Weekboek

We hadden al een tijdje niets meer van hem vernomen. Geen nieuw initiatief, geen gespeelde verontwaardiging en geen relletje om de saaiheid van zijn functionele bestaan op te fleuren.

Maar gisteren kwam de man met de hamer plots in het nieuws. Bingo, Frans heeft teletekst - momenteel voor hem het hoogst haalbare - weer eens gehaald: 'Kritiek ministers ergert Kamervoorzitter Weisglas'. Ik zal de lezers de details van dit schandelijke schandaal besparen dat het hart van de democratie diep raakt. Kort gezegd: Weisglas doet alsof hij boos is op ministers Brinkhorst, De Graaf en Peijs die het gewaagd hebben een kritische noot te kraken over zijn publieke speelgoed, de Tweede Kamer. Zo zou Brinkhorst kamerschennis hebben gepleegd door te zeggen dat hij over Europa de 'hersenpan van kamerleden een beetje wil openen'. Foei, het lijkt wel een poging tot staatsgreep. Op zijn internet-weekboek schrijft Weisglas dat het 'onjuist en ongepast' is dat ministers de Kamer steeds vaker 'bekritiseren'. 'De Kamer controleert de regering en niet omgekeerd'. Kennelijk kent de geachte voorzitter het verschil niet tussen de werkwoorden bekritiseren en controleren. Bovendien lijkt het me niet ongezond om vastgeroeste parlementaire hersenpannen af en toe open te breken. Dat Weisglas niets van kritiek moet hebben weten we sinds hij vorig jaar een voorvertoning voor kamerleden van een documentaire van René Roelofs verbood. De reportage over de Tweede Kamer scheen deze grote voorvechter van de institutionele democratie niet te bevallen. 'Het lijkt erop dat het bekritiseren van de Kamer een ritueel aan het worden is' fulmineert Frans op zijn site met het accent van oud-minister Nawijn. Ik ken andere parlementaire rituelen die wat mij betreft onmiddellijk taboe moeten worden verklaard. Te beginnen met het even nietszeggend als groteske internet-weekboek van de voorzitter. Dit armzalige epistel relativeert de parlementaire democratie tot een dorps- annex familiekroniek. Zo leren we deze week over Zwitserland (waarvan de president een staatsbezoek aan Nederland brengt) dat de Kamervoorzitter er erg in geïnteresseerd is vanwege de vakantie die hij er met zijn vrouw jaarlijks doorbrengt. Maar de belangrijkste mededeling van het weekboek blijkt de uitsmijter te zijn: 'Zaterdag gaan mijn vrouw en ik in Delden en Boekelo naar het huwelijk van Folef Bredt en Pauline Aler. Folef is de zoon van heel goede vrienden van ons. Na de mooie en gezellige bruiloft knopen we er nog een rustig Pinksterweekeinde in Twente aan vast.' Hoe breek je de hersenpan van een kamervoorzitter open?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden