Wie bekennen, wie zwijgen?

Elke betrokkene heeft eigen strategie bij dopingschandaal

Bert Bruggink, financieel topman van de Rabobank, trok in november vorig jaar onder een toenemende golf negatieve publiciteit de stekker uit de wielerploeg. Hij wilde zich niet wagen aan een analyse van die stap. Nog geen twee maanden later zijn daarvoor bergen materiaal.

Toch resten er veel vraagtekens. Die beginnen bij de rol van Jan Raas, de architect van de ploeg. Vanuit zijn eigen succesvolle wielercarrière moet hij precies hebben geweten hoe het in het gesloten metier op dopinggebied werkte. Toch nam hij de onmogelijke opdracht aan om op schone wijze een winnende ploeg te formeren.

Sinds Raas eind 2003 op een zijspoor is gezet, zwijgt hij. Ook nu in toenemende mate naar hem wordt gewezen als de man die renners naar de verboden middelen dreef. Uit de publicatie in NRC Handelsblad komt dat beeld sterk naar voren.

Dan is er de rol van ploegarts Geert Leinders, die begin 2009 de ploeg verliet. Hij blijft bij zijn standpunt dat hij nooit producten heeft toegediend die op de dopinglijst stonden. Levi Leipheimer in zijn verklaring tegen Usada en Danny Nelissen verklaren dat zij wel degelijk epo van hem kregen. En met hen talloze anonieme renners.

Ook wijzen beschuldigende vingers naar twee van de succesvolste Raborenners: Erik Dekker en Michael Boogerd. Hoe konden zij schoon winnen in de dolle achtbaan die het wielrennen was geworden? Dekker blijft doping ontkennen, ook al werd in 1999 voor de WK bij hem een te hoge hematocrietwaarde geconstateerd.

Ook Boogerd ontkent, maar bij hem is een kentering merkbaar. Zaterdag verklaarde hij in NRC Handelsblad: "Ik kan het op dit moment niet uitleggen, daar heb ik mijn redenen voor. Ik ga naar de waarheidscommissie van de KNWU en kijk wat ze daar willen. Daarna ga ik me beraden." Mogelijk is hij bang dat hij genoemd wordt in het Usada-rapport. De Dopingautoriteit beschikt over de volledige versie.

En dan is er de vraag of de directie van Rabobank werkelijk niets wist over de praktijken. Toen in 2003 kopman Michael Rasmussen werd binnengehaald, kreeg Raas van diens vorige baas Bjarne Riis een waarschuwingsmail waarin stond dat Rasmussen een gevaar was. Volgens oud-politiecommissaris Peter Vogelzang, die in 2007 onderzocht of de ploegleiding wist dat Rasmussen voor de Tour de France loog over zijn verblijfplaats, bestaat die mail. "De directie van de ploeg wist het. En de bank wist het ook."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden