Opinie

Weer een stand up comedian bekroond in Leiden

Het was een veelzijdige finale, die van het 25ste Leids Cabaret Festival. Een kwartet en twee solisten die bij elkaar genomen de grote variëteit van het genre cabaret lieten zien. Uiteindelijk gingen zowel de jury- als de publieksprijs naar de Belg Alex Agnew.

Het Leids Cabaret Festival (LCF) is in 1978 opgericht door de student Harry Kies, omdat er volgens hem niet voldoende aandacht was voor maatschappelijk geëngageerd cabaret. Jarenlang was maatschappelijke geëngageerdheid zelfs een voorwaarde voor kandidaten, maar inmiddels is de term uit de statuten geschrapt. In de eerste jaren van LCF was er geen echte competitie, maar werd al wel steeds een publieksprijs uitgedeeld. De eerste echte jurywinnaar vinden we in 1983: '1983', bestaande uit onder anderen Willem van de Sande Bakhuyzen en Jurrian Rood. Beiden zijn nog steeds actief in het theatervak, zij het niet meer op het podium.

Het jaar ervoor kreeg Dubbel & Dwars (Jack Spijkerman, Arie van der Wulp en Joop van Dijk) de publieksprijs en werd Kies, naast organisator van het inmiddels jaarlijkse festival, impresario van het trio. Zijn imperium is inmiddels uitgegroeid tot een van de grootste 'cabaretstallen' van Nederland. Met klinkende namen én veel oud-winnaars van het LCF: Erik van Muiswinkel (met Zak & As in 1985), Lebbis en Jansen (1989), Kees Torn (1994), Marcel Verreck (met Verreck & Pleysier in 1987), de Bloeiende Maagden (publieksprijs 1995) en Sara Kroos (publieksprijs 2000).

Terug naar de finale van 2003. De avond werd geopend door presentator Marc-Marie Huijbregts (Cameretten-winnaar!) die ons achtereenvolgens liet kennismaken met Schering & Inslag, Dorine en Alex Agnew. Het programmaatje van Schering & Inslag heet 'PARA' en gaat over maten. Want als je maten bent, heb je geen vrienden meer nodig en al helemaal geen vrouw. In opeenvolgende scènes en liedjes wordt de vriendschap tussen drie heren geschetst. Het materiaal is clichématig en de meeste sketches gaan als een nachtkaars uit. Dat vond ook de jury, bij monde van Kleine Komedie-directeur Joost Nuissl.

De tweede prijs ging naar Dorine Wiersma met 'Los'. In een serie liedjes gaf zij een inkijkje in het leven van een 35-jarige vrijgezelle vrouw met een 'negatieve kinderwens'. Ze beseft heel goed dat maatschappelijk geëngageerd cabaret weer helemaal in is en dat niemand meer zit te wachten op persoonlijk cabaret. Dus neemt ze tussendoor op verveelde toon even kort en bondig de actuele stand van zaken door om steevast te eindigen met: 'En het volgende lied gaat over mij'. Taalrijk, muzikaal goed, maar met een stem die nog geen octaaf beslaat, vecht 'flegmatica' Dorine, zoals ze liefkozend door de jury werd genoemd, zich door het leven. Inhoudelijk de sterkste, maar helaas deze avond overmand door zenuwen en dus niet goed genoeg om het festival op haar naam te schrijven.

Winnaar Alex Agnew, een zoon van een Vlaamse moeder en een Engelse vader, voert ons mee langs zijn jeugd die bol staat van actiefilms, muziek en helden. Als een ware Gerauschmacher begeleidt hij zijn gebaren voortdurend met bijpassende geluiden. Die moet hij nog net iets beter doseren, want het kan te gemakkelijk een trucje worden. De stand upper Agnew is verder een 'energiek entertainer met allure', aldus het juryrapport en dus kon hij relatief makkelijk beide prijzen mee naar huis nemen. De jury beoordeelde naast de drie optredens gedurende het LCF de kandidaten ook op theatrale intuïtie en op vakmanschap. Er moest op het laatst gekozen worden 'tussen poëzie en power, tussen kunst en entertainment'. Het werd entertainment en daarmee won voor de tweede achtereenvolgende keer een standupper het Leids Cabaret Festival.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden