Recensie

Widmann haalt alles uit de kast om de liefde te verklanken

Beeld ANP

Babylon
Radio Filharmonisch Orkest

De laatste NTRZaterdagMatinee van het seizoen ging de Concertgebouwbezoeker niet in de koude kleren zitten. Te gast was componist Jörg Widmann met zijn opera ‘Babylon’, die in 2012 ten doop werd gehouden in München - de Nederlandse concertante première was de tweede opvoering sindsdien. Met suizende oren verlieten we de Grote Zaal.

Widmann (1973) is klarinettist en componist, allebei op volle toeren, en in beide metiers gaat hij even snedig en boeiend te werk. Waar deze Duitser zijn uren vandaan haalt is een raadsel, het schijnt dat de nacht hem inspiratie, stilte en schrijfuren brengt voor zijn composities.

‘Babylon’, zijn tweede opera, ziet Widmann als een levensproject. Hij heeft dan ook alles uit kast getrokken voor dit ruim drie uur durende werk: een mammoetbezetting waaruit een mammoetvolume voortkomt. 

Mensenoffer

Dit alles om de liefde te verklanken, de zondvloed, een mensenoffer, een schorpioenmens, een fallusensemble en zo meer. Widmanns partner in crime was de filosoof Peter Sloterdijk, die zijn eerste operalibretto afleverde, geen lichte kost, maar een overvolle handeling.

Wat dat betreft hebben de mannen elkaar gevonden voor deze productie: ook Widmann houdt van doorwrochte materie, al is er bij hem zelden sprake van ‘overvol’. In ‘Babylon’ ligt dat anders. Er gaat, on-Widmanns, iets megalomaans uit van deze opera in zeven taferelen. De aandacht verslapt en het hoofd gaat tollen wanneer een muur van geluid overheerst. Versterking van de zangers was noodzakelijk om hen enigszins in hun waarde te laten.

Aan het Radio Filharmonisch Orkest, het Groot Omroepkoor en het Nederlands Kamerkoor lag het niet. Soepel werd de rijke partituur, met reminiscenties aan de muziekgeschiedenis en een dot eigen citaten van Widmann incluis, geïnterpreteerd. Hemelse momenten bloeiden op uit de weelde van een sopraanstem in combinatie met een heldhaftige soloviool, of een lyrische melodie van de klarinet.

Helse hoogten werden gehaald door de sopranen Marisol Montalvo en Guibee Yang, en Kai Wessel is een countertenor met allure. Dit zijn slechts drie namen uit de sterrencast, waartoe ook twee jochies uit het Tölzer Knabenchor behoorden. Onder Markus Stenz - wat een held! - werd door allen een topprestatie geleverd, tot en met accordeon en orgel aan toe.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden