Willem II-Ajax leuk en levendig

Nederland-België 5-5, Vitesse-PSV 1-6, PSV-Willem II 6-1, PSV-Sparta 7-0 en, gisteravond, Willem II-Ajax 3-6. Het Nederlandse topvoetbal krijgt een steeds hoger '1930-gehalte'.

Co Adriaanse en Jan Wouters, in het uitverkochte stadion gisteren de coaches, namen achteraf beiden het woord 'fantastisch' in de mond. Adriaanse had een fantastische wedstrijd gezien, Wouters vond vooral het eerste half uur fantastisch.

In die eerste dertig minuten ging de bal inderdaad soepel rond in de Amsterdamse rangen. Richard Knopper mikte eerst raak in de rechterbenedenhoek, even later in de linkerbenedenhoek en Nikos Machlas bevrijdde zich zelf met de derde goal. Willem II moet zich in die fase hebben gevoeld als vorige week in Praag. Toen bleef een monsternederlaag nog net achterwege. En nu wist Jan Wouters: ,,We hadden er voor de rust al vijf kunnen maken.''

Toch werd het weer spannend, want dit is de Nederlandse competitie. ,,Ook bij 0-3 had ik voortdurend het gevoel dat het nog kon'', zo keek Adriaanse op de vermakelijke wedstrijd terug. Willem II had inderdaad nog gelijk kunnen spelen of winnen.

Er is tegenwoordig niet zo veel voor nodig om het onevenwichtige Ajax aan het schrikken te krijgen. De paniek sloeg al toe nadat Mariano Bombarda vlak voor de rust had tegen gescoord. Willem II, met de steeds beter wordende linksbuiten Dimitri Sjoekov in de glansrol, ging drukken.

Ajax liet zich tot afgrijzen van de af en toe weer woedend opspringende Wouters terug dringen. Meteen na de rust produceerde Ousmane Sanou de aansluitingsgoal. Deze invaller teisterde ook nog de onderkant van de lat boven Fred Grim.

Intussen had Machlas de tweede Tilburgse goal al direct van een doeltreffend antwoord voorzien. Alle gekke uitslagen waren vanaf dat moment mogelijk. Het telraam raakte met negen stuks bijna vol; de 2-5 van Brian Laudrup won de schoonheidsprijs. De Deen sprak zijn superieure techniek aan en legde bijna uit stand de bal met een sublieme boog in de verre hoek. De goal leek sprekend op het historische doelpunt dat Johan Cruijff in de lente van 1976 op de Heizel tegen België over Pfaff tilde.

Willem II-Ajax was een bijzonder levendige en leuke wedstrijd om te zien. Hoeveel leuker is het toch om dit soort open voetbal te zien dan het doorgaans zo stroperige gedoe om de Champions League. Iets anders is dat dit Nederlandse voetbal internationaal echt niet serieus wordt genomen.

Zet een topcoach uit een sterk voetballand op de tribune in Tilburg en hij schrijft een rapport over naïeve Nederlandse voetballers. Alles rent maar naar voren. Twee ploegen met drie, vier aanvallers, twee ploegen die verdedigen als veredelde amateurs.

Het is natuurlijk geen toeval dat nu al twintig keer achter elkaar de overwinning is uitgebleven bij de wedstrijden van het Nederlands elftal en de Nederlandse clubs in de Champions League. Oranje heeft een jaar geleden voor het laatst gewonnen, van Peru. En in de Champions League is iedereen het laatste succes, van Ajax, ook al lang en breed vergeten.

De andere kant van het 'leuke Nederlandse topvoetbal' is het onvoorstelbare gebrek aan goede verdedigers. Bij Oranje mag de al lang niet meer zo sterke Michael Reiziger nog steeds rechtsback spelen, omdat zich in Nederland geen betere aan dient. Wie gisteren de verdedigers van Ajax en Willem II aan het werk zag, begreep dat een uitslag als 3-6 momenteel helemaal niet onlogisch is in de eredivisie.

Eerst de verdedigers van de winnaars maar. Christian Kanu kon Sjoekov bij lange na niet aan, zijn positie-vervanger John Nieuwenburg overigens ook niet. Ferdie Vierklau verloor drie van de vier kopduels van Bombarda. Aron Winter kwam handen en voeten te kort om alle mankementen te repareren. Op links liep Tim de Cler op eieren zodra Jatto Ceesay aanzette.

Met de verdedigers van Willem II was het nog droeviger gesteld. De backs Geoffrey Prommayon en Delano Hill kwamen te kort tegen Kevin Bobson/Tijjani Babangida en Brian Laudrup. De onlangs van Sparta aangetrokken Kew Jaliens was zwak in de duels met Machlas en Raymond Victoria had zo veel oog voor het offensieve gedeelte van zijn taak, dat hij Knopper herhaaldelijk uit het oog verloor.

In verdedigend opzicht was het, samengevat, een waar foutenfestival. Maar leuk was het allemaal wel. Beslist. Veel leuker dus dan het echte, internationale werk, waar 'we' binnenkort waarschijnlijk niet meer aan mee hoeven te doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden