Weet je nog, van mijn gebroken hart, door die Franse dokter?

Natascha van Weezel Beeld Maartje Geels

Vader Max en dochter Natascha van Weezel, beiden journalist, schrijven elkaar wekelijks over wat hen bezighoudt.

Lieve papa,

Ik geef toe dat ik me soms gedraag als een dramaqueen. Je had gelijk toen je voorspelde dat Emmanuel Macron de Franse presidentsverkiezingen glansrijk zou winnen.

Toch vind ik het wonderlijk dat de traditionele partijen volkomen zijn weggevaagd.

Wie had tot voor kort van Macron gehoord? En van vroeger herinner ik me vooral dat het Front National werd afgedaan als een stelletje ordinaire fascisten. Die tijd is voorbij, als je bedenkt dat Marine Le Pen bijna 35 procent van het electoraat achter zich heeft geschaard. De stem tegen de 'gevestigde orde' lijkt me tekenend voor het maatschappelijk klimaat waarin we tegenwoordig leven en dat is een ontwikkeling die ik met de nodige bezorgdheid zal blijven volgen. Wat jij er ook van vindt.

Je schrok je een hoedje nadat je het televisieprogramma 'De Franse proteststem' op de VPRO had gezien, waaruit bleek dat voormalig socialisten uit Amiens zich nu en masse achter Le Pen schaarden.

Onder welke steen heb jij de laatste maanden geleefd? Jij hebt in Almere nota bene zelf gesproken met allerlei mensen die vroeger voor de PvdA waren en nu wel iets in Wilders zien.

Ex-vriend M.

Ik vond het eerlijk gezegd schokkender dat je in je vorige brief mijn ex-vriend M. aanhaalde. Het klopt dat hij zijn opleiding tot chirurg in die Noord-Franse stad volgde. Al ben ik er nooit geweest, want toen hij daar eenmaal begon aan zijn specialisatie was onze liefde reeds bekoeld.

Hoewel ik al jaren gelukkig samen ben met mijn Nederlandse vriend, moest ik door jouw opmerking voor het eerst in lange tijd weer denken aan M. Toen ik hem op mijn tweeëntwintigste ontmoette, dacht ik dat ik de liefde van mijn leven gevonden had. Een grappige, romantische, slimme jongen uit Parijs, die ook nog eens dokter was.

Ondanks de afstand begonnen we een relatie. Het voelde wel chique om elke maand met de Thalys naar de stad van de liefde af te reizen. Dat hij iedere dag urenlang studeerde nam ik op de koop toe. Ik geloof dat ik in die tijd letterlijk alle musea van Parijs heb bezocht - in mijn eentje. Ik hield van hem en dus had ik het over voor mon chéri.

Maar toen oma plotseling overleed en ik erg verdrietig was, begon híj moeilijk te doen. Hij twijfelde aan mij: ik was niet meer dat vrolijke meisje waarvoor hij was gevallen.

Pijn

Een paar weken later maakte hij het daarom uit tijdens een bezoek aan Amsterdam. Het was Valentijnsdag en tussen de verliefde koppels, rozen en hartvormige ballonnen zakte ik op het Centraal Station letterlijk door mijn benen. Ik wist niet dat een gebroken hart zoveel pijn kon doen.

Later begreep ik dat we sowieso te veel van elkaar verschilden; hij wilde dat ik naar Frankrijk zou verhuizen om fulltime huismoeder te worden. Wat ben ik achteraf blij dat het nooit iets is geworden, maar je weet dat ik er indertijd slapeloze nachten van heb gehad. Hoe was die periode eigenlijk voor jou? Hoe voelt het als een of andere knul het hart van je dochter breekt?

Liefs, Natascha

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden