Wie was Napoleon ook alweer?

College Club wil jonge werknemers in avonduren zonder poespas kennis bijbrengen

Al zes jaar lag haar geschiedenisboek van de middelbare school naast haar bed. Bedoeling was om voor het slapen nog even de historie van Indonesië en de Gouden Eeuw op te diepen, maar de slaap won het bij Lieke van Dijk (29) van de leerlust. Het boek bleef dicht.

Om haar kennis toch bij te spijkeren volgt de Amsterdamse psycholoog sinds deze maand via de College Club een reeks van vijf colleges over de geschiedenis van Nederland. Oftewel: eens per maand een avondcollege van twee uur van een jonge wetenschapper in een hotel, kerk of andere onschoolse plek in Amsterdam. Kosten: 150 euro.

Het idee komt van Frederique Lips (31). Ze werkte zes jaar als advocaat in Amsterdam, maar hangend boven het ondernemingsrecht knaagde het: wie was Napoleon ook alweer? Waarom wordt Willem van Oranje als vader des vaderlands gezien? Bij de Open Universiteit vond ze geen passende opleiding, universiteiten verwezen haar naar colleges die ze alleen overdag kon volgen.

Na het organiseren van een paar eerste colleges in het voorjaar voor vijftig mensen zei ze haar baan op om zeven collegereeksen op te zetten. Die beginnen dit najaar in Amsterdam - andere steden moeten later volgen - en gaan onder meer over wereldpolitiek, de eurocrisis, de geschiedenis van Nederland, filosofie en de Bijbel. In vijf weken hebben zich 180 mensen aangemeld.

"Misschien een stomme vraag", verontschuldigt een toehoorster zich deze doordeweekse avond tijdens het college over Willem van Oranje. "Maar waarom sprak hij zijn laatste woorden in het Frans?" "Goede vraag", zegt docent Lodewijk Petram (31), gepromoveerd op de VOC. "Dat was de taal die men toen sprak aan het hof."

En, wil een ander weten, waarom reisde juist de graaf van Egmont in 1565 naar het overheersende katholieke Spanje om de godsdienstvrijheid in de Nederlanden aan te kaarten? Zou Willem van Oranje als prins niet veel meer aanzien genieten dan een graaf? Op die vraag blijft Petram het antwoord schuldig.

Met dertig anderen zitten de vragenstellers op mosgroen beklede stoelen onder een glinsterende kroonluchter in het chique Amsterdamse College Hotel. Een paar van hen hebben een aantekeningenblok op schoot, anderen luisteren met een wijntje in de hand.

"We doen niet aan accounts of lidmaatschappen", zegt Lips. "Er zitten ook geen tentamens aan vast. Anders zeggen mensen: jeetje, ik moet overdag al zo hard werken, daar heb ik geen zin in. Ik wil gewoon mijn kennis vergroten."

Die vrijblijvendheid trekt, zeggen bezoekers. Eens in de maand aanschuiven op een verrassende locatie, geen dikke pakken met wetenschappelijke artikelen om door te werken en na vijf keer is het afgelopen. College à la carte.

"Vijf keer vind ik ook wel genoeg", zegt Saskia van Wijck (30), psycholoog bij een detacheringsbureau. Met vrienden staat ze na afloop na te praten. Precies zoals Lips het graag ziet: niet te schools en netwerken met een drankje in de hand. "Dit is gezelliger dan met een boek op de bank zitten", zegt Marc Fabels (32), werkzaam in de vastgoedwereld. "Je komt nog eens vrijgezellen tegen", grapt Lieke.

Een beetje ironisch is het wel, vindt Manuel Leussink (29), werkzaam in de financiële sector. "Toen ik nog studeerde, kon ik gratis naar college en ging ik niet. Nu moet ik betalen en ga ik wel."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden