'Wilt u alstublieft opgewekt zingen?'

Amsterdam rekent af met de verguisde Bijlmermeer. De meeste flats gaan tegen de vlakte, de bewoners krijgen er een huisje met een tuintje voor terug. Wat blijft er nog over van het vertrouwde Bijlmergevoel? Vandaag: de kerkgangers.

AMSTERDAM - Aan het raam van De Nieuwe Stad hangt een bordje met de diensten van vandaag. 9.30 hervormd-gereformeerd, 10.00 evangelisch lutherse gemeenschap 2de en 4de, 11.30 rooms-katholiek. De lijst is lang, want hier in de Bijlmer gaat men nog ter kerke. De Church of Christ zal na de dienst van halfvijf de deuren sluiten.

Het is al vroeg warm, deze zondagmorgen. Op weg naar de kerk aan de rand van de G-buurt in de Bijlmermeer worden gelovigen gegroet door buurtgenoten. Ramen en deuren staan open, reggae-muziek knalt uit de stereo's. Oma Dreischor is net afgezet door een chauffeur van de Stadsmobiel. Ze is zeker een uur te vroeg. ,,Dat moet wel'', moppert ze, ,,anders is er geen stoel meer vrij''. Mevrouw Dreischor is zondags gekleed, net als de andere oudere dames aan haar tafel in de aula van De Nieuwe Stad. Ondanks de hitte houden de vrouwen ook vandaag hun hoedje op. Er wordt een appeltje geschild terwijl de laatste nieuwtjes uit de buurt over tafel gaan.

De aula is het centrum van de gelovigen van wel veertien kerken. Het biedt toegang tot twee kerkzalen. De Nieuwe Stad lijkt nog ruim in haar jasje te zitten als je het vergelijkt met de vele kerken die in de parkeergarages van de hoge flats zijn gehuisvest. Want in de Bijlmer, zo wordt wel beweerd, zijn alle kerken van de wereld te vinden. Zelfs de Koreanen hebben hun eigen geloofsgemeenschap. Wie er naar het park gaat aan de Gaasperplas, kan ineens verzeild raken in een openluchtdienst van een Ghanese pinkstergemeente.

Maar de gelovigen die in De Nieuwe Stad kerken, zijn niet tevreden. Het is er veel te druk. Op hoogtijdagen gaat het nogal eens mis bij het wisselen van de dienst. Het uitlopend kerkvolk kan nauwelijks de weg naar buiten vinden, waardoor de volgende dienst veel te laat begint. Nu de meeste flats tegen de vlakte gaan, zullen er vele nieuwe kerken gebouwd moeten worden. Want waar moeten de kerkgangers in de parkeergarages straks naar toe? Ook al bestaat er in Nederland een strikte scheiding tussen kerk en staat, toch denkt het stadsdeel Zuidoost mee over mogelijke oplossingen. Zo ligt er een plan om drie grote kerkverzamelgebouwen te bouwen in de nieuwe Bijlmermeer.

Met hulp van een 'zuster' zitten de oude vrouwen klokslag twaalf uur op de voorste rijen van de kerk. De organist speelt zich warm. Dominee Leidsman van de Evangelische Broedergemeente is in een goed humeur vandaag. ,,Hoe is het met onze gemeenteleden?'', vraag hij. ,,Goed'', roept de goegemeente terug. ,,Wilt u alstublieft opgewekt zingen vandaag?'', vraagt de dominee.

En er wordt veel gezongen en gebeden in deze kerk. De ventilator achter in de zaal kan de warmte van zoveel gelovigen niet koelen, waardoor de meeste mensen tijdens het preken van dominee hun gebedsblaadje als waaier gebruiken. ,,Als u goed naar de preek geluisterd hebt, weet u wat u moet doen.'' De dominee kijkt over zijn katheder streng de kerk in. Links van hem staat een grote bos chrysanten, rechts van het kleine altaar is een kandelaar met drie kaarsen gezet. ,,U moet het evangelie uitdragen.''

De broeders en zusters worden aangemoedigd na de dienst het speldje van de kerk te kopen, want de evangelische broeders willen weg uit De Nieuwe Stad en hun eigen kerk bouwen. ,,Vorige week heeft iemand zijn gouden ketting laten liggen'', grapt een ouderling, ,,We zullen het niet in de inzamelingspot doen.'' En nu wordt een van de gemeenteleden naar voren geroepen. Ze is jarig en wordt toegesproken door de dominee, die veel plezier heeft in zijn eigen dubbelzinnige grappen. De jonge, nog ongetrouwde vrouw krijgt de bijbelse vraag voorgelegd: Waar heeft u behoefte aan? ,,De een zal zeggen gezondheid, de ander geld. Maar waar u behoefte aan heeft is een levenspartner'', legt de dominee haar uit. Er wordt hard gelachen. Na een korte stilte gaat de voorganger verder. ,,Wat u nodig heeft is de Heer, die u houvast geeft in het nieuwe levensjaar.''

Nu is het tijd voor handen schudden. De Surinamers snellen zich naar buiten, op weg naar het Kwakoefestival.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden