Wereldtitel komt voor Kamyshleeva onverwacht

ZOUTELANDE - Liefde dreef Olga Kamyshleeva zeven jaar geleden naar Nederland, wisselgeld betaalde ze op twee fronten. Op het culturele vlak leverde ze de in Oost-Europa gebruikelijke spontane gastvrijheid in; sportief bracht ze Nederland gisteren de eerste damwereldtitel voor vrouwen.

Op beide gebieden was het na haar komst naar Limburg, in 1996, wennen en bleken misstappen onvermijdelijk. ,,De culturele verschillen zijn groot. Hier moet je altijd afspraken maken, je kan niet spontaan bij iemand aankomen. Die fout heb ik in het begin nogal eens gemaakt.'' Sportief is Kamyshleeva pas dit jaar een recessie te boven gekomen.

Vermoedelijk voltrekt de integratie van immigranten zich nergens zo soepel als in het topdammen. Tijdens het WK in Zoutelande zaten vier voormalige Oost-Europesen voor oranje achter het bord. Ofschoon tijdens het toernooi Russisch de voertaal was, beheersen allen hun nieuwe taal uitstekend.

De route naar Nederland werd door Tanja Chub, Vitalia Doumesh, Nina Hoekman-Jankovskaja en Kamyshleeva zonder uitzondering afgelegd aan de hand van een dammer. De Limburger Brion Koullen weet nog dat hij zijn levensgezel Kamyshleeva voor het eerst zag in haar woonplaats Minsk.

Daar trof hij haar tijdens een gemengd toernooi aan de andere zijde van zijn speelbord. ,,Ik was destijds een van de betere jeugdspelers van Limburg, voor mij was het een knap resultaat dat ik haar op remise hield. Zij was toen al Europees kampioene geweest.''

Kamyshleeva was toen dammer van professie, met een salaris van het Olympisch comite dat de inkomsten van vader (hoofd bedrijfsafdeling) en moeder (boekhoudster) overtrof.

Kamyshleeva werd in Zoutelande een outsider genoemd, maar dat was vooral gebaseerd op het feit dat ze pas laat voor het WK werd ingeschreven. Ze plaatste zich twee weken eerder door Nederlands kampioene te worden. In het programmaboekje van het WK kwam haar naam niet voor.

In de vorige eeuw werd ze op mondiaal niveau tweemaal tweede, in '93 en '97. Naarmate ze in Nederland beter ingeburgerd raakte, werden haar WK-resultaten met een vierde en vijfde plaats slechter. ,,De hoop op de wereldtitel had ik eigenlijk al op opgegeven.''

De oorzaak van die terugval lijkt logisch: van prof deed Kamyshleeva een grote stap terug: ,,Het is nog net geen hobbyisme.'' Wekelijks komt ze als werkende moeder maar aan drie studie-uren; voor NK en WK moest ze bij haar werkgever vakantiedagen opnemen.

Buiten de eer bracht twee weken dammen haar als winnares duizend euro op. Wat dat betreft was het voor de nummers zeven tot en met veertien werkelijk treurig gesteld. Zij kregen vijftig euro uitgekeerd, na een toernooi waarvoor het inschrijfgeld negentig euro bedroeg.

De Heerlense Kamyshleeva staat bekend om haar aanvallende, avontuurlijke stijl. Pas in de slotfase van het WK speelde de vermoeide damster driemaal achtereen tegen haar natuur in op remise. ,,Een jaar of tien geleden heeft een trainer me ooit gezegd: je hoeft niet te winnen, maar je mag niet verliezen. Daar ben ik van uitgegaan.''

,,Vroeger begon ik vaak sterk aan een toernooi, maar kon ik het niet afmaken. Misschien ben ik nu meer ontspannen, ik heb niet zoals anderen de druk om mijn status of inkomen waar te moeten maken.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden