Wervelende choreografie van alledaagse verhalen

Theater

Thalia Theater Hamburg

Die Stunde da wir nichts voneinander wußten

****

Pleinen zijn fijne democratische dingen. Iedereen passeert ze, alle lagen en kleuren van de stad kruisen daar elkaars paden. Dat maakt pleinen ook zulke goede plekken om mensen te kijken: wie zijn al die voorbijgangers? Wat is hun verhaal? Kleine glimpjes leven passeren je daar en met dat glimpje als basis moet je zelf de rest er maar bij fantaseren.

Het fantaseren over het verhaal van voorbijgangers op een plein vormt de basis van 'Die Stunde da wir nichts voneinander wußten'. Uit niets dan regieaanwijzingen bouwde de Duitse toneelschrijver Peter Handke bijna een kwart eeuw geleden een eindeloos komen en gaan van voorbijgangers op. Regisseurs Ene-Liis Semper en Tiit Ojasoo bewerkten het stuk voor het Hamburgse Thaliatheater voor de 21e-eeuw. Onder toeziend oog van koning Willem-Alexander en koningin Máxima opende de voorstelling zaterdag het Holland Festival.

De twee regisseurs creëerden in hun 'Stunde' een groot aantal dromerige, steeds veranderende mensenlandschappen, vormgegeven door een dertigtal acteurs met behulp van een ontstellende hoeveelheid pruiken en kostuums. Soms bestaat zo'n landschap uit een massa nauwelijks van elkaar te onderscheiden individuen, dan weer duiken er in die massa bijzondere personages op, of vindt er een kleine ontmoeting plaats. Zo zijn er ontelbare zakenmannen die strak in het pak en met stevige pas het plein oversteken. Drie meisjes met koffiebekertjes halen ze giechelend in. Een man met een ladder raakt bijna een meisje in een rode jurk dat blijft staan alsof er een belangwekkende gedachte bij haar is opgekomen. Opnieuw de drie meisjes met de koffiebekertjes. Brandweermannen. Hee, nou is een meisje met een koffiebekertje helemaal alleen. Zou de ruzie hebben met de anderen? Het meisje in de rode jurk en de man met de ladder lijken elkaar te missen.

Zo ontstaat een wervelende choreografie van kleine verhaaltjes, die, net als het echte leven, soms wreed en soms liefdevol zijn. Er wordt geknuffeld en gevochten, er is minachting en medemenselijkheid. De motieven daaronder moet de toeschouwer zelf destilleren met de kleine beetjes informatie die hij krijgt aangereikt.

Door het ene moment de nadruk op de massa en dan weer op het individu te leggen, tonen de regisseurs bovendien mooi hoe al die individuen samen een samenleving vormen. Maar ook hoe die samenleving dynamisch en veranderlijk is. De traditioneel geklede bierserveerster wordt zwart, de piloten met rolkoffertjes worden vrouw, de zakenmannen worden Chinees en iedereen wordt oud en bejaard. De grote veranderingen in een samenleving liggen, kortom, besloten in kleine veranderingen in de levens van de individuen die die stad vormen.

Kijk eens wat beter naar die ander, lijkt 'Die Stunde' te zeggen. Want zonder aandacht voor elkaars verhaal is er sowieso geen gemeenschap mogelijk.

Vanavond nog te zien.

www.hollandfestival.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden