recensie

Wijs en grijs, een vrouw in de winter van haar leven

Louise blijft alleen achter in de badplaats, als een soort Robinson Crusoë.Beeld RV

Louise en hiver
Regie: Jean-François Laguionie
Met de stem van Dominique Frot.
★★★★☆ 

In de zomermaanden barsten ze van leven, vrolijkheid, joelende kinderen. In de winter is het er kil en uitgestorven: badplaatsen. Wanneer Louise, een dame van in de zeventig, de laatste trein van het zomerseizoen terug naar huis mist, moet ze het gedurende een lange winter in haar eentje zien te rooien. 

De animatiefilm 'Louise en hiver' van de Franse filmer Jean-François Laguionie (1939, 'Le tableau') is gedrenkt in winterse pasteltinten: blauwen en grijzen domineren dit ingetogen verhaal over een vrouwelijke Robinson Crusoë op leeftijd. Zodra Louise heeft aanvaard dat menselijk gezelschap er voorlopig niet in zit, bouwt ze een knus hutje op het strand, verzint een nieuw dagelijks ritme en geeft zich over aan herinneringen en contemplatie. \

Een vriendelijke zwerfhond hoort haar verhalen aan. De film doet thematisch denken aan het eveneens Frans geproduceerde 'The Red Turtle' van Michael Dudok de Wit, waarin een man op een onbewoond eiland strandt. Maar de toon is anders, eerder pragmatisch dan spiritueel. Dat past bij Louise. 

Beleefd plundert ze de lokale winkel van sinkel om er een paar gele gympen, een schepnetje en nog wat eerste levensbehoeften weg te halen. Op het strand denkt ze terug aan de zomers in haar naoorlogse jeugd die ze op dezelfde plek doorbracht. Ook toen was ze nergens bang voor, ook niet voor de Engelse parachutist die dood in het bos hing. 

Steeds meer vloeien heden, dromen, verleden en surrealistische beelden in elkaar over. Het geheugen van Louise is misschien geen betrouwbare bron, maar haar gedachtenwereld is rijk. Het jeugdvriendje dat haar minnaar werd, haar afstandelijke moeder, een huwelijk met een man die ze misschien wel wil vergeten: je weet niet helemaal zeker wat feit of fictie is. Maar een probleem is dat niet. 

Terwijl Louise zich vermaakt op een vuilnisbelt in de duinen en in het verlaten casino, verdiept regisseur Laguionie zich met zachtmoedige blik in een vrouw in de winter van haar leven. Grijs en wijs, teruggetrokken en in rust, hopend op een nieuwe lente die misschien nooit zal komen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden