Wij Chinezen zijn goed in een heleboel sporten

De Chinezen zijn trots op hun Olympische Spelen, waar het land volgens hen ’recht op heeft’. Trouw portretteerde vier Chinezen die reikhalzend naar de Spelen uitzien.

Het is fantastisch dat we de Spelen hebben binnengehaald. Het is de eerste keer voor China en een goede kans om de buitenwereld te laten zien hoe geweldig China zich heeft ontwikkeld en hoe gastvrij we zijn”, zegt Wang Xiaodong (45), elektrotechnisch ingenieur uit Kunming. Hij schiet bij een hotel buitenlanders aan om het Engelse schoolwerk van zijn dochter na te kijken.

„Ik ben geen enorme sportfan, maar ik zal zeker het voetballen op tv niet overslaan. Voor mijn dochter ligt dat anders. Ze is zestien en was eerste bij het hardlopen op de 1500 en 3000 meter bij de middelbare schoolkampioenschappen in Kunming. We zijn goed in een heleboel sporten. Ik speel tafeltennis, zoals bijna alle Chinezen. Daar verdienen we vast een gouden medaille mee. Ik deed vroeger aan kungfu. Het is jammer dat dit geen olympische sport is, anders zouden we nog meer goud binnenhalen.”

Sara Yuan (33) uit Shanghai werkt op kantoor van Citibank. „Eindelijk kan ik nu eens live naar de Olympische Spelen kijken, zonder tijdsverschil en slaaptekort. Ik heb een drukke baan, en dat combineert slecht met sportevenementen in andere tijdzones.”

„ China verdient de Spelen. Het land heeft veel gedaan om ze te krijgen. Aan de andere kant maak ik me zorgen om de veiligheid. Na de opstanden in Tibet zijn de veiligheidsmaatregelen overal enorm toegenomen. Dat geeft spanning, iedereen is veel onzekerder, en ik weet niet of dat het waard is. Ook betwijfel ik of door al die toestanden het Westen en Oosten elkaar nu beter leren begrijpen, zoals de olympische gedachte wil. Soms denk ik dat nu eerder het omgekeerde aan de hand is. Ik houd het meest van zwemmen.”

Zhao Hui (25) laat voor de Shichahai sportschool in Peking, waar hij drie keer per week met halters traint, trots zijn oranje rubberen polsbandje zien. Het is het kenmerk dat hij straks bij de stadions van de Olympische Spelen vrijwilligerswerk doet. Maar hij draagt het bandje maar al te graag nu al. Hij is in het laatste jaar van zijn medicijnenstudie en werkt als co-assistent in een van de beste ziekenhuizen van de Peking-universiteit. Samen met vijftien collega’s van de eerstehulpafdeling zal hij één week tijdens de Spelen deel uitmaken van de medische staf.

„De andere twee weken heb ik vrij genomen, ik ben gek van sport. Ik heb geen kaartjes voor de wedstrijden, die kunnen ze niet aan iedereen gaan geven. Maar ik zal twee weken voor de televisie zitten. Vooral mijn favoriete sporten, duiken en schoonspringen, wil ik niet missen.”

Wang Han Ming (’midden dertig’) uit Peking was lid van het comité dat de Olympische Spelen voor China binnenhaalde. Straks mag hij als beloning de olympische fakkel dragen. „Ik vind het vreselijk leuk, maar het is maar tweehonderd meter hoor. Dan mag een ander”. Hij werkte jarenlang in Australië, waar hij indirect te maken kreeg met de Spelen van 2000 in Sydney. Daarna keerde hij terug en besloot alles op alles te zetten om de Spelen voor China binnen te halen.

„Op dit moment adviseer ik bedrijven hoe ze ervoor kunnen zorgen dat de Spelen het leven van gewone Chinezen verbeteren. Bijvoorbeeld met werkgelegenheidsprojecten voor achtergestelde groepen.” De basketbalfan heeft geen wedstrijdkaartjes. „Maar als ik er nog eentje krijg, gun ik die een ander. Na al die betrokkenheid, hoef ik er niet per se meer zelf bij te zitten. Ik kijk wel televisie.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden