Welterusten met 'Ik neem je mee'

Vandaag wil ik het met u hebben over de rol van de presentator. Een goede presentator neemt de kijker bij de hand en leidt hem naar onbekende werelden. Hij stelt vragen waaraan we zelf nooit hadden gedacht, zodat we van blijde verwondering een centimetertje opveren uit onze tv-stoel.

Tot die laatste categorie behoort natuurlijk niet 'Ik neem je mee', het nieuwe niemendalletje van KRO-NCRV. Yvon Jaspers vroeg deze week aan olympisch kampioen windsurfen Dorian van Rijsselberghe: "Word je dat nou nooit zat, dat surfen?" Van Rijsselberghe had kunnen terugvragen: "En jíj, word jíj dat nou nooit zat, al dat gedoe met die boeren, en dat kakelbonte theeservies van je?"

Maar Van Rijsselberghe bleef braaf alle duffe vragen van Jaspers beantwoorden. Zoals: "Je moet wel hip zijn, hè, als surfer?" Van Rijsselberghe: "Als je niet cool bent, kun je er inderdaad beter mee ophouden." Jaspers: "'t Is wel een wereldje van oeh, daar moet je bijhoren, hè?" Van Rijsselberghe: "Of juist niet. Dat is ook cool." Jaspers: "Volgens mij ben jij helemaal niet zo hip." Ja, is 'ie nou hip of is 'ie nou niet hip?!

Alles in dit zogenoemde 'vrolijke zomerprogramma' lijkt bedoeld ons zo snel mogelijk in slaap te sussen. Alsof 'een dagje op pad met een BN'er' op zich al niet ernstig genoeg is, heeft NCRV-KRO er ook nog voor gezorgd dat zelfs de miniemste kans op verrassingen met wortel en tak is uitgeroeid. Dat bereikt de fusie-omroep op twee manieren. A: Stuur de presentator zonder enige, voor de kijker zichtbare, voorbereiding op pad. B: laat de BN'er uitjes kiezen die we al honderd jaar kennen.

Zo ging Arie Boomsma woensdag met Lee Towers naar diergaarde Blijdorp. Nou is Boomsma stukken beter te verdragen dan Jaspers - en niet alleen omdat hij zich onthoudt van handel in kakelbonte theeserviezen - maar waarom in hemelsnaam Blijdorp? En al die andere voorspelbare attracties? Een rondje rond de Kuip, een tochtje over de Maas? Ja, het SS Rotterdam en De Rotterdam van Rem Koolhaas waren leuk, maar we kregen wel weer te horen dat de Maasstedeling niet 'lult maar poetst'. En dat je er alleen maar overhemden kunt kopen met opgerolde mouwen.

De presentator wordt in dit programma 'meegenomen' door zijn gast en maakt zichzelf daarmee volledig overbodig. Je kunt de BN'er van dienst net zo goed alles zelf laten presenteren. Dan komt er misschien ook wat meer ontroering in. Het traantje dat Towers wegpinkte toen hij sprak over zijn arme afkomst, was een natuurlijke uiting van emoties, en niet opgewekt door weeë vragen van een presentator. Wellicht had Towers ons veel meer verteld als hij niet voortdurend was onderbroken door ongeïnspireerde vragen als: "Hoe vaak treed je nog op?" Towers: "Twee à drie keer week." Boomsma: "Zo! Pittig, hoor!"

Of deze: "Meer dan vijftig keer een uitverkocht Ahoy, wat kun je verder nog bereiken?" Towers: "Het is mijn ding. Ik krijg er adrenaline van." Drie minuten later, Boomsma: "Wat gebeurt er nou met je als je op het podium staat?" Towers: "Adrenaline. Dat is mijn ding." En zo kabbelt het voort. De presentator neemt ons niet bij de hand naar onbekende werelden en stelt geen vragen die ons doen opveren uit onze tv-stoel. Dit was 'Ik neem je mee'. Welterusten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden