Wij willen niet bij onze voornaam worden genoemd

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Beste Beatrijs,

We hebben vier kinderen. Zij noemen ons niet bij onze voornaam, maar zeggen 'pa, ma, moeders, vaders'. Onze twee oudsten zijn inmiddels getrouwd en de aangetrouwde kinderen willen ons, terecht, niet met vader of moeder aanspreken, want dat zijn wij niet. Wij willen niet dat ze ons bij de voornaam noemen. Dat vinden we te popi-jopi en dat doen onze eigen kinderen ook niet. We hebben voorgesteld dat ze 'Schoonvader en schoonmoeder' zeggen, maar dat vinden ze ook niks. Gevolg is dat ze 'Eh...' zeggen of via handgebaren onze aandacht proberen te vangen. Nu we over deze kwestie in onze eigen omgeving wat rond vragen, blijken veel (schoon)ouders en hun aangetrouwde kinderen met ditzelfde probleem blijken te kampen. Kunt u aangetrouwd Nederland uit de brand helpen?

Wij zijn geen 'Eh'

Beatrijs Ritsema

Beste Wij zijn geen 'Eh',

Aan de keus voor een aanspreekvorm gaat een andere keus vooraf: tutoyeren of niet. Die twee staan nauw met elkaar in verband. Wanneer schoonkinderen hun schoonouders met 'u' aanspreken, hoort daar een beleefde aanspreekvorm bij: 'meneer, mevrouw'. De combinatie 'u' en 'Hans' bekt niet lekker. Als de schoonkinderen u tutoyeren, dan past 'meneer, mevrouw' daar niet bij. Mensen die elkaar tutoyeren gebruiken doorgaans ook elkaars voornaam. Het een vloeit uit het ander voort. Dit geldt niet voor uw eigen kinderen, die u tutoyeren. Kinderen (klein of volwassen) zeggen 'vader/ moeder/ pap(a)/ mam(a) of iets dergelijks, omdat ze een unieke relatie met hun ouders hebben. Als ouders bent u voor uw kinderen niet een van de vele andere volwassenen die zij met de voornaam aanspreken, maar u bent dé vader en dé moeder en de aanspreekvorm fungeert als eretitel.

Vooropgesteld dat uw schoonkinderen u toch al tutoyeren, is mijn advies: geef hun het groene licht voor uw voornaam. 'Schoonvader/ schoonpa/ schoonpapa' is ook mogelijk als aanspreekvorm, maar heeft iets plechtstatigs en omslachtigs. Tutoyeren plus voornaamgebruik is de laatste dertig jaar steeds meer de standaard tussen mensen van verschillende generaties die in elkaars persoonlijke cirkel verkeren en bij elkaar over de vloer komen.

Wanneer u uw schoonkinderen toestemming geeft om uw voornaam te gebruiken, hoeft u overigens niet bang te zijn dat zij dat voortdurend zullen doen. Zeker wanneer hier gesteggel over is geweest, zal de drempel voor voornaamgebruik hoog blijven. Ze zullen nog steeds gewoon beginnen te praten zonder aanspreekvorm. Het komt in gesprekken nu eenmaal niet zo vaak voor dat mensen elkaars voornaam gebruiken. Tutoyeren is veel makkelijker dan iemand bij de voornaam aanspreken. Het hele probleem wordt opgelost, zodra er kleinkinderen zijn, want dan zult u merken dat de aanspreekvorm vanzelf 'opa en oma' wordt, omdat heel veel van de gesprekken en de interactie in het teken van de kleinkinderen staat. Uw schoonkinderen zullen het tegenover hun kinderen hebben over 'opa en oma' bij wie ze op bezoek gaan. Ook al bént u helemaal niet de oma en opa van uw schoonkinderen, zij zullen verassend weinig moeite hebben om u wel degelijk 'oma en opa' te noemen, zeker wanneer de kleinkinderen in de buurt zijn. Maar goed, dat is allemaal voor later.

Geef hun om te beginnen permissie om uw voornaam te gebruiken. Dat werkt als een intimiteitsverhogende handreiking, een gebaar dat de schoonkinderen op prijs zullen stellen, en tegelijk zullen zij maar heel mondjesmaat van dit voorrecht gebruik maken.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden