Weer een dag zonder bijbelkoper

Sinds jaar en dag staat in de Amsterdamse Van Baerlestraat een kleine bijbelkiosk. Of er iemand binnenkomt, is elke dag weer de vraag.

Kick (48) praat liever niet over zichzelf. Daarom wil hij ook niet met zijn achternaam in de krant, legt hij uit. "Het gaat om God, niet om mij." Ron Finsy (61) schuin tegenover hem, knikt. "We doen dit voor de Heer." Zijn blik glijdt over de ruim honderd bijbels. Ze zijn erdoor omringd in de piepkleine kiosk in de Amsterdamse Van Baerlestraat. Zo'n vier per week verkopen ze er, schat Ron. "Maar er is ook wel eens een week waarin niemand iets koopt."

Voorbij denderende trams, een toeterende taxi, scheldende fietsers: Kick en Ron hebben nergens last van. Met een serene glimlach zitten ze op hun ijzeren klapstoel. Bijbels opengeslagen op schoot. Of er vandaag iemand binnenkomt, is nog maar de vraag. Het winkeltje beslaat krap vier vierkante meter. Niet bepaald uitnodigend bij dertig graden.

Kick: "We zijn echt vrienden geworden hier, hè Ron?" Ron mompelt iets en neemt een plastic bekertje water van Kick aan.

Drie jaar geleden begon Kick bij de kiosk. "Laatst kwam er een Mexicaanse jongeman binnen. Hij wilde naar Slotermeer maar kwam hier terecht. Dat is geen toeval!" Hij liet de verdwaalde toerist weten dat dit een teken van God was en zette hem op de juiste tram. "Ik heb hem het Johannesevangelie meegegeven."

Geen psychologen
Ron staart uit het raam. Drie tieners met koelboxen slenteren voorbij. Zelf hoeven ze niet zo nodig naar buiten, zegt Ron. "Hier binnen maak ik me veel nuttiger. Wij zijn er voor de mensen die even willen praten."

Kick meteen erachteraan: "Maar we zijn geen psychologen!" Ron schudt zijn hoofd. Kick: "Soms willen mensen het over hun werk hebben. 'Moet ik op zoek naar een andere baan?', vragen ze dan." Kick adviseert ze te werken aan hun relatie met God. Zo is het met hem ook weer goed gekomen.

"Tien jaar geleden zat álles tegen. Ik ging naar een psycholoog, die me vervolgens ook weer teleurstelde. De sessies werden opeens niet meer vergoed. Boos ging ik naar huis. Daar hief ik mijn armen op" - Kick houdt beide armen in de lucht - "en riep ik: God, help mij!"

Zo geschiedde, aldus Kick. Hij verdiepte zich in de Bijbel en beterde zijn leven. "Ik heb afstand genomen van de duivel. Nu heb ik bijvoorbeeld geen vrije seks meer. Dat lijkt allemaal geweldig, maar het beschadigt je ziel." Ron schuift heen en weer in zijn stoel. Hij luistert naar een nieuw verhaal dat Kick begonnen is. Over een vrouw die haar rode scooter voor de kiosk parkeerde om Kick een hart onder de riem te steken.

Ron: "Dat soort dingen maak ik nooit mee."

Kick: "Ron heeft een wat rustigere uitstraling. Dan komen er minder mensen op je af."

Ron haalt zijn schouders op.

Kick: "Maar vanmorgen had je interessant bezoek toch?"

Ron: "Er was een man langsgekomen die wilde praten over..."

Kick: "...zijn overleden broer. Mooi hè, dat hij hier dan binnenstapt!"

Psalm 150? Alweer?
Hoe lang hij al bij de kiosk werkt, weet Ron niet. Lang, in elk geval. "Na mijn hartinfarct ben ik afgekeurd. Ik kon mijn beroep als rij-instructeur en buschauffeur niet meer uitoefenen. Nu zit ik hier eens per week. Mooi werk."

De deur van de kiosk wordt opengeduwd. Een man in een oranje streepjesoverhemd. "Welkom Tom", zegt Kick. Tom steekt zijn hand op. Praten lukt niet, hij herstelt nog van een kaakoperatie. Hij manoeuvreert zich tussen de twee mannen door en gaat zitten. Op een papiertje schrijft hij: 'Psalm 150?' Kick kucht. "Alweer?" Tom sluit zijn ogen en gaat er eens goed voor zitten. "Looft God, looft zijn Naam alom; Looft Hem in Zijn heiligdom!", leest Kick hardop.

Ze hebben geen goede zaken gedaan, concluderen de mannen aan het eind van de dag. Geen enkele bijbelkoper. "Ach, soms verkoop je wat, soms niet", zegt Kick. Soms bellen de mannen elkaar na werktijd. Dan bidden ze over de telefoon. Ron: "Voordat we ophangen zeggen we altijd 'amen'."

Boekwinkels en een evangelisatie-mobiel
De kiosk in de Amsterdamse Van Baerlestraat wordt sinds 1931 gerund door Bijbelkiosk-Arbeid. Deze stichting houdt zich bezig met evangelieverkondiging. Naast de kiosk in Amsterdam, beheert de stichting er nog een in Scheveningen, op de boulevard tegenover het Kurhaus. Ook in het oosten van het land is de stichting actief. Op de markt in Velp of Doetinchem bijvoorbeeld. Daar staan 'bisschop' Roosegaarde en zijn vrouw Mattanja met hun evangelische marktkraam. Ook beschikt de stichting over een evangelische boekwinkel in Terneuzen en de 'evangelisatie-mobiel'. Met deze camper trekt een groep vrijwilligers over de Veluwe om het woord van God te verspreiden. Martin Oppenhuizen, beheerder van de Amsterdamse kiosk, benadrukt het dienstverlenende aspect van zijn winkeltje. "Mensen kunnen hier hun verhaal kwijt, en vervolgens brengen wij ze in contact met de boodschap van God."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden