Winkler Prins

Het leek wel fictie, politici die opeens hun excuses kwamen aanbieden. Rutte, sorry dat ik dingen heb beloofd die ik niet kon waarmaken. Samsom: het spijt me dat ik de fractie zo heb verwaarloosd. Wilders, de hardnekkige, deed natuurlijk niet mee met fouten toegeven en het zou hem ook niet baten, want Rutte zei dat hij niet met 'm wilde regeren, zelfs niet als hij zijn Minder Marokkanen-uitspraak zou terugnemen. Zo stimuleer je mensen ook niet om hun leven te beteren. Soms hebben ze nu eenmaal een zetje nodig.

Kortom, de politiek was terug van vakantie, de parlementaire werkelijkheid deed haar herintrede.

Tijdens het reces van de Kamerleden moesten we het stellen met de tv-serie, 'De Fractie', die maar niet van de grond wilde komen, zelfs niet met een heuse seizoensallochtoon die mij gebaseerd leek op Ayaan Hirsi Ali. Fijn dus dat ze terug zijn, de echte Rutte, Samsom en Wilders, we kunnen weer aan de slag.

Over 'De Fractie' gesproken, de fictie-versie dus, ik zag dat in de boekenkasten die het decor van de fractiekamer vormden, de zesde druk van de Winkler Prins Encyclopedie stond. Dat is een naslagwerk uit de jaren vijftig met ouderwets goud op snee; waarschijnlijk voor een habbekrats in een antiquariaat gekocht. Encyclopedieën van dat soort zijn helemaal achterhaald, we betrekken onze kennis tegenwoordig van Wikipedia, maar dat betekent ook dat er iets verloren is gegaan.

In Wikipedia vind je wat je zoekt, in die oude encyclopedieën in prachtband vind je vooral wat je niet zoekt. Ik las de Winkler Prins, met name deze zesde druk, als een soort roman, gewoon van lemma naar lemma: Feldmann, Clarence, Amerikaans ingenieur, Felenne, grensgemeente in de provincie Namen, Félibrige, naam van een letterkundige beweging, Felicissimus en Agapitus, heiligen.

De hele wereld in achttien banden, daar ging het om. Het lukte natuurlijk niet helemaal, in deel zeven waren ze nog maar tot Egypte gevorderd, zodat de artikelen naar de Z toe almaar bondiger en in kleinere lettertjes geschreven moesten worden. Maar het streven was er.

Ze hebben het er weleens over dat de mensen 'het grote verhaal' zijn kwijtgeraakt. Voor mij was het grote verhaal de encyclopedie. Auteurs die aan de lemmata bijdroegen, schaamden zich er ook niet voor een emotionele noot toe te voegen zoals in dit prachtige artikeltje over Benjamin Franklin met de slotzin: 'onze eeuw beschouwt hem nog steeds als een van de meest karakteristieke vertegenwoordigers van de burgerij in een harer strijdbaarste periodes, als een man, die meer dan wie ook tot haar politieke en culturele ontvoogding heeft bijgedragen, als een voortreffelijk dienaar der gemeenschap, als een groot en wijs man ten slotte.' Auteur van deze regels: J. Presser. Kom daar maar eens om in ónze eeuw van economie en zakelijkheid.

Zo stond als een monument van die Welt von Gestern, een fossiel uit excellente tijden, de oude Winkler Prins daar in de kast van 'De Fractie'. En nee, ik heb niemand er ooit ook maar een blik in zien slaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden