Weinig centen, heel veel wilskracht

interview | Anice Das heeft geen commerciële ploeg en nauwelijks geld, maar denkt niet aan stoppen met schaatsen

ANTAL CRIELAARD

SALT LAKE CITY - Op haar vingers rekent ze het even uit. Anice Das heeft 600 euro per maand te besteden. In de tijd dat ze nog bij een gesponsord team schaatste, had ze het beter, kon ze wat geld opzij leggen. Nu teert ze alleen maar in, slinkt de spaarrekening elke maand een beetje. De in het Indiase Mumbai geboren Das haalt er de schouders over op. "Ik hoef geen nieuwe kleren te kopen toch? Ik heb al kleren. En wat is armoede? Daar waar ik vandaan kom, daar zijn ze pas arm. Ik wil gewoon heel hard schaatsen, dat vind ik het leukste om te doen."

Das is in het Nederlandse schaatsen een buitenbeentje. De sprintster is de enige donkere schaatsster op niveau. Ze lacht erom. "Mensen in Friesland weten inmiddels wel wie ik ben als ze me tegenkomen op de racefiets. Wanneer zie je nou een donker iemand, in Friesland op een fiets? Niet vaak toch? Ik vind het zelf geen gezicht trouwens. Ziet er toch niet uit, een donker persoon op de racefiets?"

Niet alleen vanwege haar huidskleur is Das - de helft van een geadopteerde tweeling - een opvallende verschijning. De schaatsster (27) is dit seizoen niet opgenomen in een commerciële ploeg. Na avonturen bij Liga en Team Anker stond ze er begin van dit seizoen alleen voor. Inmiddels heeft ze aansluiting gevonden bij Desley Hill, bondscoach van de Nederlandse skeeleraars. "Ik heb dus gewoon een team", zegt Das. "Alleen is het wel een sponsorloos team. Dat betekent dat we het primitiever moeten doen, zonder de luxe die veel profploegen hebben. Maar goed; als je alleen maar kan schaatsen als je in een profploeg zit, met alles erop en eraan, dan heb je weinig zelfvertrouwen hoor. Dan red je het ook niet met minder."

En Das moet het redden met minder. Ze is afgestudeerd pedagoge, maar besloot zich - ondanks het uitblijven van een sponsor - te richten op haar schaatsloopbaan. Ze probeerde een baan te combineren met het schaatsen, maar kwam tot de conclusie dat ze de gezinnen waarin ze werkte dan tekortdeed. Wilde ze niet. "Ik had een baan kunnen zoeken hoor. Maar dat kan over vijf jaar toch ook nog? Ik heb nog steeds het gevoel dat ik als schaatser steeds beter wordt, ik verbeter me nog ieder jaar. Dat geeft me ongelofelijk veel motivatie ook door te gaan. Als je geen geld hebt, wordt je wil om schaatser te zijn heel erg op de proef gesteld. Maar er is niets in me dat wil stoppen."

Haar intrinsieke motivatie moet enorm zijn. De beelden die ze schetst zijn soms schrijnend. Om rond te komen moet ze haar materiaal bij elkaar scharrelen. "Ik moet goed op mijn centen letten. Ik probeer zoveel mogelijk om gezonde dingen te kopen, maar daarin ben ik wel beperkt. Ik kan niet alle groenten halen die ik wil. De sponsoren die me helpen doen dat uit liefdadigheid. Aan de andere kant: als je geen auto hebt, hoeft er ook geen benzine in." Dan, met het hoofd schuin: "Als het pist van de regen, is het wel fijn als je met de auto naar de baan kan. Hoe ik nu ga? Op de fiets."

Dit seizoen heeft ze onder Desley Hill een volgende stap gezet in haar ontwikkeling. Afgelopen weekeinde reed ze in Calgary voor het eerst onder de 38 seconden op de 500 meter. Das reed in de b-groep, maar was met haar tijd (37,89) wel de tweede Nederlandse op de kortste schaatsafstand. Haar droom om de Spelen te halen is daarmee springlevend. Als dat lukt kan Das, slumdog toch, afkomstig uit de sloppenwijken van Mumbai haar droom najagen: "Ik kom uit India. Als ik heel bekend word met het schaatsen zou ik best geld willen inzamelen om daar een schooltje te beginnen. Ik ben goed terechtgekomen. Ik zou het leuk vinden om wat terug te doen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden