rondom Dutroux, al toont justitie zich daarover uiterst terughoudend, bij gebrek aan bewijs.

De Belgische justitie heeft hopeloos gefaald, luidt de aanklacht van de ouders van Julie en Melissa. In hun woonplaats Grace-Hollogne, nabij Luik, zei Gina Russo, de vader van een van de meisjes, gisteren zelfs dat hij nog woedender is op ex-minister Wathelet dan op Dutroux.

Hij hekelde de 'ongelooflijke generositeit' van de politicus jegens de meervoudige kinderverkrachter. Ook uitte de vader felle kritiek op het justitieel apparaat in Luik, dat eind vorig jaar al dacht dat de beide meisjes dood waren. Het onderzoek werd op een laag pitje gezet, terwijl de meisjes nog leefden. “We kunnen niet aanvaarden dat onze kinderen voor niets gestorven zijn.” Na die woorden klonk vanuit het publiek, dat de persconferentie van de verslagen ouders in de tuin volgde, de roep om de doodstraf.

'Het monster moet dood', 'Herinvoering van de doodstraf', staat ook op vellen papier die zijn neergelegd bij de woning van Dutroux in Marcinelle. In dit huis, in een groezelige buurt achter het station van Charleroi, werden vorige week de ontvoerde meisjes Sabine en Laetitia levend aangetroffen. Ook hier zijn de onvermijdelijke ramptoeristen op afgekomen. Een lange rij auto's trekt deze middag langs de woning.

Een organisatie die al geruime tijd de aandacht van de overheid en het publiek vraagt voor het lot van vermiste kinderen, maakt van de nood een deugd: de automobilisten wordt gevraagd een petitie te tekenen, een verzoek om strengere straffen voor kinderverkrachters en andere zware criminelen. Het woord 'doodstraf' komt er echter niet in voor. “Nee, nee, zo ver gaan we niet”, zegt een vrijwilligster die handtekeningen verzamelt.

Vervolg op pagina 5

Belgische justitie maant tot kalmte VERVOLG VAN PAGINA 1

In België is de doodstraf enkele maanden geleden afgeschaft. De eerste commentaren in de kranten (er verschenen gisteren speciale edities) waarschuwen voor herinvoering.

De overheid mag zich niet laten leiden door de volkswoede, aldus bijvoorbeeld Het Nieuwsblad. Procureur des konings Michel Bourlet, die de dood van Julie en Melissa bekend maakte, drong er op aan kalm te blijven. Maar dat lijkt aan dovemansoren gezegd. “Als jullie niets doen, gaan we zelf op jacht naar het tuig,” roept een man tegen een politie-agent in de straten van Mont-sur-Marchiennes. In dit Waalse dorp nabij Charleroi kwam de verdachte Dutroux vaak op bezoek bij een Griekse vriend.

Diens woning en tuin worden door de politie en de Burgerbescherming nu grondig overhoop gehaald. Met een grote grijper wordt een schuurtje verpulverd. Mannen in rode overalls lopen met speurhonden door de brokstukken. Uit hun gebaren kan opgemaakt worden dat er deze zondagmiddag niets gevonden is - althans, niets dat opheldering kan verschaffen over het lot van de twee vermiste meisjes, An en Eefje uit Hasselt. Ook zij hebben gevangen gezeten in woningen van Dutroux.

Volgens procureur des konings Bourlet heeft de zoektocht naar deze meisjes, die vorig jaar tijdens een vakantie aan zee verdwenen, nu absolute voorrang. Gezien de leeftijd (17 en 19 jaar), wordt er rekening mee gehouden dat ze in de prostitutie terecht zijn gekomen. Justitie heeft 'goede hoop' dat beiden nog leven.

Er worden in België nog meer minderjarigen vermist. In het station van Charleroi hangt bijvoorbeeld het portret van de 15-jarige Stéphanie. “Hebben ze haar ook al gevonden?” vraagt een meisje aan haar moeder. De vrouw trekt het kind snel mee.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden