Wegdenken

Schiphol is een bedrijf dat een 'amoebe van geluid' op het landschap legt. Dat kan een parlement goedvinden of niet, of het kan de pijn verdelen, maar het mag het niet wegdenken. Een blik op de kaart had genoeg moeten zijn. Zo besluit Trouw-redacteur Bas den Hond maandag zijn artikel over Schiphol, dat alleen vanwege dat woordje 'amoebe' indruk maakt. Dat is immers een slijmdiertje, zo leert de Van Dale, om precies te zijn een eencellig eukaryoot micro-organisme met flexibele uitstulpingen, behorend tot de klasse van de wortelpotigen, dat kennelijk kans heeft gezien geluid op soortgelijke wijze vorm te geven.

Dat klopt ook wel, want officieel valt de geluidsoverlast keurig binnen de normen van de wet, niets aan de hand dus. Maar ondertussen klagen de burgers steen en been. Die geloven er geen barst van dat je geluid wortelpotig en met flexibele uitstulpingen over een landschap kunt draperen, zoals politici ons willen doen geloven. Voor burgers is geluid gewoon geluid en overlast overlast. Desondanks overtuigden zogenaamde deskundigen de politiek ervan dat de geluidsoverlast van Schiphol getemperd kan worden door het lawaai van opstijgende en landende vliegtuigen anders en beter te verdelen. Schiphol hoefde niet te worden verplaatst, of aan banden gelegd, er hoefde slechts een vijfde baan te worden aangelegd, de Polderbaan. Schiphol zou zo én rustig kunnen doorgroeien én de burger minder geluidsoverlast bezorgen.

Voor politici die niet durven kiezen klonk dat natuurlijk als muziek in de oren en zo kwam die amoebe-achtige wet er met zijn geluidscontouren, met zijn meetpunten en met die rare computermodellen, waaruit volgt dat de burger wel klaagt, maar 'objectief' gemeten geen been heeft om op te staan. Tot dezer dagen zoveel gesjoemel bleek en het geklaag zo'n omvang had aangenomen dat het PvdA-kamerlid Samsom in alle eerlijkheid opbiechtte dat de politiek de natie met 'kulnormen' heeft opgezadeld. Daarmee vergeleken is Den Hond tamelijk mild in zijn oordeel. Hij rekent voor dat er winst te boeken viel met slimmere aanvliegroutes en uitbreiding van het aantal landingsbanen. Wel verwijt hij politici dat ze beter op de kaart hadden moeten kijken. Dan had men geweten dat de overlast in zo'n dichtbevolkt gebied niet in contouren te vangen is, laat staan weg te denken.

Toch zit daar de kern van het probleem. Het bewijs voor die stelling ontleen ik aan de in 2000 verschenen nagelaten autobiografie van Willem Drees jr, de leider van DS70 die in de jaren zeventig ook nog een blauwe maandag minister van verkeer en waterstaat is geweest. Ook in die tijd klaagden burgers over geluidsoverlast van Schiphol, met als gevolg dat 'enkele zotten' bedachten om Drees 's nachts te bellen onder het motto: wij gehinderd u ook gehinderd. Drees besloot met ze in debat te gaan. Hij legde ze uit, dat de geluidsoverlast een regelrecht gevolg was van een welbewuste keus van de politiek, in dit geval die van de gemeente Amsterdam.

Citaat: ,,Ik liet hun de correspondentie zien uit de vroege jaren zestig, tussen Schiphol en de gemeente Amsterdam. Schiphol had destijds het gemeentebestuur ingelicht over de plannen voor verlegging van de banen en geopperd dat in de geluidstroggen beter geen huizen konden worden gebouwd. Het gemeentebestuur antwoordde dat de uitbreiding van Schiphol voor de gemeente van belang werd geacht en dat de gemeente daar dus mee instemde. Vervolgens was Amsterdam toch in die zones gaan bouwen. De bewoners zeiden dat noch de gemeente noch een makelaar hen had gewaarschuwd.''

Op laconieke toon staat daar dat Schiphol moet kunnen bouwen, dat de gemeente moet kunnen bouwen en dat we de geluidsoverlast gewoon wegdenken. Dat was vroeger zo en dat is nu nog zo, met dit verschil dat politici het nu brutaler aanpakken: met de wet in de hand krijgt de burger nu te horen dat hij uit zijn nek kletst.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden