Wendy is even klaar met de typetjes

Met de speelfilm 'Ushi Must Marry' neemt Wendy van Dijk definitief afscheid van het typetje Ushi. Het is tijd voor rust, bezinning en vernieuwing. 'Voor je het weet doe ik over drie jaar nog hetzelfde.'

De speelfilm is het eindpunt, zegt Wendy van Dijk (42) over 'Ushi Must Marry' en de twee drukke jaren die achter haar liggen.

Naast de tv-programma's rond Ushi Hirosaki, de Japanse interviewster die sterren in verlegenheid brengt, presenteerde ze de talentenjachten 'X Factor', 'The Voice of Holland', 'The Voice Kids' en afvalprogramma 'Obese'. Ook speelde ze de hoofdrol in de dramaserie 'Moordvrouw'. Van Dijk was alomtegenwoordig op RTL4. Als kijkcijferkanon.

"Na de drukte rond 'Ushi Must Marry' neem ik vrij, om thuis te zijn en tijd te besteden aan de kinderen. Achterom kijken en genieten van wat we gedaan hebben. Alles laten indalen. Rust en ruimte creëren." Ook om weer vooruit te kunnen kijken. "Want het is tijd voor vernieuwing. Voor je het weet doe ik over drie jaar nog hetzelfde."

De film is het voorlopig definitieve afscheid van haar tv-typetje Ushi, dat in 1999 populair werd in het SBS6-programma 'Ushi en Van Dijk'. De laatste jaren kroop ze ook in de huid van de Antilliaanse weervrouw Lucretia, de familie Leenders en levensliedfan Loes. "Het is even klaar."

Regisseur Paul Ruven stelde voor een speelfilm te maken, zoals hij ook ooit Paul de Leeuws typetjes Bob en Annie de Rooij naar het grote doek bracht. Van Dijk stemde toe, met als voorwaarde dat haar vaste regisseur David Lipschits tweede kapitein werd. "Zonder hem krijg je een halve Ushi. Wij hebben dezelfde humor, zijn allebei creatief chaotisch, en vormen samen het karakter van Ushi." Bij de brainstorm en de eindmontage betrok ze verder RTL-directeur en levenspartner Erland Galjaard, en haar broer Mike. "Die is zeg maar personal assistent. Hij zorgt dat alles reilt en zeilt. Mike staat zo dichtbij dat hij beslissingen voor mij kan nemen."

In 'Ushi Must Marry' reist de bebrilde Japanse de wereld over op zoek naar een bruidegom. Filmen in Japan ging niet door. "Dat maakte mijn volle agenda niet mogelijk."

Wat voegde regisseur Paul Ruven toe aan jullie team?
"Je moet die samenwerking zien als film meets television. Paul weet hoe je een speelfilm opbouwt: de hoofdpersoon jaagt ergens achteraan, bereikt een hoogtepunt maar slaagt net niet, en zo bouw je verder. Die klassieke vertelstructuren uit Hollywood kennen wij televisiemakers niet. David Lipschits en ik zijn gericht op losse scènes. Paul vertelde hoe hij in een scène van A naar B wilde. 'Vul maar in', zei hij dan."

Klinkt als veel improvisatie.
"In het scenario stonden geen dialogen, dus ik heb geen enkele tekst uit mijn hoofd geleerd. Wij hebben ad hoc de hele tijd van alles bedacht."

Geeft een hele filmcrew daarbij meer druk dan een tv-ploeg?
"We hebben de filmset klein gehouden. Druk voelde ik wel bij de reality-scènes, waarin Ushi gewone mensen ontmoet en alles in één keer goed moet. Net live-televisie. Belangrijk is dat de juiste mensen zijn gecast, dat ik goed materiaal voor me krijg. Op wie ik me dan richt is een kwestie van intuïtie. Bij Ushi's dansles trok ik naar een gevoelige man die goed wilde opletten. Ik wist dat hij het grappigst was."

Het lijken spontane ontmoetingen. Wat betekent gecast dan precies?
"Die mensen zijn natuurlijk wel geselecteerd. Vooraf hadden we duidelijk gemaakt dat Ushi's leraar Engels een apart figuur moest zijn, die vol voor Ushi gaat en die ik te pakken kan nemen. Hij is dus gecast, maar wel uit een bak met leraren Engels. Ushi's etiquettedocent is in Engeland bekend van televisie. Net als de dating-specialisten in Hollywood."

Ushi belandt in een datingspel met een miljonair en zegt dat ze een geheim onder haar kleren heeft. Daar komt Wendy tevoorschijn, denk je, net als op tv. Maar toch niet.
"Nee hoor, dat is puur een seksuele opmerking, gemaakt omdat alle andere vrouwen in badpak stonden. Een onthulling is onmogelijk omdat het de kijker uit het verhaal trekt. Die moet in Ushi gaan zitten en Wendy bijna niet meer voelen. Het zou raar zijn als ik opeens de pruik aftrek. Ikzelf mis het niet. De Nederlandse kijker kan lachen omdat hij in het complot zit. En een knipoog is dat ik ook als Wendy opduik, op de snijtafel van een borstendokter."

Aan acteur Patrick Dempsey vraagt Ushi hoe het is om beroemd te zijn. Bekend zijn is gemakkelijker dan onbekend, antwoordt hij.
"Zelf ben ik al zo lang op televisie dat ik me moeilijk kan voorstellen hoe het is om niet meer bekend te zijn. Bekendheid is een normaal onderdeel van mijzelf. Gelukkig ben ik op een positieve manier bekend, en krijg ik altijd fijne reacties."

Een weg terug, naar onbekendheid, is er niet.
"Nee, dat kan niet meer. En beroemd worden, heb ik nooit gewild. Ik wilde dansen, het gelukkigst was ik middenin een groot ballet. Toen ik assistent werd in het tv-spelletje 'Wie Ben Ik?' keek ik naar Caroline en dacht: je zou toch Caroline Tensen zijn. Helemaal niet mijn ding. Mijn televisiecarrière is gegroeid omdat ik steeds dingen kon doen die ik leuk vond. Maar ik heb nooit beroemd willen worden, zoals die schattige kinderen in 'The Voice Kids'."

Weten hun ouders dan wel wat zij teweeg brengen?
"Nee. Maar, daar ben ik achter gekomen, die kinderen zijn echt niet te stoppen. Zij hebben die drang."

Zijn ouders er niet om hun kinderen bij te sturen?
"Ja, natuurlijk. Bij kinderen zonder talent zou dat ook goed zijn. Maar al die kinderen hebben wel talent, en hun vaders en moeders schatten in dat ze het aankunnen. Ouders storten vaak nog eerder in, of gaan er moeilijker mee om dan hun kind. Dat is ook fantastisch om naar te kijken. Het een briljant programma."

Tussen de sterren en coaches verschijnt in de film een meisje met het Downsyndroom. Ze heeft het bruidsboeket gevangen en wacht bij de kerk op een bruidegom. Wat was het idee daarachter?
"Dat was een idee waar niet echt iets achter zit. Het is een keuze. Als ik ergens zelf veel moeite mee heb, of ergens niet achter sta, dan zeg ik: dat vind ik niet nodig. Maar nee, ik had er niet echt veel moeite mee."

Is het idee dat zij net als Ushi een bruid is die overblijft? Verder neemt Ushi vooral sterren in de maling, dus het komt wat uit de lucht vallen.
"Het is niet dat we haar willen pakken. Het is ook geen reality-dingetje, maar gescript. Dat meisje is actrice en ze is niet dom. Of het per se een meisje moest zijn met het syndroom van Down, daar kun je over discussiëren. Maar zo gaat dat in de film. Sommigen lachen erom, anderen weer niet. Dat geldt ook voor die nonnen achter haar in beeld met een opblaaspop."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden