Eurovisie Songfestival

Wie zou er gewonnen hebben in Ahoy?

De Russische inzending voor het Songfestival, Little Big, zou gezorgd hebben voor een uitzinnig optreden.Beeld Eurovision

Het Songfestival gaat niet door. Hoe zou de show in Rotterdam eruit gezien hebben, en wie had er kans om te winnen? Eén ding is zeker: als het festival volgend jaar in de herkansing gaat, zal het heel anders klinken.

 Als het voor iemand zuur is dat het Eurovisie Songfestival dit jaar niet door gaat, dan is het wel de Bulgaarse Victoria. De 22-­jarige zangeres stond met haar zelfgeschreven nummer ‘Tears Getting Sober’ op de eerste plaats bij de wedkantoren toen afgelopen woensdag de stekker uit het liedjesspektakel werd getrokken. De bookmakers hebben doorgaans een goede neus voor de kansen van een nummer. Victoria had natuurlijk dolgraag volgend jaar met hetzelfde liedje meegedaan, als de 65ste editie alsnog wordt gehouden.

Maar dat mag niet. Volgens de festivalregels mag een liedje niet ‘commercieel’ uitgebracht worden voor 1 september in het jaar voorafgaand aan de show. En daar houdt de organisatie, de European Broadcasting Union (EBU), zich aan. Bulgarije had natuurlijk graag gezien dat deze regel in dit uitzonderlijke jaar genegeerd zou worden. Net als Litouwen, Zwitserland en IJsland die ook hoge ogen gooiden. Maar landen als Slovenië en Wit-Rusland, die onderaan bungelen, zullen nieuwe kansen zien. 

Victoria zou voor Bulgarije meedoen aan het Songfestival.Beeld Eurovision

Het is natuurlijk maar de vraag of dat gedoodverfde winnende liedje van Bulgarije een jaar later de wind nog in de zeilen had gehad. Het past naadloos in het repertoire van de nu razend populaire Amerikaanse zangeres Billie Eilish. Zou Europa over een jaar net zo warm­lopen voor ietwat sombere, fluisterzingende jonge vrouwen?

Veel festivalfans hadden een andere winnaar in hun hoofd, blijkt uit reacties op diverse sociale media: de IJslander Daði Freyr met ‘Think about Things’, volgens de bookmakers vierde. Het bijbehorende nerdy dansje en de truien met jarentachtig-pixelkunst waarin Freyr en zijn entourage gestoken waren, hadden zomaar een rage kunnen ontketenen. Een Britse fan, Stuart Newman, begon een online­petitie om Freyr uit te roepen tot­ ­winnaar van het Songfestival dat nooit zal worden gehouden. “De inzending van IJsland is een dikke plak gefrituurde pret. En daar is iedereen wel aan toe.” De petitie werd al bijna 3000 keer getekend.

Daði Freyr en entourage, de populaire inzending van IJsland.Beeld Eurovision

Waarom geen grote tv-show met videoclips?

Had het Songfestival niet gewoon omgebouwd kunnen worden tot een televisieshow met video-inzendingen, of live-optredens uit de 41 deelnemende landen? Dan hadden de 180 miljoen kijkers toch ook een winnaar kunnen kiezen? De baas van het Songfestival, de European Broadcasting Union (EBU), vond dit geen goed idee. “Het zit in het DNA van het festival om delegaties, artiesten en fans op een plek bij elkaar te brengen op hetzelfde podium zodat iedereen dezelfde kansen heeft om te schitteren.”

Dus besloot de EBU dat voor het eerst in de 65-jarige historie de competitie niet doorgaat. Maar op 16 mei kunnen we wel een uitzending verwachten, waarin de artiesten en liedjes van 2020 in het zonnetje gezet worden. Hoe precies is nog niet duidelijk, maar het wordt ‘een show om het Europese publiek te vermaken en verenigen in deze moeilijke tijden’.

Volgend voorjaar wordt het festival alsnog gehouden en als het aan de betrokkenen ligt gewoon weer in Rotterdam. De gemeente en de omroepen die het festival organiseren – NPO en AvroTros – hebben die wens al uitgesproken. Ahoy onderzoekt of er opnieuw ruimte kan worden gemaakt in de agenda. Het moet nog wel duidelijk worden hoe groot de financiële strop is. In totaal werd er 26,5 miljoen euro voor uitgetrokken.  

‘The Mamas’, het zangeressentrio dat Zweden zou vertegenwoordigen met het opzwepende ‘Move’, mag zelfs helemaal niet meer meedoen in 2021. Ieder jaar wordt in Zweden de inzending gekozen in het nationale songfestival, het Melodifestivalen, steevast een kijkcijferhit. Het wordt begin volgend jaar gewoon weer gehouden en de nieuwe winnaar wordt afgevaardigd naar het Eurovisie Songfestival. Het zelfde geldt voor Uku ­Suviste uit Estland en zijn powerbalad ‘What Love Is’.

Veel landen kiezen er echter voor om dezelfde artiest af te vaardigen. AvroTros, die daar in Nederland over gaat, liet meteen weten dat Jeangu ­Macrooy ook in 2021 onze kandidaat zal zijn. De Utrechtse Stefania Liberakakis, die zou uitkomen voor Griekenland, mag volgend jaar ook weer meedoen. De 17-jarige heeft een professionele kijk op de zaak, bleek toen ze ­afgelopen week aanschoof bij Eva ­Jinek. Ze wilde sowieso met een ander liedje meedoen, omdat “het gaat om wat je daar op dat moment neerzet. Een nummer van een jaar geleden voelt heel oud”. Misschien speelt mee dat ‘Superg!rl’ bij de bookmakers op plaats 18 belandde.

Jeangu Macrooy mag het volgend jaar nog eens proberen voor Nederland.Beeld ANP

Bij de Belgen zorgt het uitstellen van de 65ste editie voor een klassiek Vlaams-Waals dilemma. De Vlaamse omroep VRT had met de gerespecteerde band Hooverphonic een waar kanon in stelling gebracht. Zal de Franstalige RTBF, die volgend jaar aan de beurt is om de kandidaat te leveren (ze doen het om-en-om) met de hand over het hart strijken en Hooverphonic nog een kans gunnen? Of gaan de Walen op hun strepen staan? 

Er waren dit jaar veel rustige, melodieuze inzendingen zonder ouderwetse Songfestival-hysterie – de ­Nederlandse inzending was er een van. Maar gelukkig was er ook gekkigheid. Uit onverwachte hoek. Rusland koos voor een uit de jaren zeventig ontsnapte familie Flodder. In de videoclip was een voorproefje te zien van de act: een druk dansend dikkerdje, vrouwen met opgespoten lippen in veel te strakke truitjes en een zingende aso-macho met vet haar en vlassig snorretje: fat shaming, seksisme, stereotypen – een staaltje politiek incorrect entertainment dat in West-Europa zeldzaam geworden is. De ontoerekeningsvatbare paarse Pierrot uit Australië mocht er trouwens ook zijn.

Douze points!

Deze vijf songfestivalnummers zijn klasse, en hadden volgens muziekredacteur Peter van der Lint twaalf punten verdiend.

Frankrijk

De componisten van dit fraai ouderwets aandoende lied zijn Zweeds. Een van hen is zanger John Lundvik, die vorig jaar samen met The Mamas voor Zweden meedeed en die tot op het laatst in de race voor de overwinning was met Duncan Laurence. Het lied heet ‘Mon Alliée’ en heeft als Engelse titel ‘The Best in Me’. Zanger Tom Leeb zingt het in beide talen, al is de pakkende, terugkerende zin steeds in het Engels: ‘You are, you are, you are’. Hoezo chauvinisme? Het bouwt heel rustig op, heeft een geweldige brugsectie en eindigt glorieus.

Israel

Dit nummer is alleen al opvallend vanwege zangeres Eden Alene, in Jeruzalem geboren uit Ethiopische ouders. Die achtergrond heeft ­effect op de kleur van het nummer, en van de flitsende video waarin het knalgeel overheerst. Lekker ritme heeft ‘Feker Libi’ (My Love), dat maar liefst in vier talen gezongen wordt: Arabisch, Hebreeuws, Amhaars en ­Engels. Een heerlijke hutspot van allerlei ­invloeden, aanstekelijk gebracht door Alene, haar achtergrondzangeressen en dansers. Fijn dat er weer eens wat Afrikaanse muziekinvloeden te horen zijn.

Zwitserland

Vroeger, toen ook Luxemburg en Monaco vaak als afzonderlijk land meededen, klonk er aardig wat Frans op het Songfestival. En dat was geen straf. Zwitserland vaardigde nu voor het eerst sinds lang weer een francofone zanger af. Gjon’s Tears zingt het schitterende ‘Répondez-moi’. Een uiterst actueel lied over wie we zijn en waar we vandaan komen. De ouders van de zanger komen uit Albanië en Kosovo. Gjon heeft een androgyn hoog stemgeluid, waarmee hij onderhuids drama kan oproepen. ­Absoluut geen feestnummer, maar eenmaal gehoord blijft het dagenlang in het hoofd rondzingen.

Nederland

Het lied ‘Grow’, door Jeangu Macrooy zelf ­geschreven, is gedurfd en eigen. Alleen daarom zou het in dit mediaspektakel een hoge plek verdiend hebben. Beginnend vanuit slechts een keyboardtoon, die ook nog eens opvallend lang aanhoudt, gaat het hier ook muzikaal over opgroeien. Vanuit een kleine muzikale kern naar iets groters en melodieuzer. Onderweg zijn de invloeden van Rufus Wainwright niet te ontkennen, en dat maakt het lied ­alleen maar interessanter. Het plotse slot van het lied, door Macrooy fantastisch mooi ­gezongen, is al even gedurfd. Geen ‘lekkere’ opbouw naar een climax, maar een abrupt, kaal einde. Klasse.

België

In België hebben ze goed begrepen dat je pakkende woorden op pakkende noten moet zetten. En zo past het steeds herhaalde ‘Release Me’ perfect op een dalende kwint die zich meteen in het oor nestelt. Zoals in ‘Feelings’ van Morris Albert, later door André van Duin gepersifleerd in ‘File’. Dit mooie lied, gezongen door Hooverphonic, krijgt met de toevoeging van verzadigde strijkersklanken al gauw de allure van een James Bond-song à la Billie Eilish. De titel van het lied zou ook zomaar de titel van een Bond-film kunnen zijn. Mooi gedaan van de Belgen.

Alle liedjes en video’s zijn te zien op eurovision.tv

Lees ook:

Songfestival gaat voor het eerst in 65 jaar niet door

Door de coronacrisis ziet de de European Broadcasting Union geen andere mogelijkheid dan het liedjesfestijn te schrappen.

Jeangu’s songfestivalliedje ‘Grow’ enthousiast ontvangen

Met een liedje zonder opsmuk gaat Jeangu Macrooy naar het Songfestival in Rotterdam. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden