Winneweer, Nederland!

Een rit om onze jongens aan te moedigen. Idioot natuurlijk. Alsof die duurbetaalde ballentrappers er opeens zin in gaan krijgen daar in Frankrijk als iemand op zijn vrije dag door Nederland trapt. Maar net als ik twijfel aan de zin van de hele onderneming valt ANWB-blad Kampioen in de bus, en daarin roept een verzekeraar ons op om het elftal een oranje kaartje te sturen. Een lelijk oranje kaartje ook nog. Als de wereld zo gestoord is dat mannen met nette pakken aan met die ongein hun dag doorbrengen, dan is een uur of wat in de frisse lucht met een soortgelijk doel in ieder geval een stuk minder verkeerd. Dus ik ga toch: Winneweer Nederland!

Winneweer blijkt in Groningen te liggen, vlakbij NS-station Stedum. Ik neem mijn eigen fiets mee, zo'n eind op een vreemde fiets, dat is vragen om zitvlakproblemen.

Om te beginnen zoek ik in Winneweer natuurlijk het voetbalstadion op. Nou ja, het sportpark. Nu ja, uiteindelijk: het trapveldje. Dat blijkt te liggen in speelplaats 't Priegelkampke, maar dat doet er niet toe. Hier krijgen de talenten van Winneweer ruw vorm voordat ze kunnen opstomen naar FC Groningen of nog verder. Hier begint de tocht naar Nederland. Met regen.

Geheel in strijd met de verzekeringen van KNMI en Meteo Consult zijn vandaag buien de baas in de lucht. Terwijl ik door het open, groene land op weg ga naar Wittewierum vallen de eerste spatjes.

Zoals altijd dwingen die buien je tot een spel. De inzet: te warm worden of te nat of geen van beide. Als je stopt en regenkleren aantrekt, ben je uit je ritme en wordt het al gauw een beetje warm onder het plastic en dat allemaal voor niks als de regen snel ophoudt. Als je doorrijdt en de regen houdt niet snel op, word je nat en koud. Wie nog een hele dag voor de boeg heeft, kiest natuurlijk het zekere voor het onzekere, behalve als hij van een gokje houdt. Ik rijd door. Ik word een beetje nat. Het wordt droog. Ik ook. Punt voor mij.

Maar de regen komt opnieuw opzetten, als een Duits elftal dat niet van ophouden weet. Ik moet uitverdedigen, de regenjas gaat aan. De regen houdt aan en doet nu een aanslag op het doelgebied: mijn goede humeur. Met een droog lijf maar met natte haren en schoenen is fietsen gewoon niet léúk. En ik moet nog een dag, ik ben pas bij Harkstede en in Scharmer is de kroeg op woensdag gesloten. Dan wordt het concentreren, om je heen kijken naar iets dat ondanks alles toch wel mooi is, en zoeken naar een opklaring, een nauwelijks waarneembaar plekje licht in het grijs dat een adempauze belooft.

In Waterhuizen, bij een werf aan het Winschoterdiep, streelt de geur van patat mijn neus. Wat een onmogelijke plek voor een snackbar, wat een prachtplek. Een paar koffie later is het droog. Nou ja bijna dan.

Als je onder Groningen door bent, wordt het opeens toeristisch. En mooi. Na het Paterswoldse meer ontvangt een zonnig Drents kampenlandschap me met open armen. De haren drogen weer, het weiland wordt warm en dampt in dikke slierten een deel van al het vocht weer de lucht in.

Dit is werkelijk een heel mooi stuk en het volgende landschapselement, het Fochteloërveen op de grens met Friesland, is zo mogelijk nog mooier. Navigerend op paddestoelen, via bosfietspaadjes die niet op de Michelinkaart staan, slingerend en zo nu en dan zelfs stukjes ophoog en omlaag gaand, koers ik Appelscha door, en door het bos verder richting Steenwijk. Daar is het NS-station waar ik de fiets weer op de trein kan hijsen, op weg naar huis. Maar zover is het nog lang niet.

Sinds Appelscha regent het weer. Mijn verdediging is goed, ik heb de spullen alweer aan, maar inmiddels is dit wel een van die dagen geworden die nog lang in de herinnering zullen blijven. Maar na een warme douche denk je niet meer aan nat en koud maar aan een paar reeën, opgeschrikt bij het avondeten en vlug over het fietspad springend. En aan Nederland, plek van niks in de Weerribben waar je naartoe fietst als er in een ver land gevoetbald wordt en we weer moeten winnen. Idioot gewoon. En het is nog niet voorbij! Met voetbal is thema kun je half Nederland door, wacht maar af.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden