Wilde haagbeuken zijn het talrijkst in het oosten en het

zuiden, waar ze met eiken, essen en iepen loofbossen vormen op vochthoudende, voedselrijke grond. In het westen wordt de boom veel aangeplant in straten, parken en plantsoenen, vaak als monumentale cultuurvorm met ingesneden blad.

De haagbeuk is direct te herkennen aan de gedraaide, knoestige stam, alsof machtige spierbundels onder de zilvergrijze, vaak donker gestriemde schors lopen. De tamelijk open, ronde kroon bevat maar een paar opgaande, dikke, bochtige takken. Van de beuk is de haagbeuk te onderscheiden door de ruwe bladeren (bij de beuk glad) en de ovale, korte, aanliggende knoppen.

Vroeger werd het harde hout gebruikt als werkhout en ook wel periodiek afgezet als geriefhout voor de boerderij en brandhout voor bakkerijen en houtskoolbranderijen. Het is niet erg duurzaam en niet verstandig er meubelen van te maken. Als ze vrijstaand kunnen groeien, behoren haagbeuken wel tot de mooiste bomen van het bos, vind ik.

Struikvormige haagbeuken worden ook gevormd tot hagen als wind- en geluidsscherm, omdat zij goed tegen snoeien kunnen. Echte beukenhagen bestaan niet uit haagbeuken, maar uit struikvormige, gesnoeide en gevlochten beuken.

Op 30 december zag Trouwlezer Bert den Breejen uit Hardinxveld-Giessendam een paartje zwarte zwanen met twee jongen van misschien enige weken oud in de Boven-Hardinxveldse Polder rondzwemmen.

Zie ook www.trouw.nl/groen. Daar kunt u tevens natuurvragen stellen aan Henk van Halm.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden