Wie minder geld heeft moet slim zijn

Ook al lopen de budgetten terug, 2014 kende vele prachttentoonstellingen. En opnieuw sneuvelden er bezoekersrecords. Een beetje originaliteit doet wonderen. Onze recensenten beeldende kunst blikken terug op het museumjaar.

Het was een bruisend jaar voor de beeldende kunst in het algemeen, en voor de Nederlandse musea in het bijzonder, maar soms met een vreemde bijsmaak. Veel musea meldden opnieuw bezoekersrecords, en dat is natuurlijk goed: meer mensen maken kennis met kunst en cultuur, een verrijking die niet in geld is uit te drukken. Toch lijken sommige musea juist vanwege de bezuinigingen en de daaraan verbonden jacht op de bezoeker het idee te hebben opgevat dat een museumbezoek vooral 'niet te moeilijk' mag zijn.

Verschillende musea lieten de bezoekers zélf de 'tentoonstelling' bepalen. Het Rijks liet de Britse televisiefilosoof Alain de Botton post-its plakken. En nadat schrijver Joost Zwagerman zichzelf eerder al opwierp als kunstbeschouwer, mogen BN'ers komend jaar conservator spelen bij het pop-up museum van celebrityprogramma 'De Wereld Draait Door'.

Wat is daar nu mis mee, met die aanpak, kunt u zich afvragen? Laten we de kunstwerken eens met voetballers vergelijken. Ze hebben ieder hun eigen sterkte, maar zonder een goede bondscoach is er geen team. Iemand als Nico Dijkshoorn kan gemakkelijk zijn favoriete spelers aanwijzen, maar met zo'n elftal heb je nog geen team. Zo is het met kunst ook: zonder een goede conservator geen tentoonstelling, geen verhaal, geen bevredigend resultaat.

Gelukkig werd die weg ook vaak gevonden. Zoals in het Kröller-Müllermuseum: twee van de zes 'grote' schilderijen van pointillist Georges Seurat, aangevuld met tekeningen en een keur uit de eigen stippencollectie van het Kröller Müller, gaven een nauwkeurig beeld van de verdiensten van de kunstenaar.

Het Amsterdamse Stedelijk zwabberde nog een beetje na de moeilijke herstart, maar had wel het lef om de 'moeilijke' fotograaf Jeff Wall groot en overtuigend te presenteren naast de laagdrempelige meubelboulevard van Marcel Wanders - en ook de tentoonstelling van Marlene Dumas mag niet onvermeld blijven.

Een pluim ook voor het Cobramuseum in Amstelveen: de prachtige collectie uit het New Yorkse Guggenheimmuseum spectaculair, intelligent en toegankelijk gepresenteerd, inclusief uitgebreide achtergrondinformatie.

De beste twee tentoonstellingen uit het rijtje zijn typische 'blockbusters', topatleten die jarenlang intensieve training hebben gehad en hun concurrentie genadeloos uitschakelen. Rothko, natuurlijk, de tentoonstelling die alleen in Den Haag is te zien, en wiens werk nog steeds vragen oproept. Bovendien, dankzij de 'rationele' en de 'emotionele' route, inspelend op de verwachtingen van de bezoeker.

En dan natuurlijk de Rembrandttentoonstelling die nu nog in Londen is, maar begin volgend jaar ongetwijfeld de rijen voor het Rijksmuseum verder zal laten groeien. Als de presentatie net zo uitgekiend is als in Londen, zal ook deze tegelijk laagdrempelige én kunsthistorisch zeer verantwoorde tentoonstelling hopelijk meer tongen losmaken dan die van alle BN'ers bij elkaar.

TOP-5 JOKE DE WOLF

1 Rembrandt The Late Works - National Gallery, Londen, tot 18 januari en daarna van 12 februari t/m 17 mei in het Amsterdamse Rijksmuseum

2 Mark Rothko Gemeentemuseum Den Haag, nog tot 1 maart 2015 te zien

3 From the Guggenheim Collection International abstraction 1949-1960 - Cobramuseum Amstelveen

4 Jeff Wall Tableaux Pictures Photographs 1996-2013 - Stedelijk Museum Amsterdam

5 Seurat Meester van het pointillisme - Museum Kröller-Müller, Otterlo

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden