Week van de waarheid voor Aloysius

Haagse school moet zo snel mogelijk dicht

De leerlingen van het Haagse Aloysius College moeten de school zo snel mogelijk verlaten, maar waarheen en wanneer precies? Deze week krijgen de 550 leerlingen duidelijkheid over hun toekomst. Staatssecretaris Dekker ontvangt vandaag of morgen een plan van de middelbare school voor de verdeling van de leerlingen over andere Haagse scholen. Hij zal binnen enkele dagen bepalen of dat plan goed genoeg is. De tijd dringt, want Dekker verwacht dat de school in november al failliet kan gaan.

Veel ouders van eindexamenleerlingen en hoogbegaafde leerlingen hadden gehoopt dat de school in ieder geval dit schooljaar nog open zou blijven. Vorige week gaf Dekker daarvoor geen enkele ruimte meer: voor 1 oktober moet er een sluitingsplan liggen. Volgens sommige ouders is de tijdsdruk zo hoog, dat een zorgvuldige oplossing onmogelijk is. Ze hadden langer willen zoeken naar een manier om het hoogbegaafdenonderwijs voort te zetten. Deze vorm van onderwijs is er in de wijde omtrek van Den Haag verder niet.

Voor de leerlingen in lagere klassen dreigen problemen. Sinds bekend werd dat het Aloysius moest sluiten, beloofden andere Haagse scholen de kinderen niet toe te laten om een wanordelijke leegloop te voorkomen. Maar hebben zij straks wel een vrije schoolkeus? De andere scholen zitten niet om nieuwe aanwas te springen, zo halverwege het jaar. Klassen kunnen niet zomaar aangevuld worden met tientallen leerlingen. Als je nieuwe klassen maakt, moeten er ook meer leraren en leslokalen komen. De scholen in de buurt zijn bovendien bang dat de leerlingen van het Aloysius niet het vereiste niveau hebben. De school scoort al een tijdje zwak tot zeer zwak op de kwaliteit van onderwijs.

Na Ibn Ghaldoun en de stichting SvES, met zes evangelische basisscholen, is het Aloysius College de derde school die sluit op last van staatssecretaris Dekker. Ouders en leraren verwijten de staatssecretaris en de gemeente dat er te laat is ingegrepen. Een jaar lang was de school op sterven na dood.

Na de aankondiging van de sluiting in oktober 2014, kwam er in december van dat jaar een doorstart dankzij de inspanningen van kapitaalkrachtige ouders en oud-leerlingen. Afgelopen juni bleek de school er volgens de Inspectie zo slecht voor te staan dat die doorstart onmogelijk was.

Een woordvoerder van Dekker wijst de kritiek van een bestuurlijke chaos af: "Na het bericht van de doorstart begon de Inspectie opnieuw aan drie onderzoeken naar de financiën, het bestuurlijk handelen en de kwaliteit. Toen de resultaten in juni bekend werden, bleken ze een dodelijke cocktail voor het Aloysius."

Jan Menger, bestuurder van vakbond Aob, was kritisch over de snelle sluiting, maar gelooft nu toch in een zorgvuldig plan. "Ik heb wel de indruk dat er van alle kanten steun komt, ook financieel, om de leerlingen goed over te laten gaan naar een andere school." Idealiter kunnen bijvoorbeeld leraren van de eindexamenklassen tot het einde van het schooljaar dankzij dat geld in dienst blijven.

undefined

'Het is allemaal één groot vraagteken'

Henriëtte Brouwer-Wentholt, moeder van twee havo-leerlingen in de tweede en vijfde klas

"Is de kwaliteit van het onderwijs slecht op het Aloysius College? Daar zijn wij nog helemaal niet zo van overtuigd", zegt Henriëtte Brouwer, moeder van twee leerlingen op de havo. "Mijn zoon voelt zich hier als een vis in het water. Als hij het Aloysius niet zo'n geweldige school had gevonden, dan was hij nooit van het vmbo opgeklommen naar de havo."

Dit jaar moet hij eindexamen doen. Maar waar? "Hij kan voor zijn eerste schoolexamen in november nog hier terecht. Maar waar hij zijn volgende examens moet gaan doen, is nog een groot vraagteken. Ik merk dat die spanning over school hem geen goed doet. Er komt zo'n eindexamenjaar sowieso al veel op je af."

"De kinderen zijn zo bezig met de toekomst van de school, dat er voor andere dingen geen ruimte meer is. De keuze voor een studie, het bezoeken van open dagen: het leeft nu helemaal niet."

De Brouwers hopen één ding: "Dat de eindexamenkandidaten dit jaar mogen afmaken op het AC. En als het niet in hun eigen gebouw is, dan toch in ieder geval met hun eigen leraren."

Brouwers dochter, een tweedeklasser, moet op zoek naar een andere school. Toen ze vorig jaar op het Aloysius begon, kwam al meteen de aankondiging dat de school moest sluiten.

Brouwer: "De onzekerheid duurt al lang. Je wordt er in Den Haag op aangekeken als je op het AC zit: O, zit jij op die slechte school? Het is niet goed voor haar motivatie."

"Een nieuwe school zou er misschien voor zorgen dat ze iedere ochtend wat vrolijker de deur uit gaat. Maar dan moeten we de school ook wel zelf kunnen uitkiezen. Het zou na dit alles toch een doemscenario zijn als we met onze kinderen moeten leuren voor een plekje."

undefined

'We praten er iedere pauze over'

Noortje ten Wolde (6e klas hoogbegaafdenonderwijs) en Willemijn ten Wolde (4e klas hoogbegaafdenonderwijs)

"Veel klasgenoten zitten te wachten tot ze weg kunnen", zegt Willemijn, vierdeklasser op de afdeling hoogebegaafdenonderwijs. "Goede cijfers halen doen we alleen omdat we hopen dat als andere scholen ons straks gaan selecteren, we meer kans maken met een goede cijferlijst." Met haar eigen cijfers wil het allemaal nog niet zo lukken, lacht Willemijn. Maar ze is dan ook een speciaal geval, vertelt vader Peter: "Willemijn is dyslectisch. Dat werd op de basisschool pas laat ontdekt. Ze raakte daardoor op achterstand. Op het AC hebben ze haar daar bij geholpen. En niet alleen zij heeft baat bij passend onderwijs. Ook klasgenoten met adhd of autisme krijgen op het Aloysius ondersteuning die verder niet gegeven wordt in Den Haag. Je plaatst deze leerlingen niet zomaar op een ander vwo of gymnasium."

Voor Willemijn is bovendien het probleem dat zij Chinees als vreemde taal heeft, dat nergens anders wordt gegeven. Zomaar overstappen op Frans en Duits wordt een ramp, want dat volgt ze al sinds de tweede niet meer.

Toen oudere zus Noortje hoorde dat de school moest sluiten, heeft ze met medeleerlingen en docenten een uur lang staan huilen. "Ik voelde me altijd zo fijn op deze school: de leukste docenten, zo'n mooi gebouw." In de eindexamenklas wordt nu iedere pauze over de sluiting gesproken. "Hoe heeft het zo ver kunnen komen met onze school? Ik heb vijf jaar lang hard gewerkt, ik sta gemiddeld een 9 en wilde graag scheikunde gaan studeren. Maar de belangstelling daarvoor staat nu op een laag pitje. Ik hoop niet dat mijn cijfers naar beneden gaan door dit gedoe. Iedereen praat er maar over dat er een oplossing komt 'in het belang van de leerlingen'. Maar niemand vraagt óns wat. Of we met Kerst nog in dit gebouw zitten? Geen flauw idee."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden