Weer een spoorweg in Burma Dwangarbeiders werken aan nieuwe lijn in het noordoosten

RANGOON (Reuter) - In Burma wordt weer een spoorweg aangelegd. En ook deze keer gaat dat gepaard met gedwongen arbeid, honger en doden.

Tot het christendom bekeerde volkeren uit de noordelijke Burmese berggebieden werken als dwangarbeiders aan een nieuwe spoorlijn in het noordoosten van het land. Volgens diplomaten in de hoofdstad Rangoon zijn het afgelopen halve jaar tenminste negentig mensen, onder wie veel ouderen en kinderen, gestorven aan ziekten en ondervoeding in de kampen waar de dwangarbeiders zijn ondergebracht. Momenteel zou er per dag gemiddeld een persoon bezwijken.

Zes maanden geleden verdreef het Burmese leger ongeveer achtduizend mensen uit hun woongebieden en plaatste hen in zogenaamde hervestigingskampen bij de stad Loikaw (ongeveer 300 kilometer ten noorden van Rangoon), in de provincie Kayah. De diplomaten in Rangoon hebben hun informatie van lokale bronnen. Maar een woordvoerder van het betrokken ministerie ontkende de berichten niet.

De mensen in de kampen worden ervan beschuldigd opstandelingengroepen tegen het militaire bewind in Burma te ondersteunen en zijn daarom uit hun woongebieden gehaald. Volgens de diplomaten zijn enkele van hun dorpen in brand gestoken en hun oogsten vernietigd. De kampen waarin ze nu wonen, bestaan uit armzalige hutten, waar vrijwel niets aanwezig is.

Kettingen

De mensen zijn niet opgesloten, maar het leger houdt wel dagelijks een appel om te voorkomen dat ze de kampen verlaten. Velen zijn toch de kampen uitgevlucht en hebben zich aangesloten bij de guerrilla's en anderen zijn naar het naburige Thailand gevlucht. Maar honderden die zijn gebleven, werden gedwongen zich aan te sluiten bij groepen dwangarbeiders - onder wie veroordeelden die met kettingen aan elkaar vastzitten - om een 160 kilometer lange spoorlijn aan te leggen. Die lijn gaat van Loikaw naar de noordelijker gelegen stad Aung Ban.

De mensen krijgen niets uitbetaald omdat de streek waar zij vandaan komen, als de spoorlijn er eenmaal ligt, er profijt van zal trekken. "Het gaat om dwangarbeid" , zegt een diplomaat, "daar is geen twijfel aan. De mensen zijn ondervoed en ziek. Er zijn zeker al negentig doden gevallen en momenteel sterft er een persoon per dag."

Luitenant-kolonel Than Han van de 'Commissie Ontwikkeling van Grensstreken' vindt dat het om corvee-arbeid gaat en zegt dat de arbeiders in ruil voor hun werk medische behandeling krijgen. Gevraagd naar de doden, zegt hij: "Er sterven elke dag mensen, dat is normaal" .

De kolonel geeft toe dat de mensen niet vrijwillig hun dorpen hebben verlaten en dat ze ook niet begrijpen dat het leger het spoorwegproject voor hun eigen bestwil uitvoert. "Wij doen het voor hen en daarom moeten ze werken. We hebben zeker niet de bedoeling vrouwen en kinderen te laten sterven, wij zorgen heel goed voor ze. Maar misschien is het geld dat ze elke dag krijgen net niet genoeg."

Dwangarbeid is niet ongewoon in Burma. Vaak worden mensen gedwongen mee te helpen bij het herstellen van wegen en spoorwegen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden