Welkom, maar niet te veel

Nederland zou misschien wel meer vluchtelingen kunnen opnemen, maar waar ligt de grens, vragen lezers zich af. En waarom is er zo weinig aandacht voor wat zij achterlaten?

Eenzaamheid

Je buurman gaat jou niet vertellen dat hij zijn auto op afbetaling koopt. Net zo min zal een vluchteling zijn ouders zeggen dat hij zijn dagen slijt in een vluchtgarage of vreemdelingendetentie, in plaats van die vurig gewenste studie medicijnen te volgen. In het portiek lag onlangs, bovenop de stapel oud papier, een handgeschreven brief. In krom Nederlands. Over drank, wachten, vragen om vergiffenis en het leven dat voorbij vliegt. Dit geluid, over de kloof tussen het ideaalbeeld bij vertrek en de eenzame werkelijkheid die vaak volgt (vol - begrijpelijke - leugens), hoor ik zelden in het vluchtelingendebat. Het is veel groter en ongrijpbaarder dan de 'meer of minder' vraag. Nodig de vrouw van de Afghaanse chirurg of illegale schoonmaker eens uit voor een kop thee en vraag of ze gelukkig zijn. Het antwoord zal u niet verbazen. Waar zij vandaan komen heerst een ander beeld. Dat sprookje willen zij ook. Net zoals u op Facebook alleen foto's plaatst van een gelukzalige vakantie en de echtelijke ruzies verzwijgt.

Lehti Paul Groningen

Een miljoen Belgen

Tegen een ruimhartige opstelling tegenover vluchtelingen in het algemeen heb ik geen bezwaar. Tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben we hier bijna een miljoen Belgen opgevangen. Maar het grootste deel daarvan is weer teruggekeerd en dat is jammer genoeg niet het geval in onze tijd.

G. Miedema Amsterdam

Lege kantoren verbouwen

Natuurlijk is er in landen als Zweden en Duitsland meer ruimte om vluchtelingen op te nemen. Maar 250 Syriërs is wel heel schraal tegenover de aantallen die andere Europese landen opnemen. Geen ruimte? Als vrijwilligers nu eens al die leegstaande gebouwen en kantoren enigszins bewoonbaar maken, zodat de vluchtelingen ze daarna zelf verder kunnen opknappen, dan snijdt het mes aan twee kanten. Want je moet de vluchtelingen wel iets om handen geven. Jaren niets mogen doen maakt van actieve mensen passieve mensen, is mijn ervaring met vluchtelingen. En in de toekomst kunnen wij ze nog wel eens hard nodig hebben.

Lini Oldewarris-Bazuin Apeldoorn

Lichtend voorbeeld

Natuurlijk moet Nederland als een van de rijkste landen ter wereld ruimhartiger zijn in het opnemen van vluchtelingen. Het is voor grote groepen mensen normaal negatief te spreken over vluchtelingen. Mensen die er alles voor over hebben Europa te bereiken, zelfs hun leven, moeten hoe dan ook geholpen worden. Mensen die vluchten voor dictatuur, geweld of armoede verdienen onze solidariteit. Het lichtend voorbeeld is gegeven door Paus Franciscus. Zijn eerste reis ging naar Lampedusa, alwaar hij een uitgestoken hand had voor de bootvluchtelingen en de machthebbers wees op hun verantwoordelijkheid.

Gerard Koopman Nijlande

Blijf in geboortestreek

Elk mens heeft in zijn leven de opdracht een poging te doen zijn samenleving beter te maken, op welke manier dan ook. In Afrika valt veel te verbeteren, maar dat hoofdstuk wordt overgeslagen. Men wil profiteren van onze welvaart en dat is deze mensen niet kwalijk te nemen. Wel kwalijk is onze grenzeloze bereidheid ze op te vangen. Als vijfhonderd miljoen Afrikanen zich aanmelden, moet we die dan toelaten? Of vijfhonderdduizend? Vijfduizend misschien? Laat elk mens in de streek waar hij is geboren zijn best doen er iets (moois) van te maken. Dat voorkomt gevaarlijke reisjes en zorgt er ook voor dat de achtergelaten, nog armere landgenoten, tenminste kunnen rekenen op jouw hulp en steun.

D. Speijers Nuenen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden