Weeroffline

Het spijt me dat ik het moet toegeven maar ik begin inmiddels zelfs aan Gerrit Hiemstra en Peter Kuipers Munneke te twijfelen. Mannen die toch onmiskenbaar bedoeld zijn om ons vertrouwen in het weer te geven, een beetje onhandig, soms wat hakkelend zelfs als ze ons hun depressies en isobaren aanbieden, in nette pakken die om hun lijf slobberen; gezonde Hollandse jongens die doen denken aan slootje springen en eieren rapen, je weet zeker dat ze er vijftig jaar geleden ook al waren. Of Marco Verhoef, van een iets ander kaliber maar toch ook op degelijkheid en betrouwbaarheid uitgezocht. Vijfendertig graden zou het woensdag worden, voorspelde Marco bij de publieke omroep, meegesleept door zijn commerciële collega's bij Weerplaza, Meteoconsult, Weeronline, of hoe ze ook mogen heten. Elders hoorden we dat het record uit Warnsveld 1944 er wel eens aan kon gaan. Er waren zelfs Warnsvelders die daar meer voor vreesden dan dat de mussen dood van het dak zouden vallen. Het mocht wat. Het Nederlandse weer is ongemerkt in handen geraakt van hysterici, recordjagers, onheilsprofeten. De klimaatverandering die overal ter wereld het weer opschrikt, heeft van onze weermannen en vrouwen meteoropaten gemaakt, ze spelen de sjamaan, spreken in tongen, drijven het weer op de spits. Ergens midden in de winter, toen we het al koud genoeg hadden, voorspelde zo'n doorgeslagen meteoropaat, nota bene oorspronkelijk afkomstig van het KNMI als ik me niet vergis, dat het onwijs ging vriezen en dat we ons maar vast moesten voorbereiden op een Elfstedentocht. Wat gebeurde er? Helemaal niets, het kwakkelde voort, we deden een das om en modderden verder door de natte sneeuw.

De omslag in het meteorologische gebeuren heeft natuurlijk te maken met de algehele cultuuromslag; van bedaarde afwachters zijn wij, de afnemers, opgewonden thrillseekers geworden. Alleen spektakelstukken kunnen ons nog boeien. Ook het weer moet een spektakelstuk zijn, anders is het niet leuk, we komen naar buiten gehold om het wagenspel van de meteorologen te zien.

De populariteit van weermannen, gegrondvest door Jan Pelleboer en voortgezet door Erwin Krol, is ontaard in populistisch geschreeuw om het hardst: het wordt vijfendertig! Nee, bij ons wordt het zevendertig! Het record gaat eraan! En het weerbericht, dat voormalige rustpunt in het journaal, is een casino geworden, net als de rest van het nieuws.

Ik denk dat het tijd wordt dat we alle weerberichten even uitzetten, de weerlieden in vergadering bij elkaar roepen (in het gebouw van de KNMI stel ik voor, Wilhelminalaan 10, De Bilt) zodat we weten wie hier de baas is, en het weerbericht resetten, gewoon weer zoals vroeger, betrouwbaar, niet overdreven, geen hysterische recordjacht, geen natte Elfstedendromen, geen hittegolfsensaties. En ook die verbale show die de laatste jaren over ons werd uitgestort, kan weer in de prullenbak: hittestress, weeralarm, gevoelskoude, weg ermee! Gewoon vertellen wat voor weer het morgen naar alle waarschijnlijkheid wordt, dan maak ik zelf wel uit hoe ik dat ga ervaren.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden