Wil Nederland invloed, herstel dan het vertrouwen van Israël

Deze week komt de Israëlische premier Netanyahu naar Nederland. Ik roep Nederland op dit bezoek te gebruiken om het vertrouwen van Israël in Nederland als vriend en bemiddelaar te herstellen - want Nederland heeft dat vertrouwen actief op de tocht gezet.

Ooit kwam hier geen Israëlische politicus zonder te wijzen op de speciale band tussen onze landen. Nog steeds beroept Nederland zich op die bijzondere relatie, als reden waarom speciaal Nederland zo'n heilzame invloed kan hebben op het vredesproces.

Maar Nederland heeft alles gedaan om Israëls vertrouwen in die 'bijzondere band' te beschamen. Het mag een wonder heten als er nog iets van over zou zijn. Als Nederland een rol wil spelen, moet het daar nu hard aan gaan werken.

Netanyahu komt praten over ons bilaterale samenwerkingsforum. De geschiedenis daarvan is tekenend voor de afbraak van de relatie. Ooit wás er zo'n bilaterale samenwerking. Die zou worden verbeterd. Toen mocht dit niet meer - of alleen als er óók zo'n forum kwam met de Palestijnen. "We doen niets met Israël wat we niet ook doen met de Palestijnen... Als het met de één niet lukt, gaat het met de ander ook niet", zei de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans in 2013.

Een volslagen onzinnige eis, want de economieën van Israël en die van de Palestijnse Autoriteit (PA) verschillen hemelsbreed. Nederland heeft van samenwerking met Israël oneindig meer te verwachten dan van samenwerking met de PA.

Toch doet Nederland alsof samenwerking een grote gunst zou zijn aan Israël, die het land moet verdienen door goed te luisteren naar hoe het conflict met de Palestijnen volgens Nederland moet worden opgelost - alsof Israël dat zelf niet al jaren probeert. In april 2015 heette het, na honderd Kamervragen over het vredesproces, dat Netanyahu dat najaar zou komen. Maar alleen Abbas kwam, met veel egards ontvangen door politiek Den Haag en de koning. Netanyahu komt nu pas: najaar 2016. Een bijzonder traag proces voor twee landen met zo'n zeer bijzondere band.

Nederland beseft uitstekend dat het telkens mislukken van het vredesproces vooral wordt veroorzaakt door wantrouwen tussen de partijen, maar negeert het wantrouwen jegens Europa en zichzelf als bemiddelaar. Palestijnen, maar vooral Israëli's, hebben meer vertrouwen in Arabische landen als bemiddelaar. In Israël vertrouwt slechts zeven procent Europa, blijkt uit een opiniepeiling.

Wat had Europa dan verwacht? Frankrijk, met steun van Nederland, dreigt vooraf met sancties tegen (alleen) Israël als het Europese vredesinitiatief mislukt. Eerder werd zelfs gedreigd met eenzijdige erkenning van de Palestijnse staat. Laat de onderhandelingen mislukken en wij steunen een Palestijnse staat, was de boodschap. Dat de Palestijnen toch echt met Israël moeten onderhandelen, negeren Frankrijk en in zijn kielzog Nederland in hun honger naar macht en invloed.

Er zijn meer voorbeelden van Europese betweterigheid. Neem de speciale etikettering van alléén producten uit Israëlische nederzettingen. Waarom niet voor producten van door Marokko of Turkije bezet gebied? Kerkelijke groepen in Nederland uiten zorgen over de veiligheid van christenen in Israël. Waarom? Israël is voor christenen veruit het veiligste land in de regio (inclusief 'Palestina'). En de EU heeft met de VN plannen voor onderzoek naar de positie en veiligheid van vrouwen - niet in een van die islamitische landen waar vrouwen worden achtergesteld en verminkt, maar in Israël.

De conclusie is duidelijk: Nederland heeft wat goed te maken bij Israël, wil het ooit nog een rol spelen in die regio.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden