Column

Wie o wie neemt ons - als een goede koning - bij de hand?

Stijn Fens. Beeld Jorgen Caris
Stijn Fens.Beeld Jorgen Caris

Het is de foto van het jaar. Nu al.

Onze koning en de burgemeester van Amsterdam lopen samen een Amsterdams buurthuis uit. Willem-Alexander loopt iets voor Eberhard van der Laan uit. Die houdt de rechterarm van de koning vast als steun. Zijn door uitgezaaide longkanker geteisterde lichaam heeft af en toe een arm nodig, of die nou koninklijk is of niet. Willem-Alexander heeft die arm net aangeboden, denk ik zo.

Waarom ontroert die foto? Dat komt allereerst door Van der Laan. Sinds we weten van zijn ziekte, zitten we als het ware met z'n allen aan zijn ziekbed. En zien we ook dat hij achteruit gaat. We kijken hem aan en zien niet alleen een kundig burgervader, maar misschien ook wel onze eigen angsten en ons eigen verdriet. Een spiegel. Maar dan is daar de koning. Hij geeft de burgemeester een arm en neemt daarmee ook de stad bij de hand.

We zouden hem die arm allemaal wel willen geven, schreef AD-columniste Nynke de Jong zo mooi. Maar we zouden die arm zelf ook wel willen hebben. Waar vind je in dit land nog bindende leiders?

Piepend naar de start

In de landelijke politiek zie ik ze niet en daar zouden ze toch moeten zitten. Mensen die vanuit een groot, doordacht verhaal ons voorgaan naar de toekomst. Het kabinet Rutte III kruipt, zoals deze krant schreef 'piepend naar de start'.

Het straalt allemaal weinig urgentie en enthousiasme uit. Die formatie lijkt een eeuwigheid te duren en dat terwijl buiten het Binnenhof alles lijkt te schuiven. Als ze weer naar buiten komen na een dag 'stevig' onderhandelen, zeggen Rutte, Pechtold, Buma en Segers dingen als: 'We hebben over diverse onderwerpen gesproken en dat blijven we doen' en 'We gaan moedig voorwaarts.'

Kleine doeltreffende zinnetjes, maar ik snak zo langzamerhand naar een groter verhaal. Nu zult u zeggen: wat zeur je nou? CDA-leider Sybrand van Haersma Buma heeft toch nog niet zo lang geleden in de H.J. Schoo-lezing zijn 'grote verhaal' over ons land verteld. Dat klopt en daar valt hij voor te prijzen. Of je het nou met zijn visie eens bent of niet. De vraag is of hij met die lezing mensen bij elkaar heeft gebracht. Ik heb zijn rechterarm vooralsnog niet aangenomen.

Romanticus

En onze minister-president? Hij lacht veel. Maar wat is nou eigenlijk zijn visioen voor dit land? Wat is bijvoorbeeld zijn visie op zoiets als de lijdende mens? Ik heb geen idee. Deze werd week hem gevraagd om zijn reactie op de 'State of the Union' waarin Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie zijn jaarlijkse toekomstvisie op de Europese Unie naar voren bracht. "Juncker is een romanticus", zei onze premier. "Ik ben in de politiek niet zo'n romanticus." En verder zei hij nog : "U kent mij als iemand die bij het woord visie denkt: ga naar de oogarts".

Tot zover onze minister-presidenten over leiderschap.
Ik denk de laatste tijd nog weleens aan de Amerikaanse talkshowhost Jimmy Fallon. Ik zag op internet een fragment uit zijn show die werd uitgezonden vlak na de gewelddadigheden in Charlottesville. President Trump had er lang over gedaan om het racistische geweld daar te veroordelen. Fallon opende zijn show met een voor zijn doen serieuze monoloog. Hij vroeg zich af hoe hij zijn kinderen moest uitleggen wat daar in Charlottesville gebeurd was. En hij viel zijn president aan: "Als kinderen opgroeien hebben ze mensen nodig tegen wie ze opkijken - die hen laten zien wat goed is en wat slecht. Ze hebben ouders nodig en onderwijzers, en leiders die een beroep doen op het beste wat ze in zich hebben."

Dat laatste zou mooi zijn, maar met een beetje bindend leiderschap neem ik al genoegen. En daarnaast een vleugje romantiek en een flinke dosis verbeeldingskracht. We wonen in een land waar de storm om de huizen waait, het water stijgt en de tegenstellingen toenemen. Een land zonder Kuitert, zonder een Muskens of een Bosshardt, een land met in zichzelf gekeerde kerken. Een land waarin deuren besmeurd worden en alles gezegd moet kunnen worden. Een land waar we op de vluchtstrook staan terwijl alles maar langs raast. Wie zorgt er voor verbinding? Wie gaat er voor ons uit? Wie o wie neemt ons - als een goede koning - bij de hand?

Iemand?

Lees hier meer columns van Stijn Fens.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden