Weggestuurd bij de yogales wegens negatieve energie

Je gemengde gevoelens over de yogalessen die je tegenwoordig volgt, kan ik me goed voorstellen. Oefeningen als de cobra, de kaars en de neerwaartse hond vergen best veel lenigheid en dat is de Van Weezels niet gegeven.

Ik kan me het enthousiasme dat jouw generatie opbrengt voor Hatha Yoga-, Hot Yoga- en Power Yogaklasjes van vroeger inderdaad niet herinneren. Toen ik in de jaren zeventig aan de Universiteit van Amsterdam studeerde, bestond er een duidelijk verschil tussen de hippies die met Indiase goeroes als de Maharishi Mahesh Yogi dweepten en de activistische linkse studenten waar mama en ik bij hoorden.

Van de hippies herinner ik me dat ze in hun communes dagenlang relaxed op matrassen op de grond lagen, terwijl ze luisterden naar de muziek van sitarspeler Ravi Shankar. Ikzelf was veel te ongeduldig om op die manier de dag door te brengen: de revolutie riep, er moesten in de Oudemanhuispoort pamfletten worden uitgedeeld. Voor zover we ons ontspanden, was dat na afloop in het café. Met veel bier, jenever en zware shag en weinig sterrenmuntthee. Zweverige spirituele stromingen als transcendente meditatie vonden we net als het christendom opium van het volk.

Het duurde tot mijn eerste burn-out - eind jaren tachtig - voordat ik een yogalerares in de arm nam. Het werd geen doorslaand succes. Na een paar weken werd ik al uit het klasje verwijderd omdat de lerares me te zenuwachtig vond. Ik verspreidde negatieve energie in de groep, zei ze. Mijn verweer ('ik weet dat ik aan stress lijd, daarom zit ik juist op yoga') mocht niet baten. Net zomin als de miniatuur van de Borobudur die ik voor haar had meegenomen van vakantie in Indonesië.

Drie jaar geleden besloot ik op advies van de huisarts op mindfulness te gaan. Ik maakte een slechte start: doordat een afspraak uitliep kwam ik de eerste keer te laat, de andere deelnemers hadden de Rozijnoefening ('neem de tijd om de rozijn te zien, bekijk hem zorgvuldig en aandachtig') al achter de rug en zaten nu te mediteren. Een vrouw van middelbare leeftijd klaagde dat ik haar uit haar concentratie had gehaald.

Het kostte weken voordat ik een beetje gewend was aan opdrachten als 'Doe alsof je een berg bent' en aan het Indiase belletje waarmee de cursusleider het signaal gaf je aandacht 'terug te brengen naar het hier en nu'. Maar gaandeweg begon ik lol te krijgen in mindfulness. Een mantra als 'je hoeft niets te doen, je hoeft nergens heen, je bent er en dat is genoeg' helpt best als je na een dag vol afspraken in Den Haag en Hilversum en urenlang in de file staan totaal opgefokt thuiskomt.

Ik geloof dat ik van mindfulness een stuk rustiger en minder neurotisch ben geworden. Al kostte het me wel de grootste moeite mijn mond te houden tijdens de afsluitende Stiltedag.

Ik las net ergens dat volgend jaar een cursus Mindfulness en angst begint. Zullen we ons opgeven? Misschien helpt het tegen je angst voor yogaklasjes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden