'Winst Feyenoord bij Espanyol vond men in Spanje indrukwekkend'

SANTA CRUZ, TENERIFE - Jupp Heynckes en Ewald Lienen stonden in de jaren zeventig nog een jaartje samen in de aanval van Borussia Mönchengladbach. Later werd Jupp bij dezelfde club de trainer van Ewald, de mooie, rechtsbenige linksbuiten met de wapperende haren en het Frank Zappa-sikje. En nu trainen de twee Duitsers, met Egon Coordes als dritte im Bunde, Club Deportivo Tenerife; vanavond Feyenoords derde UEFA Cup-tegenstander van dit seizoen.

Drie Duitse trainers, drie oefenmeesters ook die Bundesliga-clubs hebben getraind. Heynckes trainde Borussia Mönchengladbach en Bayern München. Lienen had MSV Duisburg onder zijn hoede. Coordes was verbonden aan Vfb Stuttgart en Hamburger SV.

Coordes is er bij Tenerife vooral om de tegenstanders te bekijken en de keepers plus wisselspelers te trainen. “Ik voel mij geen assistent-trainer, maar veel meer de partner van Jupp”, zegt Lienen. “We vertrouwen elkaar, kunnen goed met elkaar opschieten en vullen elkaar ook aan”, meent hoofdtrainer Jupp Heynckes. De man die 39 keer de aanval van de Nationalmannschaft leidde, kort voor de wereldtitel in 1974 op zijn hoogtepunt zat maar dat feest door een blessure miste, denkt wel iets van de typisch Duitse voetbalaspecten op Tenerife te hebben overgebracht. De mentaliteit van zijn spelers is zuidelijk, dus temperamentvol, maar de nadelen hiervan zijn volgens Heynckes aardig ondervangen. “Het publiek steunt de ploeg op een felle manier, maar op het veld vertonen mijn spelers een goede discipline. Zij zijn ijverig en aangenaam om mee te werken.”

Het genoegen is wederzijds, want het bereiken van het UEFA Cup-toernooi, werd aan het eind van het vorig seizoen gevierd als een prachtige triomf, als de triomf van Jupp Heynckes. Tenerife is en blijft een kleine club en dan is Europees voetbal heel mooi. Heynckes: “Het is nu eenmaal moeilijk om met Real Madrid, Barcelona, Atletico Madrid, Deportivo La Coruna en de clubs uit Sevilla te concurreren. Barcelona en Real investeren zo maar voor zestig miljoen mark in nieuwe spelers. Wij raken onze beste spelers kwijt en kunnen voor hooguit vijf miljoen aan vervangers uitgeven.”

Jupp Heynckes staat te boek als een gentleman. Een voetballiefhebber, die gisteren bijna applaus kreeg toen hij een persconferentie afsloot met de uitgesproken hoop dat 'de gekleurde voetballers van Feyenoord Rotterdam niet op een racistische manier door het publiek bejegend zullen worden'.

Ewald Lienen heeft weer iets van de idealist van weleer wanneer hij over de toekomstmogelijkheden van zijn huidige club komt te spreken. “Anders dan de grote clubs, hebben wij hier geen president die alles in zijn eentje en op basis van zijn rijkdom kan beslissen. Onze president is een intelligente man, een arts, die mee denkt wanneer ik zeg dat de club beter geld kan investeren in een goede jeugdopleiding in plaats van steeds weer nieuwe spelers te kopen. Vergis je niet, de mogelijkheden zijn hier groot. Ieder jongetje wil voetballen, de infrastructuur op Tenerife maakt georganiseerd voetbal ook mogelijk. Er zijn enorm veel clubjes. Financieel is er ook best wat mogelijk. Tenerife zit met twaalf andere clubs in één van de twee collectieve televisie-contracten. Dat levert de club per seizoen alleen al zeventien miljoen mark op.”

De Duitse leiding van Tenerife heeft Feyenoord uitvoerig bestudeerd. Drie keer is Feyenoord door Coordes en Lienen bekeken, de videobeelden van de uitwedstrijd tegen Espanyol zijn eveneens geanalyseerd. Heynckes: “Die overwinning van Feyenoord bij Espanyol vond men in Spanje heel indrukwekkend. Er zijn echt niet zo veel clubs die Espanyol op eigen veld verslaan. Feyenoord heeft een slimme ploeg. De invloed van Arie Haan en Ronald Koeman is goed zichtbaar. Ik ken Arie als speler en als trainer van Stuttgart. Hij is een open jongen, Arie was een prima voetballer en hij is natuurlijk een goede trainer.”

De drie Duitsers weten intussen alles van Feyenoord. Ewald Lienen noemt de namen van de spelers en hun specifieke kwaliteiten. Jawel, bekend is hem ook dat Feyenoord soms heel hard kan zijn. Het bezoek aan Feyenoord-NAC, vorige week, is wat dat betreft zinvol geweest. De gang van zaken bij die schandalige vertoning zal niet de al jaren lang bestaande Holland-liefde bij levensgenieter Lienen hebben gestimuleerd. Het neemt niet weg dat deze kritische geest, die in eigen land als alternatieve, linkse jongen door het leven ging en om die reden door lang niet iedereen werd gewaardeerd, zijn sympathie voor Nederland nog altijd uitdraagt.

“Graag, heel graag”, zegt hij in het Nederlands, wanneer hem de vraag wordt voorgelegd of hij ooit in Nederland zou willen werken als trainer. “Ik heb veel vrienden en contacten in Nederland. In Brielle heb ik zelfs een huisje. Nederland heb ik altijd beschouwd als een tolerant en liberaal land. Het is een land met een internationaal klimaat, waar mij de menselijke verhoudingen en de onderlinge solidariteit altijd hebben gefascineerd.” Ewald Lienen zegt het met het enthousiasme van de idealist uit de jaren zeventig. Van zijn kant geen kritische noot dat dit rozige beeld van Nederland iets bijstelt.

Veranderd is hij overigens wel, de speler die wereldnieuws werd toen de sloper Siegmann van Werder Bremen hem met een ijzingwekkende actie het dijbeen over twintig centimeter open reet. Het bloederig beeld van open liggende pezen en spieren kwam close in miljoenen huiskamers, de media besteedden na deze blessure weken aan een stuk discussies over het geweld op het veld. Toen Lienen naar de rechter stapte, luidde diens uitspraak dat een zware blessure in het voetbal domweg een bekend en aanvaardbaar risico is. Lienen: “Zoals je in een auto een botsing kunt krijgen en en bij een station het risico loopt door een drugsverslaafde te worden overvallen.”

Zijn gang naar de rechter viel in Duitsland niet bij iedereen in goede aarde. Altijd weer die Lienen, die eigenwijze jongen met zijn linkse praatjes, die lastige wereldverbeteraar. Hij zegt veranderd te zijn ('want ieder mens verandert'), maar zijn houding straalt nog steeds enthousiasme en het geloof in een betere wereld uit. “Maar ik ben in de eerste plaats wel werkzaam in het voetbal. Het probleem was dat ik als voetballer op den duur werd misbruikt door de media. Omdat ik een succesvolle speler was, kon ik één en ander zeggen. Wel, ik sympathiseerde met de Grünen en ik was actief binnen de vredesbeweging in Duitsland. Daar kwamen de media op af, want dat was blijkbaar bijzonder voor een voetballer. Maar wat had ik er aan dat Bunte, Neue Revue en al dat soort bladen mij volgden als ik met een groep geestelijk gehandicapten een weekje op vakantie ging ? Dat deed ik al jaren, ik zat echt niet te wachten op een schouderklopje, ik vond die vakanties alleen maar leuk en zinvol. Op den duur heb ik die bladen gezegd dat zij mij niet meer lastig moesten vallen. Prima, als men over geestelijk gehandicapten wilde schrijven. Maar dan moesten ze die gehandicapten maar interviewen, of de mensen die dagelijks met hen werkten.”

Als Ewald Lienen het Hollandse bezoek even later met zijn auto door hartje Santa Cruz loodst, komt even weer zijn kritische geest boven. “Kijk, hier rijden we over de Rambla Generalissimo Franco. Mijn God, de ellende met die Franco is uitgerekend hier op Tenerife begonnen. Als we met Tenerife de UEFA Cup winnen, dan moest ik maar eens eisen dat de naam van deze Rambla wordt veranderd.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden