'Wij zijn toch zeker geen criminelen?'

De schietpartij in Alphen aan den Rijn vorige week zaterdag bracht schietvereningen in Nederland ernstig in diskrediet. Niet terecht, zeggen organisatoren van de 'Poort van Twente Trofee', de eerste schietwedstrijd sinds het drama.

Vijf mannen en één vrouw liggen roerloos op hun buik. Ze turen, in een Overijsselse kelder, naar hun schietschijf vijftig meter aan de andere kant van een geluiddempende zandbak. Kruitdampen dringen zich op in de bedompte ruimte. Het onregelmatige ritme van inslaande kogels vormt het enige, schelle geluid. "Schieten is een concentratiesport", legt Hans Bloemendal fluisterend uit. "Elk geluid, hoe zachtjes ook, kan afleiden."

Bloemendal is secretaris van Tubantia. Die schietvereniging uit Rijssen organiseert deze week het toernooi om de "Poort van Twente Trofee". Afgelopen zaterdag is de eerste wedstrijddag. Schutters met een Klein Kaliber Karabijn of een Klein Kaliber Geweer nemen het tegen elkaar op in de disciplines liggend en geknield schieten. Het toernooi is de eerste schietwedstrijd na Alphen aan den Rijn. Tristan van der V. schoot daar vorige week zes mensen dood en pleegde zelfmoord. Van der V. was lid van een schietvereniging.

"Natuurlijk was de schietpartij ook bij ons op de club het gesprek van de dag", zegt Eva Poorte, een van de slechts drie vrouwelijke leden bij Tubantia, een club met ongeveer 170 leden. Ze breit in de kantine. Meedoen aan het toernooi kan ze niet: een schouderblessure. Op haar werk en op straat hoorde Poorte mensen de afgelopen week soms fanatiek uitvallen tegen schietverenigingen. Pure onwetendheid, zegt ze. "Waarom mogen jullie die wapens ook mee naar huis nemen, wordt er dan gevraagd. Moet ik weer uitleggen dat dit geen mogen is, maar moeten. Omdat anders alle wapens bij elkaar staan op de club. En als er dan wordt ingebroken..."

In de kelder zijn de eerste schutters klaar. Zestig kogels hebben ze mogen afvuren. De roos is tien punten waard, de buitenste cirkel één. Wie het dichtst in de buurt komt van de maximumscore van 600 punten, wint zijn discipline. Sommige schutters blijken bloedfanatiek.

Het fijne aan schieten is dat het je hoofd leeg maakt, leggen Poorte en Bloemendal uit. Ontspanning door inspanning. Bovendien is de sport uitdagend, omdat je je puntenrecord elke keer wilt verbreken. Met oorlogje spelen, een wapenfetisj of machogedrag heeft de schietsport niets te maken. "Je hebt verenigingen waar ze hun eigen buskruit maken en waar ze veldslagen tussen cowboys en indianen naspelen", zegt Poorte. "Maar dat is niets voor ons. Hier richten wij ons echt op de sport." En op de gezelligheid, want na het schieten drinken ze bij Tubantia gezamenlijk een biertje. Tijdens het schieten mag geen alcohol worden geschonken. Veiligheid staat voorop. Daarom moet er ook te allen tijde een baancommandant aanwezig zijn, om toezicht te houden als de leden schieten.

Voor wie kwaad wil is een schietvereniging een omslachtige manier om aan een wapen te komen, zegt Antoine Dangremond. Hij is voorzitter van Tubantia. Illegaal een wapen kopen is niet zo moeilijk, maar wil je bij een schietvereniging, dan duurt het al snel anderhalf jaar voor je een vergunning krijgt. "Allereerst moet je zes weken op proef, dan moet je door de ballotagecommissie, vervolgens is een verklaring omtrent goed gedrag vereist, en dan kun je lid worden. Daarna duurt het nog een jaar voordat de club besluit of je betrouwbaar genoeg bent. Pas dan wordt verlof aangevraagd voor toekomstig wapenbezit."

Dangremond vindt dat schietverenigingen onredelijk veel kritiek over zich heen hebben gekregen. "Wij zijn toch geen criminelen? Schieten is een olympische sport", zegt hij boos. "Het is verschrikkelijk dat één zo'n jongen de naam van heel een sport met 42.000 leden verziekt." Bovendien kun je wel bezig blijven, meent hij, als je alles wilt verbieden waarmee je iemand kunt doden. "Dan moet je ook brandblussers verbieden. Daarmee is immers die vrouw in Baflo vermoord."

Tegen het middaguur is ook de laatste schutter van de eerste groep klaar. Willem van Zalk eindigt zijn zestig schoten nog net binnen de tijdslimiet van vijf kwartier. Met een score van 588 punten gaat hij voorlopig aan de leiding. Van Zalk is in het verleden dan ook al in verschillende disciplines Nederlands kampioen geworden. Hij bergt zijn geweer op in de daarvoor bestemde koffer en krijgt zijn scores overhandigd. Terwijl hij die bestudeert, voegt hij zich bij een groepje schutters dat in de kantine keuvelt over scores, de wedstrijd, technieken, schietuitrustingen en de gewone beslommeringen. Net een handbal-, of atletiekkantine dus eigenlijk.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden