Wereldmuziek met snufje klassiek

'De vader van de wereldmuziek' wordt Joe Zawinul wel eens genoemd. Al in de jaren zeventig experimenteerde de in de jazzgroepen van Cannonball Adderly en Miles Davis gerijpte pianist in zijn groep Weather Report met een fusie van jazz, rock en allerhande, uit oost, noord, zuid en west afkomstige invloeden.

Weather Report, waarin de Oostenrijkse Amerikaan de leiding deelde met de zwarte saxofonist Wayne Shorter, is al jaren niet meer. Zijn muzikale ideeen - nog immer exotisch en multicultureel- kan Zawinul tegenwoordig kwijt in The Zawinul Syndicate. En ideeën, daar ontbreekt het de keyboardspeler beslist niet aan.

In korte tijd maakte hij twee cd's: STORIES OF ThE DANUBE (Philips 454 143-2) en MY PEOPLE (Escapade Music, ESC 03651-2; distributie Via). Op de eerste presenteert de toetsenist zich als 'klassiek' componist: 'Stories of the Danube' is zijn eerste symfonie. Op de tweede cd zet hij de bekende, met Weather Report en The Zawinul Syndicate ingezette 'wereld'-koers voort.

Hoe verschillend ook qua uitwerking, in wezen zijn er weinig verschillen. Ook de 'klassieke' componist in Zawinul put uit het arsenaal van door hemzelf ontgonnen en verder ontwikkelde wereldmuziek. Hij werkt weliswaar met een symfonieorkest (uit budgettaire overwegingen eentje uit Tsjechië), maar de solisten zijn afkomstig uit de wereldmuziek: gitarist/vocalist Amit Chatterjee, oud-speler/vocalist Burhan Ocal, Zawinul Syndicate-percussionist/vocalist Arto Tuncboyaciyan en drummer Walter Grassmann. Ook zelf soleert Zawinul: niet op de in deze symfonische omgeving voor de hand liggende vleugel, maar op zijn favoriete elektronische keyboard.

De aanpak van het zevendelige orkestwerk - een opdracht van het Brucknerhaus in Linz, Oostenrijk, voor de opening van het Bruckner Festival in 1993 - is niet voortdurend even overtuigend. Arrangeren, dat kan Zawinul. En ook zijn melodievondsten zijn de moeite waard. Maar inhoudelijk ontwikkelt de muziek zich vrij langzaam. Afgezien van enkele momenten waarop de inbreng van de solisten (zoals het 'Intro' en het daaropvolgende oosters getinte 'Gypsy') de boel optilt en de muziek richting die van The Zawinul Syndicate gaat, is het geheel eigenlijk tamelijk tam en onschuldig.

Dat laatste kan niet gezegd worden van 'My People'. Hoewel de musici van The Zawinul Syndicate ook meewerken, betreft het toch eerder een soloproject. Zawinul werkt op deze cd met tal van solisten uit de hele wereld: zangers als Salif Keita (Mali) en Bolat (keelzanger uit Siberie) en musici als Trilok Gurtu (de Indiase percussionist), Osmane Kouyke (gitarist uit Mali) en Bob Malach (de Amerikaanse saxofonist uit Polen). Op het in het moeilijke Oostenrijkse Duits gezongen nummer 'Erdapfee Blues' treedt zelfs de Oostenrijkse zanggroep Broadlahn op.

Natuurlijk ligt de muziek op 'My People' in het verlengde van wat de fans van Weather report en The Zawinul Syndicate kennen van talloze platen. Niettemin bereikt de toetsenist in de mix van jazz- en wereldmuziek ditmaal een niet eerder bereikte perfectie. De invloed van de gastsolisten mag niet worden onderschat, maar de basis voor deze buitengewoon swingende en even toegankelijke als intrigerende muziek blijft natuurlijk de eigenzinnige muzikale ideeën van deze Amerikaanse Oostenrijker. En daarin overtreft hij zichzelf zozeer, dat zijn toch teleurstellende 'klassieke' uitstapje hem vergeven wordt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden