Welke juwelen zal Mathilde dragen?

,,O dierbaar België, land van Brel, van Breughel en van bier. O dierbaar België, ik voel me goed en daarom blijf ik hier. O dierbaar België, klein maar dapper, van stad tot vlakke land. O dierbaar België, de nieuwe eeuw in eendracht tegemoet.''

Het dierbaar België van de Vlaamse zanger Will Tura maakt zich op voor een ongeëvenaarde promoshow. 'Zwart, geel, rouge. Oui, ça bouge' is het motto voor deze zotte zaterdag.

Bezoekers van het internationaal perscentrum in Brussel kunnen er niet omheen. ,,Vergeet onze mini-expo niet'', adviseert de medewerkster van de federale voorlichtingsdienst. Alles wat België te bieden heeft, in de positieve zin van het woord, is hier te vinden. Van Kuifje, pralines, kant en leder, Jacques Brel tot Dirk Frimout, de eerste Belg in de ruimte - na Kuifje - tegen wie prins Filip de onvergetelijke woorden sprak: ,,U kunt mij Filip noemen, want ik denk dat in de ruimte absoluut geen protocol is.''

In deze uitbundige stemming zullen de tweeduizend agenten vandaag geen moeite hebben om de orde te handhaven. Vierhonderdduizend Belgen kunnen gratis met de trein, maar ze komen lang niet allemaal naar de hoofdstad. Ze hebben mazzel, want de machinisten staken niet.

Brussel is opgepoetst, de bouwputten zijn verdwenen of aan het oog onttrokken, de vlaggen hangen uit en de souvenirwinkeltjes rond de Grote Markt verheugen zich op een grote omzet. Ze hebben dan ook vele dozen damesvlees ingeslagen. Zo worden de spekjes genoemd die hier, in de vorm van een hartje met daarop een print van het prinselijk paar, worden verkocht.

Het enige kritische geluid kwam de afgelopen dagen van een groepje republikeinen. Zij herdachten Julien Lahaut, de leider van de communisten die van een stilte bij de eedaflegging van Boudewijn in 1950 gebruik had gemaakt om 'Vive la République' te roepen. Een week later werd hij in het deurgat van zijn woning in Seraing door onbekenden doodgeschoten.

Anderzijds brengt de royalistische golf anderen weer op ideeën. Het Poesjkinhuis in Antwerpen, woensdagavond. Selfmade historicus Roel Jacobs heeft meer toehoorders dan er normaal op de lezingen van het linkse Masereelfonds komen. In een razend tempo gaat hij door vijf eeuwen geschiedenis van het huis van Saksen-Coburg. Niet, nadat hij eerst nog even het boekje van een andere amateur-geschiedschrijver naar de prullenbak heeft verwezen. Jean Bastiaensen, wie kent hem niet, heeft het verhaal van de Coburgers en de familie d'Udekem d'Acoz gecomprimeerd tot een handig naslagwerkje. Uiteraard met als enige bedoeling op de golven de euforie mee te deinen en aan het eind langs de kassa te passeren.

,,Kijk, dames en heren, dit moet je dus niet kopen'', zegt Jacobs. Als hij twee uur later uitgesproken is, kritisch, vakkundig en gedetailleerd de protestante wortels van de Belgische vorsten heeft afgeschraapt, komt een schuchtere jongen met dikke brillenglazen naar voren. ,,Ik ben de auteur van dat boekje'', bekent hij. ,,Ik was toch al bezig met de geschiedenis van de Belgische koningen. En toen kwam dit, en toen dacht ik... En waarom niet?''

De boeken, vlaggetjes, ballons en cd's, doen het hart van de Belg niet sneller kloppen. De trouwjurk van Mathilde, de sluier, welke juwelen draagt ze, dát zijn de vragen waarvan menigeen wakker ligt. Het geduld van de Belgen wordt vandaag beloond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden