Wist honkballer Barry Bonds wat hij kreeg ingespoten?

In San Francisco is het langverwachte proces tegen Barry Bonds (geboren 24 juli 1964) begonnen. De honkballer, even hard toegejuicht als verguisd door het Amerikaanse publiek, wordt er van verdacht 'moedwillig' prestatiebevorderende middelen te hebben genomen in zijn rijke loopbaan die hem negentien vetbetaalde jaren in de Major League opleverde.

Bonds, die in 2007 een streep onder zijn carrière zette, ontkent dat hij zulks 'met opzet' deed. Als het toedienen van verboden middelen al gebeurde, dan wist hij daar niets van. En, zo redeneert hij, samen met een leger van duur ingehuurde advocaten, als je als sporter niet weet wat voor injecties je van je persoonlijke therapeut toegediend krijgt, dan kan je niet beschuldigd worden van 'bewuste' doping.

Het knelpunt is dus even merkwaardig als bespottelijk: Bonds, in het bezit van diverse records die heel moeilijk verbeterd kunnen worden, ontkent niet dat hij verboden middelen ingespoten heeft gekregen, maar hij stelt dat hij nooit geweten heeft wanneer, waar en wat hij toegediend kreeg.

Het proces brengt de bekende en beroemde aanklager Jeff Novitzky in beeld: de man die atlete Marion Jones ten val bracht en die ook achter Lance Armstrongs goede naam aanzit. Als vertegenwoordiger van de Amerikaanse staat moet Novitzky kunnen aantonen dat Bonds willens en wetens doping nam en heeft daartoe diverse cases openstaan. Zo is bekend dat hij in vuilnisbakken van de beroemde firma BALCO het een en ander naar boven heeft gehaald (stoffen, injectienaalden, papieren) die belastend voor Bonds kunnen zijn.

De ex-honkballer lijkt, zo stellen kenners, goede papieren te hebben om ongeschonden uit deze precaire zaak te komen. Het feit dat hij stelt dat hij nooit geweten heeft wat zijn personal trainer hem toediende, wordt door niemand serieus genomen, maar staat wel als een (onder ede) verklaard feit.

Bonds heeft, zeker in 'zijn' San Francisco, een goede naam. Spelend voor de plaatselijke Giants heeft hij de mensen in die stad veel plezier bezorgd, vooral door het slaan van 756 homeruns (een record) en vooral de manier waarop hij dat deed.

Bonds leefde de afgelopen twintig jaar een wat roerig leven, met gebroken huwelijken, vuile scheidingen, buitenechtelijke verhoudingen en toestanden. Hij verdiende grote sommen geld (zijn vermogen wordt op 250 miljoen dollar geschat) en kon ook met geld smijten. Hij gaf, zeker de laatste tien jaar, voeding aan het beeld dat er van hem ging bestaan: een rijke, over het paard getilde, vervelende, verveelde en verpeste sporter die weinig ethiek in zijn leven had ingebouwd.

Toch liepen ploeggenoten met hem weg; hij was een trouwe en loyale sporter. Toen hij zijn recordbrekende homerun sloeg (live uitgezonden op alle Amerikaanse televisiestations) werden er videofelicitaties van veel bekenden (president George W. Bush, Michael Jordan, Wayne Gretzky) vertoond. Een Amerikaanse held werd in het zonnetje gezet.

Met een overgroot deel van de Amerikaanse sportpers leefde Bonds voortdurend in staat van oorlog; hij sprak niet met journalisten anders dan in voorgelezen verklaringen. Critici van Bonds merken op dat hij in de jaren van zijn vermeende dopinggebruik op duidelijke wijze 'van lichaamsstructuur veranderde' en dat dus het bewijs van de aanwezigheid van spierversterkende middelen is.

De man die Bonds in die jaren dag en nacht bijstond, de bodybuilder Greg Anderson, heeft al jaren in de cel gezeten en heeft verklaard niet te zullen getuigen tegen zijn voormalige opdrachtgever. Anderson houdt zijn kaken stijf op elkaar en heeft het recht dat te doen. De twee kwamen elkaar in de rechtszaal tegen, maar hadden geen seconde oogcontact.

Men verwacht in Amerika een lang en spectaculair proces. Wist ie het wel of wist ie het niet? En hoe hard kan een mens blijven liegen? Interessant is echter dat in de jaren dat er al gebruikt werd, de Amerikaanse honkbalwereld zijn spelers niet controleerde. Want als je niet controleert, kan je ook geen mensen betrappen, nietwaar?

Dat heet een dubbele moraal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden