Wereldruiterspelen / Ruiters kennen Oekraïens volkslied nog niet

Het zal er niet van komen, maar mocht het team van Oekraïne de landenprijs winnen, dan zullen de springruiters het volkslied niet meezingen. Ze kennen het namelijk niet.

door Fred Troost

Die Oekraïense ruiters heten Björn Nagel, Gregory Wathelet, Katharina Offel en Jean Claude van Geenberghe. De chef d’equipe is Philippe Guerdat. Daar is geen woord Oekraïens bij.

Of toch. De man op de achtergrond heet Alexander Onisjtsjenko. Zijn wortels liggen wél in het grote Oost-Europese land, waar hij eerst goed geboord en toen goed geboerd heeft. In gas. Hij heeft geld en een hart voor paarden. Dat maakte hem tot de Abramovitsj van de paardensport, zijn speeltje.

Oekraïne heeft geen grote hippische naam. Er schijnt nog wel eens een kozak of een tataar over de uitgebreide steppe te galopperen, maar dat is het dan wel. Dus formeerde Onisjtsjenko een team van buitenlandse ruiters die in eigen land de top net niet haalden.

Ze zijn Duits en Belgisch, de teamchef is Frans. Onisjtsjenko’s macht bleek groot genoeg om hun in een mum van tijd een Oekraïens paspoort te bezorgen. In Kiev regeert geen Verdonk.

Van Geenberghe, wiens naam geen Oekraïner kan uitspreken: ,,Als het sportief gezien in het nationaal belang is, kan er veel in dat land. Onisjtsjenko heeft eerst Gregory Wathelet op stal aanvaard en die vroeg me of ik ervoor voelde voor Oekraïne te rijden.’’

Dat wilde de Belg wel, zeker nadat hij zich vorig jaar onheus bejegend voelde door de Belgische teamchef Lucien Somers. Die zette hem in de finale van de Super League in Barcelona reserve. Van Geenberghe, snel aangebrand, vertrok nog vóór de finale gereden werd uit Catalonië. België degradeerde uit de Super League. ,,Dat deed me pijn’’, zegt Van Geenberghe. ,,Ik had me het hele jaar ingezet voor de ploeg. Nu viel ik af en de anderen verklootten het. Dat heeft me verbitterd. We zaten niet in dezelfde boot, dat was duidelijk.’’

En toen kwam de aanbieding van Onisjtsjenko. Van Geenberghe aarzelde niet, zeker niet omdat hij als zelfstandig ruiter met eigen stal in België kon blijven. ,,Ik voel me in mijn hart een echte Oekraïner’’, zegt hij met droge ogen. ,,Sjevtsjenko is mijn held. Ik zal mijn geboorteland nooit verloochenen, maar als ik de melodie van het Oekraïense volkslied hoor, doet me dat heel veel.’’

Wie weet komt het zover. De Oekraïense ploeg presteerde gisteren in het eerste deel van de landenwedstrijd uitstekend en is voorlopig tweede achter Nederland. Van Geenberghe: ,,Onze doelstelling is kwalificatie voor de Olympische Spelen van Peking. Als dat lukt, is het groot feest en hoeft de individuele wedstrijd voor mij niet meer zo nodig.’’

Hij is al in Kiev geweest en weet dat het de hoofdstad is. Maar verder? ,,We zijn van plan binnenkort naar Oekraïne te gaan om wat meer van het land te zien. Dan gaan we met de ganse equipe. Want al zijn we pas vier weken bij elkaar, we zijn echte vrienden, hè. Dat miste ik in België. Wij voelen ons één equipe, voor ons land, voor Oekraïne.’’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden