Weemoed om vertrek van kundige en kleurrijkeTweede Kamerleden

Sommige parlementariërs begonnen onbekend en eindigden ook naamloos

Nog voordat de vertrekkende Kamerleden gisteren afscheid hadden genomen, hing de melancholie als een lauwe deken over de vergaderzaal. Daaronder zaten natuurlijk niet de Kamerleden die begin juli 2010 het parlement waren binnengekomen en twee jaar later een kleine ervaring rijker al weer op de keien stonden. De meesten kregen niet de tijd en gelegenheid een deukje in een pak boter te slaan. Zeg maar de feuten onder de Kamerleden. Onbekend begonnen, naamloos geëindigd.

Nee, de weemoed betrof de kleurrijke en doorgaans zeer ervaren Kamerleden als de Limburger Ger Koopmans (CDA), GroenLinks-straatvechtster Ineke van Gent, de openhartige liberaal Charlie Aptroot, toneelspeler Boris van der Ham (D66), de waardige Kathleen Ferrier (CDA) en de vleesgeworden Zeeuwse koppigheid Ad Koppejan (CDA).

Oké, Tofik Dibi en Hero Brinkman zetten we ook in het rijtje. Misschien waren ze iets te veel verblind door hun eigen persoonlijkheid, ze streden wel voor hun zaak. Ze gaven kleur aan het werk in de Tweede Kamer - of je het met ze eens was of niet. Ze knokten voor hun onderwerpen en wisten die vaak gewiekst in de publiciteit te houden.

Sharon Dijksma, zelf ooit ook een opvallend type, maar in de afgelopen jaren een beetje teruggetrokken op de Kamerbankjes, nam het in haar afscheidstoespraak juist voor deze doordouwers op. "De non-conformisten onder de Kamerleden, de mensen die hun kop boven het maaiveld uitstaken, die gaven kleur aan het werk. Die zorgden voor publiciteit en aandacht. De mensen met een eigen persoonlijkheid die energie probeerden om te zetten in effectiviteit." Over dat laatste kan getwist worden.

Zelf was ze aanvankelijk ook zo. Als groen blaadje in de Kamerfractie van de PvdA maakte zij in haar jeugdig enthousiasme een voorbehoud bij de totstandkoming van Paars I, in 1994. Ze kan er nu, 5379 dagen later, nog om lachen. "Tjonge, wat was ik jong en onervaren. En arrogant." Sharon Dijksma was toen het jongste Kamerlid en gisteren de jongste nestor van de Tweede Kamer.

Naast de kleurrijke types die gisteren de verhuisdozen inpakten, vertrok dus ook de ervaring: de politici met de onzichtbare netwerken in parlement, partij en ambtenarij. Tezamen het geweten en de ruggegraat van de Kamer. Parlementariërs die hun onervaren collega's konden bijstaan en proberen te behoeden voor fouten. Zoals Dijksma zelf, partijgenote Nebahat Albayrak, Ineke van Gent en Willibrord Verbeek, de 'loodgieter' van de VVD, redelijk onopvallend, maar met lange tentakels in de politiek en samenleving.

De Tweede Kamer, waar al veel langer kritiek op is omdat de doorlooptijd van Kamerleden steeds korter lijkt te worden, verloor dus gisteren weer veel historisch besef. Vandaag treedt de nieuwe Kamer aan. Dijksma verzucht: "Er gaan een hoop mensen weg en we weten niet wat we ervoor terugkrijgen. Dat is niet goed voor het parlement."

Intussen maken Ad Koppejan en Ger Koopmans in de Kamerbankjes foto's van elkaar. Een herinnering, dat is al wat rest van het Kamerwerk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden