Willeboordse wil te snel en te veel

Zeeuwse voelt zich niet thuis in decor van afwachtend judo Teleurstelling en zelfverwijt na zevende plek

ANTAL CRIELAARD | LONDEN

In een veranderende judowereld was gisteren geen plaats voor de stylisten die Nederland heeft voortgebracht. Met Elisabeth Willeboordse en Guillaume Elmont werd gisteren in de opnieuw sfeervolle olympische judohal ingezet op een mix van talent, ervaring en aanvallende klasse. In Londen valt echter op dat die waarden niet per definitie doorslaggevend meer zijn. Vaker dan ooit moet een verlenging, of een beslissing van de scheidsrechters bepalen welke judoka als winnaar van de tatami stapt. En daar waren gisteren geen Nederlanders bij. Elmont strandde al in de eerste ronde. Willeboordse moest zich tevreden stellen met een zevende plaats.

In de verwende Nederlandse judowereld is zo'n uitslag al snel een teleurstellende. In Peking nog was Nederland goed voor vijf medailles, vier jaar eerder in Athene waren dat er vier. Technisch directeur Cor van der Geest zegt graag dat hij vindt dat ons land verwend is, met al dat judosucces. En in Londen krijgen die woorden steeds meer betekenis, al kunnen (vooral) Henk Grol en Edith Bosch de komende dagen nog voor een kentering zorgen.

Halverwege het judotoernooi heeft Oranje, nu vijf van de negen deelnemers klaar zijn, nog altijd geen eremetaal, terwijl vooral Dex Elmont en Willeboordse wel tot de kanshebbers behoorden. Vrouwenbondscoach Marjolein van Unen: "Er wordt angstig en afwachtend gejudood. Veel kanshebbers vallen vaak al vroeg uit. Kijk maar: ook de Russen, de Amerikanen en de Japanners hebben nog weinig gewonnen. Maar het is niet vreemd dat er veel verwacht wordt. We hebben ook nogal wat rondlopen hè?"

In dat decor van afwachtend judo voelde Willeboordse zich gisteren niet goed thuis. Ze noemde zich na afloop van het toernooi "te veel een judoka om zo te judoën". Vooral in haar kwartfinale tegen de Chinese Lili Xu wilde ze te snel en te veel, waardoor ze op een beslissend moment een overname om de oren kreeg. Ippon tegen. Willeboordse: "Ik moet dat gewoon niet doen. Je kunt beter een niet-judoka zijn omdat je niet zo goed kunt judoën en het tactisch oplossen dan te doen wat ik deed. Ik voelde dat ze op die overname aan het azen was en toch doe ik het. Natuurlijk verwijt ik dat mezelf. Waarom ik het dan toch heb gedaan? Omdat ik zo ben. Daarom."

De 33-jarige judoka zat na afloop vol zelfverwijt, ook omdat ze in de herkansing niet bleek opgewassen tegen de Japanse Ueno. Ze baalde van haar fout in de kwartfinale, baalde dat ze haar rijke loopbaan in Londen niet kon afsluiten met een medaille, het liefst met goud. Toch voelde de Zeeuwse zich in de Engelse hoofdstad beter dan ooit. In eerdere fases van haar loopbaan ging ze door het leven als een notoire twijfelkont, die van het minste of geringste in de war kon raken.

Willeboordse: "Maar dat is veranderd. Ik heb me de afgelopen tijd mentaal zoveel beter gevoeld dan andere jaren. Ik kon mijn zenuwen een plaats geven, ben het laatste half jaar zelf helemaal niet meer bij mijn psychologe Loes de Ridder geweest. Mentaal was dit mijn beste toernooi ooit. Maar daar heb je nu geen ruk aan. Ik heb gewoon niets."

Willeboordse werd naar Londen gestuurd ten faveure van Anicka van Emden, een jong talent dat in de aanloop naar de Spelen nadrukkelijk de concurrentie met de ervaren Willeboordse zocht. Uiteindelijk besliste de judobond op basis van anciënniteit de Zeeuwse te sturen, een beslissing die gisteren in Londen niet leidde tot een medaille. Bondscoach Van Unen wilde niet te nadrukkelijk terugblikken op de tweestrijd, maar gaf wel aan dat ze in haar loopbaan als coach nooit zo'n ingewikkelde keuze hoefde te maken als die tussen Willeboordse en Van Emden. "En ik sta er nog steeds achter. Ze hadden van dezelfde tegenstanders moeten winnen en ik denk dat Elisabeth daar beter toe in staat was."

Van Emden zelf liet via Twitter in een licht ironisch bericht doorschemeren dat ze zich thuis op de bank had zitten opvreten, wetend dat ze de afgelopen jaren op internationale toernooien minimaal gelijkwaardig was aan haar concurrente. Op de microblogsite: "Achteraf 'told you so' zeggen is altijd heel makkelijk. We zullen helaas nooit weten of ik het beter had gedaan. Teller blijft staan op nul."

Mogelijk kan Van Emden de komende jaren ontbolsteren en de prestaties van Willeboordse (brons op de Spelen, twee keer Europees kampioen, zilver en brons op wereldkampioenschappen) evenaren. Over stoppen had Willeboordse echter nog niet nagedacht, zei ze. Doorgaan is nog altijd een optie, zeker omdat ze eindelijk heeft afgerekend met haar broze mentale gestel en ook fysiek een nieuwe top heeft bereikt.

Van Unen maakte daarbij wel een kanttekening; ze heeft gemerkt dat de boete die studenten tegenwoordig krijgen als ze te lang over hun studie doen een impact heeft op de wat oudere topsporter. "Judoka's verdienen met hun sport geen miljoenen. Ik vind het ongelofelijk dat mensen die een voorbeeldfunctie hebben voor Nederland op die manier worden gestraft."

Elmont klasse omhoog
Guillaume Elmont denkt na zijn vroege uitschakeling bij de Olympische Spelen nog niet aan stoppen, al baalde hij na afloop van zijn partij tegen de Fransman Alain Schmitt opzichtig. "Het was een zware loting, maar dat wist ik van tevoren. Door een blessure moest ik het EK aan me voorbij laten gaan, waardoor ik hier niet geplaatst was. Dan weet je dat het een lastig verhaal kan worden."

De judoka die in augustus 31 jaar wordt, verhuist wel naar een zwaardere gewichtsklasse. Nu moest hij in aanloop naar toernooien steeds veel afvallen en dat wil hij niet meer. Elmont gaat daardoor verder in de klasse tot 90 kilogram in plaats van 81 kilogram.

"Ik moet nu gewoon een klasse omhoog. Ik weeg normaal ongeveer 88 kilo, waardoor afvallen veel te lastig wordt. Mede daarom kan ik nog maar aan twee, drie toernooien per jaar deelnemen, terwijl ik vroeger veel meer wedstrijden deed."

De judoka zei gisteren dat hij ervan uit gaat dat de Spelen van Londen zijn laatste waren. "Ik bekijk het van jaar tot jaar. Ik ben de afgelopen jaren heel vaak geblesseerd geweest en ik wil mijn lichaam nu in alle rust laten herstellen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden