Wight gaat pas open als na Pasen de bussen komen

Het is pas februari, maar op het Britse eiland Wight kun je al buiten in de zon zitten. Bovendien zijn de horden toeristen die het eiland 's zomers bevolken, nog thuis, dus heb je de wandel- en fietspaden bijna voor je alleen.

De Romeinen hadden het goed bekeken, toen zij in 43 naar Wight kwamen. Ongetwijfeld werden zij net als wij aangetrokken door het semi-tropische karakter van het zuidelijke Ventnor en omgeving. De trapsgewijze bouw van het stadje tegen de heuvels geeft de palmbomen optimale groeikansen en ons beschutting tegen winterse kou: terwijl de schapen hun winterjas nog aanhebben, doen wij die juist uit wanneer we bij zo'n echt Engelse pub buiten lunchen.

Het voordeel van een klein eiland (382 km2) is dat je het in een week ruimschoots kunt befietsen. In vier dagen ben je rond, dus er is onderweg voldoende tijd om ook nog eens een paar forse wandelingen te maken. Nadeel is dat diverse cafés hun deuren nog gesloten hebben. ,,Alles gaat pas open als de bussen komen, na Pasen', vertelt in Brighstone de eigenaar van een tea garden, die zijn etablissement voor het nakende seizoen aan het schilderen is. Brighstone is een van de vele dorpjes op Wight waar ansichtkaartenstraatjes met oer-Engelse, rietgedakte cottages de boventoon voeren. In de zomer schuifelen hier toeristen met fotocamera in de aanslag, nu hebben we het rijk alleen. Toegegeven: de fotogenieke stokrozen en andere cottagetuinplanten bloeien nog niet, maar fietsen door smalle laantjes waar kale bomen hun takken over de weg buigen, en narcis en klimop samen de berm verdelen, heeft ook z'n charme. En nergens een toerist te bespeuren.

Fietsen over het winterslapende eiland is goed te doen, al verlang ik op de vlakke stukken af en toe naar mijn Hollandse Gazelle. Daarop hoef ik tenminste niet zo voorovergebogen over het stuur te hangen. Toch heeft het eiland voldoende heuvels om de huur van een fiets met 21 versnellingen te rechtvaardigen. Soms helpen zelfs die niet meer en zit er niets anders op dan een stuk te lopen.

Op Wight passeer je in korte tijd diverse landschappen: bossen, akkers en weiland, moeras, kleine meertjes, witte klippen aan zee, en gewoon strand. En je moet vooral niet gek opkijken als een wandelpad dwars door een koeienstal gaat. Dat overkwam ons: we moesten een meter of tien door de mest waden voordat we aan de andere kant van de (buiten)stal over het hek konden klimmen, glazig nagestaard door een dozijn zwarte koeien.

Zo'n acht eeuwen geleden was Wight geheel overdekt met ancient woodland. Dat is door de jaren heen opgeofferd aan akkerbouw en veeteelt. Op sommige plekken zie je nog iets van het oer-eiland. Aan de zuidkust bij Bonchurch bijvoorbeeld. Daar gaat het dertiende-eeuwse kerkje schuil onder eeuwenoude bomen en bereiken de zonnestralen amper de narcissen en sneeuwklokjes die zich tussen de scheve en bemoste grafstenen hebben genesteld. Elders toont de lente zich met bloeiende brem, sleutelbloem, klein hoefblad en roze en witte prunus. Een bijkomend voordeel van winters Wight is dat luxueuze onderkomens ineens betaalbaar zijn. Zoals het Farringford Hotel aan de zuidwestkust. Huis en tuin stralen nog steeds de Victoriaanse glorie uit van de vorige eeuw toen de dichter Alfred, lord Tennyson er woonde. Nu kun je er bij de open haard bijkomen van een lange wandeling of het zwoegen op de fiets.

Tennyson wandelde graag op de tientallen meters hoge klippen achter zijn huis. Wij volgen zijn voetsporen maar snakken twee uur later wel naar koffie. Op dat moment worden we gestraft voor ons gejuich over de eilandelijke rust: alles is gesloten. Tot onze gne worden we bij een toeristisch Pleasure Park gered door twee tourbussen. Die spugen net een lading bejaarden-op-een-dagje-Wight van het vasteland uit en voor zoveel bezoekers gaat het restaurant van het pretpark wel even open. Wij genieten van onze koffie, maar proberen ons intussen maar niet voor te stellen hoe het er hier in augustus uitziet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden