Opinie

'Wegkijken bij armoede kan echt niet'

Een kamp in het Somalië, waar de hongersnood vanwege droogte hoog is. Beeld AP
Een kamp in het Somalië, waar de hongersnood vanwege droogte hoog is.Beeld AP

Hulporganisatie Dorcas krijgt ook cynische reacties op de campagne tegen honger. Algemeen directeur Leo Visser reageert daarop.

Met onze campagne 'Honger. Zet er een punt achter' vragen we aandacht voor de hongersnood in landen als Zuid-Soedan (waar 7,5 miljoen mensen in nood verkeren) en Ethiopië (5,6 miljoen mensen in nood). We vragen aan Nederland om bij deze hongersnood betrokken te zijn. Bij een vraag verwacht je natuurlijk ook een antwoord. Gelukkig kregen we veel mooie reacties, ook door middel van donaties. We kregen ook andere reacties, via Facebook, bijvoorbeeld:

- 'Honger was vroeger al en er is nog steeds honger. Waar blijft al dat geld? Vreten ze dat op of zo?'

- 'Geboortebeperking zou ook al helpen'

- 'Honger in Afrika? Ik geloof er niets van. Die hebben als ik de tv moet geloven allemaal een dikke buik.

- Als ze echt honger zouden hebben, dan aten ze ook wel zand en autobanden.'

Hoopvol

Dit zijn maar een paar van de reacties. Al dit soort opmerkingen raken ons. Want, hoe kun je zeggen dat mensen zand en autobanden moeten eten? Het is op z'n zachtst gezegd disrespectvol. Het staat haaks op wat wij geloven: ieder mens heeft recht op een waardig bestaan. Ook ik weet dat de beelden van hongersnood in Afrika er dertig, veertig, vijftig jaar geleden ook al waren.

Honger is niet eenvoudig op te lossen. Honger heeft verschillende complexe oorzaken zoals conflicten en klimaatverandering. Daar kunnen de mensen die getroffen worden door honger zelf meestal helemaal niks aan doen.

Ondertussen is de verwachting dat wereldwijd dit jaar 70 miljoen mensen voedselhulp nodig hebben. En wel nu. 70 miljoen. Dat zijn 1300 Amsterdam Arena's vol mensen. Kunt u zich daar iets bij voorstellen? Ik niet.

Kinderen zijn ondervoed. Door diarree en andere ziektes herstellen ze niet. De dood komt heel dichtbij als er geen hulp komt. Een langzame hongerdood wens je niemand toe. En het gebeurt elke minuut. Wij kunnen en willen niet zeggen: 'Zoek het zelf maar uit.' Gewoon, omdat je een onschuldig kind niet dood laat gaan.

Wij kunnen niet wegkijken. Als wij niet voor hen opkomen, wie doet het dan wel? Daarom blijven we niet stil en laten we weten dat we opkomen voor al die mensen.

Hoopvol

Maar klaarblijkelijk is er veel onbekend over wat er wél wordt bereikt met hulp van medewerkers en duizenden vrijwilligers en donateurs. De resultaten daarvan moeten we meer en beter laten zien. Even een paar hoopvolle cijfers. Het percentage van mensen in extreme armoede is wereldwijd de afgelopen vijfentwintig jaar gedaald van van 47 procent in 1990 naar 14 procent in 2015. Ook het aantal ondervoede mensen in ontwikkelingslanden is gedaald. In 1992 was dat 23 procent, in 2015 was dat nog maar 13 procent.

Dorcas kon in 2015 ruim 270.000 mensen een gezonder leven geven. Mensen kregen toegang tot voeding, gezondheidszorg en schoon drinkwater. Door de jaren heen hebben we veel geleerd over duurzame ontwikkeling. Niet kortdurend helpen, maar ervoor zorgen dat mensen goed voorbereid zijn op de toekomst en weten wat zij moeten doen als er hongersnood of een andere crisis dreigt. En dat hebben we alleen maar kunnen bereiken dankzij de steun van duizenden donateurs.

Wij kunnen nooit beloven dat we de armoede de wereld uit kunnen helpen. Dat u over tien jaar nog steeds berichten over hongersnood ziet, dat verwacht ik helaas wel. Wel kan ik beloven dat we nooit weg zullen kijken. We blijven doorgaan met mensen, individuen helpen bij het bouwen aan een goede en gezonde toekomst. Ieder mens doet ertoe.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden