WK allround was vooral een marketingsucces: 'Schaatsen is entertainment'

De Japanse wereldkampioene allround Miho Takagi rijdt een ereronde. Beeld ANP

'Schaatsen is entertainment. Dat moeten we beseffen', blikt toernooidirecteur Rintje Ritsma terug op het WK Allround in het Olympisch Stadion in Amsterdam.

Met het hoofd omlaag en de handen op de knieën reed de Japanse Miho Takagi zaterdagavond kort na haar 5 kilometer over de buitenbaan in Amsterdam. Haar coach, Johan de Wit, ving de kersverse wereldkampioene allround op. Hij wees naar het publiek, naar de duizenden supporters die in gele poncho's voor haar stonden te applaudisseren. Kop op, zei De Wit.

Voor De Wit was het simpel: "Het publiek zat er al uren, in de regen. Ik vind dat je die mensen dan moet bedanken. En natuurlijk moest ze ook van haar overwinning genieten."

Het contrast met het 'moderne' schaatsen was nergens duidelijker dan dit weekend in Amsterdam, zeker op de vrijwel uitverkochte zaterdag. Het regende, de pakken werden nat, het ijs werd droog, er zaten kuiltjes in de inrijdbaan, de wind was fors en de schaatsers moesten de wedstrijdbaan oversteken om op de inrijdbaan te komen. De technologie werd voor even aan de kant gezet voor 'klauwen op schuurpapier' (woorden van Sven Kramer). Een groter contrast tussen een binnenbaan en een buitentoernooi kon er niet zijn.

Marketing

Het WK was zo een toernooi met mooie beelden, maar ook een toernooi dat was overgoten met een flinke scheut marketing. Het WK was het sluitstuk van een project waarbij het Olympisch Stadion werd omgebouwd tot schaatsbaan voor recreanten en profs. Op allerlei manieren werd geprobeerd het toernooi cachet te geven. Een diner voor oud-kampioenen, 'meesters van de wereld' die werden gehuldigd. Winstgevend was het toernooi niet.

Het zorgde voor bijzondere beelden in een kletsnat Amsterdam. De schaatsers kwamen uit de mist tevoorschijn, mist die zich vormde op het moment dat de avond viel en het kunstlicht aan ging. Die combinatie, aangevuld door enkele spannende ritten (Wüst-Takagi op de 1500 meter en Roest-Semerikov op de 5 kilometer) maakte het toernooi optisch een waardevolle aanvulling op het schaatsjaar.

Ireen Wüst vond de sfeer fenomenaal. "Dit is goed voor het schaatsen. Ik hoorde ook van veel buitenlanders dat ze het heel mooi vonden. Woensdag, toen ze hier kwamen trainen, wisten ze het nog niet zo goed. Maar dat was tijdens de wedstrijd wel goed." Martina Sablikova kon niet ophouden met filmen, Claudia Pechstein (die toch op veel banen is geweest) permitteerde zich meerdere uitrijdrondjes waarin ze heel uitbundig het publiek bedankte. Patrick Roest reed rond met kippenvel.

Verkopen

Ard Schenk, die als een van de vele aanwezige voormalig wereldkampioenen een eretaak kreeg, liet niet na in de stadionmicrofoon te zeggen dat zo'n toernooi wel elke vier jaar kan plaatsvinden. Rintje Ritsma, toernooidirecteur, was het daarmee eens. "Als je naar de sfeer kijkt, dat was briljant."

Er was wel kritiek gekomen van coaches, zei hij. "Maar als je niet snapt dat dit belangrijk is, ben je eigenlijk de schaatssport onwaardig. Je moet niet vergeten dat er lastige jaren aankomen, zeker nu er nog maar een grote sponsor is."

In zijn ogen is dit WK een nieuwe stap om de sport te verkopen, ook al is het WK uiteraard duurder dan wanneer dat in Thialf was georganiseerd. Het is ook te kostbaar om altijd te doen, zei Ritsma. Maar het 'visitekaartje' afgeven, dat was veel meer waard. "Schaatsen is entertainment. Dat moeten we beseffen. Het schaatsen is conservatief, maar dit is wat het bijzonder maakt."

Buiten schaatsen, inspelen op de historie, dat is dus wat de sport nodig heeft, aldus Ritsma. Hij durfde te stellen dat veel schaatsers zich hadden afgemeld als zo'n toernooi 'gewoon' in een hal had plaatsgevonden.

Iconen

Wüst was er dan ook wel bij geweest, zij wil titels winnen, maar dit toernooi in Amsterdam gaf wel wat extra's. "Van alle tweede plekken was dit wel de mooiste. Ik ben echt jaloers op de iconen van vroeger die nog in stadions als het Noorse Bislett reden. Konden daar nog meer mensen in? Kan je nagaan, ik vond dit al gaaf."

Toch is de vraag of het schaatsen op deze manier nieuwe (jonge) zieltjes weet te winnen. Het is in een technologisch steeds verder evoluerende sport niet de bedoeling dat alles een soort kermisattractie wordt. Een keer een toernooi in de buitenlucht, dan is alles nog nieuw en interessant. Die beleving is er nu voor een volgende keer niet meer.

Ritsma ging gisteren in de aanval: "Als we alles indoor doen, trekken we de lijn naar beneden door. Het is nu vijf voor twaalf in het schaatsen. Daar moeten we wat aan doen."

Lees ook een terugblik op het WK allround van 1893, dat ook in Amsterdam werd gehouden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden