Wie maar enigszins geld heeft, is al vertrokken uit Jemen

Jamal Badr in Den Haag: ‘Het gaat vaak over Syrië, omdat die mensen nu hier zijn.’ Beeld Phil Nijhuis

Jemenieten in Nederland proberen hun familieleden en vrienden in het oorlogsgebied zo goed en zo kwaad als het gaat te helpen.

De Syriërs hebben geluk, zeggen ze in Jemen. Die kunnen tenminste weg, de grens over met Turkije. “In Jemen kunnen we nergens heen”, zegt Jemeniet Jamal Badr (39). Ook hij heeft geluk gehad, zegt hij meermaals. Hij kon studeren in Amsterdam, zijn vrouw in Londen. Toen de situatie in Jemen echt uit de hand liep, vroegen ze in Nederland asiel aan en kregen dat.

Zijn moeder, oma, twee zussen en een broer zijn nog in Jemen. Net als ooms, tantes, vrienden en zijn schoonfamilie. Drie dagen geleden sprak hij zijn moeder voor het laatst via Whatsapp. “Er is geen elektriciteit meer, dat komt van zonnepanelen. Dus het is altijd afwachten of contact mogelijk is.”

De situatie in hoofdstad Sanaa, waar zijn familie woont, is ellendig. “De bombardementen zijn minder erg dan voorheen, dat is oké”, begint hij. In Sanaa is ook wel voedsel te krijgen, maar veel mensen kunnen dat niet meer betalen. Alles is duurder geworden. Daarnaast verloren mensen hun baan of krijgen ze, zoals zijn moeder, geen salaris meer.

In de stad zijn veel scholen en ziekenhuizen dicht. Er zijn geen leraren en artsen meer en de gebouwen zijn stuk gebombardeerd. Badr’s moeder heeft haar been gebroken, en dat betekent een enorme extra uitgave. “Zorg kost veel meer dan voor de oorlog.” Zijn zusjes kunnen nog naar school, omdat die dichtbij is. “Als de school verder weg was, waren de reiskosten te hoog en had ik het te gevaarlijk gevonden.”

Zijn familie heeft ook geluk, voor zover dat woord van toepassing kan zijn, want Badr’s vader is hoogleraar op een buitenlandse universiteit en kan de familie onderhouden. “En mijn familie onderhoudt nog twee of drie gezinnen.” Zo knoopt iedereen die de touwtjes aan elkaar. “We zorgen dat de essentiële dingen er zijn.”

Meisjes

Over een van zijn tante’s maakt Badr zich zorgen. “Ze heeft alleen maar drie dochters en mijn oom is overleden. Voor meisjes is het moeilijker om naar buiten te gaan dan voor jongens. Ze kunnen ontvoerd worden, of aangevallen. Wie moet dan eten halen?”

Beeld Louman & Friso

Ook zijn schoonmoeder en schoonzus hebben het moeilijk. “Mijn vrouw en ik hebben onze meubels en mijn auto in Jemen verkocht en daarvan kunnen we in ieder geval een jaar of drie haar huur betalen.” Zijn schoonzus werkt en met wat hulp van andere families is er eten. Hebben ze honger? “Dat kan ik weer niet zeggen”, antwoordt Badr. “Maar genoeg is het niet.”

Hij weet dat de ergste hongersnood zich voltrekt rondom havenstad Hodeida. “Daar gaan mensen dood.” Iedereen die hij kent, en iedereen die maar enigszins geld heeft, is al vertrokken uit de regio. Badr: “Wie overblijven zijn de mensen die helemaal geen geld hebben, of niemand om naar toe te gaan.” De regio rondom Hodeida is altijd al arm geweest, zegt hij, en nu stapelen de problemen van het land zich daar op.

Juiste connecties

Jemenieten zitten muurvast in de ellende, zegt Sadr. “Over land kom je Jemen niet uit, over zee eindig je in Somalië. En de Somaliërs vluchten juist naar Jemen.” Vliegen naar Oman of Egypte is alleen weggelegd voor mensen met veel geld en de juiste connecties. Daardoor komen er weinig vluchtelingen uit Jemen naar Europa, en dat is volgens Badr weer de reden dat er amper aandacht is voor het conflict in zijn land. “Het gaat vaak over Syrië, omdat die mensen nu hier zijn.”

In Jemen is geen toekomst meer, zegt Badr. “We hadden een goed leven daar. Zes jaar geleden maakten we plannen. We wilden trouwen, een goede baan, kinderen. Ik kan hier nu opnieuw beginnen. In Jemen is dat onmogelijk.”

Mensen lijden, zegt hij. “Dit is geen leven.” Op de lange termijn heeft het geen zin dat er nu weer voedselhulp komt, zegt hij. “Dit proces herhaalt zich steeds.” Het gaat er bij hem niet in dat de internationale gemeenschap de strijdende partijen niet aan tafel kan krijgen. “Een van mijn vrienden zegt: het maakt mij niet uit wie dit land controleert. Ik wil gewoon mijn leven leiden’.”

Lees ook:

Een groeiend aantal Jemenieten heeft honger en het wordt nog veel erger, waarschuwen de VN

De Verenigde Naties waarschuwen voor een ongekende hongersnood in Jemen. Zonder voedselhulp is de situatie niet te overzien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden