’Wij maken hereniging Duitsland af’

In de nieuwe partij Die Linke vloeien linkse bewegingen uit oost en west samen. ’Wij voltooien de hereniging van Duitsland, zei voorman Gregor Gysi triomfantelijk.

,,Eindelijk zijn we een normaal Europees land”, meldde Gregor Gysi zaterdagochtend in zijn openingstoespraak. „In Italië, Frankrijk, Holland, Spanje en Portugal weten de conservatieve partijen al lang wat het is om een linkse partij naast zich te hebben. Nu moeten ze er in ons land ook aan wennen.”

Met die woorden begon een historische dag. In Berlijn zag een nieuwe partij het licht. Ze noemt zich ’Die Linke’ en is een samenvoeging van de Oost-Duitse PDS en de West-Duitse WASG. Gregor Gysi richtte in 1990 de PDS (Partij van het Democratische Socialisme) op als opvolger van de ingestorte socialistische partij van de DDR. De WASG (Verkiezingsalternatief voor Arbeid en Sociale Gerechtigheid) ontstond enkele jaren geleden uit ontevredenheid over de politiek van de rood-groene regering-Schröder.

Wat WASG en PDS afzonderlijk niet lukte, wil Die Linke nu waarmaken. Ze wil uitgroeien tot een de derde politieke kracht in heel Duitsland. De voortekenen zijn gunstig. Beide partijen werkten bij recente verkiezingen al met succes samen. Ze hebben een gezamenlijke fractie in de Bondsdag, zijn sterk vertegenwoordigd in de parlementen van de oostelijke deelstaten en boekten onlangs in de westelijke deelstaat Bremen een sensationeel verkiezingsresultaat.

Voor het eerst zaten zaterdag de gedelegeerden van beide partijen in één zaal bijeen. De avond ervóór hadden PDS en WASG zichzelf in aparte zalen opgeheven. Nu stemden de circa achthonderd afgevaardigden massaal voor het opgaan in Die Linke. De uitslag werd met gejuich en zware rockakkoorden begroet. Omstuwd door camera’s kregen de politieke leiders Gysi en Lafontaine ieder een baby in de handen gedrukt. Een nieuwe partij was geboren.

Die Linke is vooral een succes voor Oskar Lafontaine. Hij heeft een grillige carrière achter de rug. Hij was minister-president van Saarland, voorzitter van de SPD en minister van financiën onder Gerhard Schröder. Na een half jaar ministerschap verliet hij de regering met slaande deuren, omdat hij Schröders politiek te neoliberaal vond. Als voorzitter van Die Linke is de 63-jarige Lafontaine weer helemaal terug aan het front.

In de SPD ziet men de come-back van Lafontaine met lede ogen aan. En dat niet alleen vanwege zijn ronkende populisme. De SPD is met handen en voeten gebonden aan de grote coalitie met de christen-democraten. Daarom is het voor Lafontaine makkelijk scoren met zijn linkse retoriek. Bovendien drijft hij met succes een wig tussen de SPD en de vakbonden. In de media hebben zich al de eerste SPD-kaderleden gemeld die naar Die Linke overlopen.

Om de partij tot een succes te maken, moet Lafontaine de kloof tussen WASG en PDS overbruggen. De WASG is een heterogeen gezelschap van werklozen, teleurgestelde SPD’ers en radicale vakbondsleden, allemaal zonder noemenswaardige politieke ervaring. De PDS bestaat daarentegen uit doorgewinterde socialisten met ruime ervaring in partijpolitiek en bestuur. In Die Linke botst het idealisme van de een met het pragmatisme van de ander.

Afgelopen zaterdag was daar weinig van te merken. Dat kwam mede door de duidelijke aanwezigheid van een jonge garde. Op de laatste partijcongressen van de PDS was de vergrijzing duidelijk zichtbaar. Nu diende zich veel nieuw elan aan. De jongerenorganisatie ’solid’, onlangs nog actief bij de blokkades van de G8, meldde zich aan als jeugdafdeling van Die Linke. En ter vergadering werd de studentenafdeling Die Linke-SDS opgericht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden