Week van de poezie

De 'ik' in het gedicht gelijkstellen aan de dichter is gevaarlijk. Toch is het in geval van Rodaan Al Galidi (1971) onmogelijk om dat niet te doen: het genomineerde 'Koelkastlicht' laat zich nauwelijks lezen los van de biografie van de ooit uit Irak gevluchte schrijver, die jaren sleet in Nederlandse asielzoekerscentra. Voor een man wiens vrijheid aan banden is gelegd, is het lichtje van de koelkast als het sprankje hoop, een ontmoeting met het leven.


Al Galidi hoorde al tot de Nederlandstalige literatuur, voor hij een verblijfsvergunning had. Zijn wat gedragen taal biedt plaats aan ironie en weemoed, en absurde concreetheid: Is pijn voor het hart / een wasmachine / of een gehaktmolen?


Tien jaar geleden werd Al Galidi ook genomineerd voor de prijs, toen met 'De herfst van Zorro'; Nachoem Wijnberg won 'm al eens, in 2009. Ik waag me niet aan voorspellingen, maar ik vermoed dat hij met 'Van groot belang' opnieuw hoge ogen gooit. Want deze omvangrijke bundel ontleedt de pijnpunten van deze tijd. Met vragen over macht en de verdeling daarvan, over arm en rijk, over Europa, de Joods-Palestijnse kwestie. Zijn analytische blik snijdt diep, en dat maakt zijn poëzie, in de woorden van de jury, 'tot een verontrustend onderzoeksverslag naar het denken en handelen van mensen te midden van medemensen'.


Rodaan Al Galidi: Koelkastlicht Jurgen Maas; 94 blz. euro 19,95


In deze kou wijst


alles wat ik niet heb


naar mijn verleden nu.


Muren, die winter bloeden,


maken mij dol.


Ik ben mijn cel.


Geef me een paar meter horizon.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden