Weerwoord nodig tegen Geert Wilders

Vorige week maakte Geert Wilders het conceptverkiezingsprogramma van de PVV bekend. Hij tweette één A4'tje met maatregelen die Nederland 'weer van ons' gaan maken. Het programma genereerde veel media-aandacht. Commentatoren hadden het vooral over de opmerkelijke vorm. De inhoud kwam, uitzonderingen daargelaten, nauwelijks kritisch ter sprake.

Het eerste punt van het programma (de de-islamisering van Nederland) komt onder andere op het volgende neer: Wilders wil geen vluchtelingen meer toelaten, alle asielzoekerscentra opheffen, alle al afgegeven tijdelijke verblijfsvergunningen intrekken, islamitische hoofddoekjes in publieke functies verbieden, alle moskeeën en islamitische scholen sluiten en een totaalverbod op de Koran. In andere woorden: de partij die de grootste van het land lijkt te worden, heeft als belangrijkste punt het uitsluiten van een bevolkingsgroep en daarmee het schenden van fundamentele mensenrechten.

De voorstellen zijn weer een stap radicaler dan vorige verkiezingsprogramma's. Hoe is dan het gebrek aan een inhoudelijk tegengeluid in het publieke debat te verklaren? Heeft Wilders de afgelopen jaren zo hard geschreeuwd dat wij met z'n allen ongevoelig zijn geworden voor hetgeen hij eigenlijk zegt? Daar lijkt het wel op. Het is niet nieuwswaardig meer dat een vooraanstaande politicus discrimineert, we kennen Wilders niet anders.

Door een gebrek aan een inhoudelijk tegengeluid wordt discriminatie echter langzaam maar zeker steeds normaler in onze samenleving. Uiteindelijk leidt dit gebrek aan tegengeluid ertoe dat we plannen als die van Wilders niet eens meer als discriminatie zien.

Om normalisering van discriminatie te voorkomen, is het belangrijk dat de zwijgende meerderheid zich uitspreekt. Er komt een punt waarop je niet langer je mond kunt houden.

Als maatregelen die ingaan tegen de Grondwet en mensenrechten in het programma staan van de partij die wellicht de grootste van Nederland wordt, is zwijgen niet voldoende. Want hoewel zwijgen geen toestemmen is, betekent zwijgen ook geen afwijzen. En plannen als die van Wilders moeten door de meerderheid van de bevolking worden afgewezen.

Want wanneer de meerderheid zwijgt, klinkt de radicale stem het hardst. Dan wordt discriminatie de norm in het debat en daarmee de norm in onze samenleving.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden