'Wij makelaars letten op drie dingen: de plek, de plek en de plek'

Ze is, schrijft Vrij Nederland, zoals Thatcher dat was, het voorbeeld van emancipatie door de handtas. "Ze is ook, zoals Nancy Reagan, de vrouw die wikt en doet alsof de man beschikt. Charmant, beschaafd en toch een bitch." Dat kan maar op een vrouw slaan: Katrien Duck.

BERT VAN PANHUIS

In Euro-Disney is plaats voor vrijwel iedere figuur uit Walts imperium. Donald, Mickey, Knabbel en Babbel, Pluto, Tokkie Tor, Minnie "alles is te koop, behalve goede smaak. En de enige uit de Disney-familie die echt van cultuur houdt (zij is actief lid van de literaire kring 'Levensvreugd door Levenslust', geeft soirees, en organiseert lezingen voor de Duckstadse Damesclub) ontbreekt vrijwel geheel. Katrien is een hoofdpersoon die ten onrechte alleen bijrollen speelt."

Van dit 'archetype van De Vrouw in Duckstad' vraagt VN zich af hoe zij is die jaren aan alle golven van het feminisme heeft kunnen ontkomen. "Zij is een monument van traditionalisme, schaamt zich geen moment voor haar rol, en waarom ook behalve echte roem heeft ze alles bereikt.(...) Ze koestert zich in de glans van anderen, stapt altijd in bij de man die de grootste auto heeft - ze is every inch een takkewijf. Ze praat zoals in Prive geschreven wordt, met veel kapitalen en uitroeptekens."

Stephen Frears, regisseur van onder meer My beautiful laundrette en Dangerous liaisons was in Nederland om de uitreiking op te luisteren van de Ado-mediaprijs. Hij is een groot deel van de bijeenkomst op zijn zachtst gezegd afwezig. Om half elf beweegt Frears zich richting hotelkamer. Het is verkiezingsavond in Groot-Brittannie en hij wil uitslagen kijken. Aandacht voor iets anders, zijn films bijvoorbeeld en de belangstelling daarvoor, is er niet meer bij.

"Om tien voor twaalf roept een Labourwoordvoerder dat John Major zijn macht kwijt is. Frears, die zelf Labour stemde: 'O, jullie zijn zo zelfingenomen.' Hij staat op van bed, trekt zijn broek uit zonder zich verder om de verslaggeefster en fotograaf te bekommeren, en duikt tussen de lakens. Tien voor halfeen. 'Dit loopt slecht af, dit wordt een heel beroerde nacht, de Conservatieven gaan winnen.' Om halfeen, hij heeft inmiddels ook zijn overhemd en T-shirt uitgetrokken, weet hij het zeker: 'Het gaat mis.' De uitslag van constituency Basildon betekent het einde. Arm geworden door de recessie hadden ze beter moeten weten. Frears: 'Vreselijk, vreselijk. Ik schaam me voor mijn landgenoten. There you are, it's all over." '

Half juli wordt in Amsterdam de achtste Internationale Aids Conferentie gehouden. Daaraan voorafgaand is er half mei een alternatief symposium voor 'dissidente' visies op aids. Een van de sprekers is de Californische viroloog Peter Duesberg. Hij is van mening dat het HIVvirus niet de oorzaak is van het immuniteitssyndroom maar slechts een symptoom daarvan: HIV is slechts 'een onschuldige medereiziger binnen het menselijke gestel'. In een 'drieluik' onder de titel 'De race tegen aids' gaat De Groene in op de ideeen van Duesberg en de kritiek van tegenstanders.

De andere artikelen behandelen de sociaal en economisch ontwrichtende werking van aids op hele samenlevingen en de toeneming onder vrouwen. "De eenzaamheid en het isolement van vrouwen met aids is groot. Geinfecteerde vrouwen zijn bang voor hun buurvrouw en bang voor het besmetten van hun kinderen. Hun schaamtegevoel is groot - de taboes liggen nog steeds als een dikke laag stof over de ziekte heen. Daarbij dragen vrouwen vaak zorg voor hun partner en kinderen. Bij migrantenvrouwen leeft de angst nog sterker, door andere normen en waarden die in hun - kleine - gemeenschap gelden en de loodzware taboes die uberhaupt op seks rusten."

HP/De Tijd deelt mee dat op de redactie menige wenkbrauw is gefronst bij het voornemen om de voorpagina van deze week niet te laten sieren door Neil Kinnock, om maar wat te noemen, maar door Robert Allen Zimmerman. "Bob Dylan," zo sprak een jonge medewerker met lange tanden, "dat is nou net iets voor mijn vader, die zelf zo'n twee jaar jonger is." En inderdaad, stelt de adjunct-hoodredacteur van het blad, die zelf ook al een eindje boven de veertig is: Bob Dylan is bij uitstek de held van een generatie veertigers en vijftigers, die zich hun jongere en misschien ook wildere jaren niet meer zouden kunnen voorstellen zonder Blowin' in the Wind, Lay, Lady, Lay en Just Like a Woman."

Een bijkomend voordeel, meent hij, 'is dan ook dat we straks iets beter zullen weten wie dit blad koopt: de eerder gememoreerde jonge medewerker of diens middelbare vader. Dan wel beiden. Van de belangstelling voor Neil Kinnock hadden we, ook al voor diens deconfiture, sombere verwachtingen.' En dus brengt HP/De Tijd, ruim een jaar na een 'eigen' relaas van Vrij Nederland over Dylans Never Ending Tour een van de LA Times gekocht relaas over Dylans Never Ending Tour.

Eigen is wel het vraaggesprek met Eegje Schoo, eens onze eerste en enige minister van ontwikkelingssamenwerking en daarna ambassadeur in India. Dat laatste werkt nog altijd door want nu drijft ze een galerie met Indiase kunst. Schoo: "Veel kunst uit India is doortrokken van de idee dat het mogelijk is door concentratie op het innerlijk de essentie van de kosmos te leren kennen."

'Verstandige huizenkopers denken vooruit' trapt Elsevier een open deur in boven een artikel over het winst maken op een eigen huis. "De plek, de locatie is het allesoverheersende element bij de taxatie van een huis. Een oud-Hollands gezegde laat weinig ruimte voor misverstanden: 'Beter een slechte hoop stenen op een goeie plek, dan een goeie hoop stenen op de verkeerde plek.' De Baarnse makelaar Jan van Berkum zegt: 'Wij makelaars letten op drie dingen: de plek, de plek en de plek." '

HNmagazine heeft een gesprek met Ernst Jansz, eens lid van de popgroep Doe Maar. Hij vertelt over zijn vader, die in de oorlog in het concentratiekamp kwam en na de oorlog het comite Vrij Indonesie hielp oprichten. Uit de door Ernst Jansz uitgegeven correspondentie van zijn vader: 'Toen ik door de SD in Amersfoort gegooid werd, was ik een vrijheidsheld, nu ik precies hetzelfde doe voor mijn moedervolk, ben ik een rebel.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden